Πενθούμε, αλλά δεν θρηνούμε!

Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2017 Category : 0


Τελικά Μανώλη, τι ακριβώς ήταν εκείνο το άγγελμα, ξημερώματα της 13ης Ιανουαρίου του 2017;

Μια συνταρακτική είδηση στην ανατολή μιας – όσο ποτέ άλλοτε- δύσκολης χρονιάς;


Μήπως ήταν ένα «χωρατό» σαν εκείνα στα οποία μας είχες συνηθίσει όλα αυτά τα χρόνια της συμπόρευσής μας;


Ή μήπως μια τυπική «αναγγελία θανάτου» όπως τόσες και τόσες άλλες;


Τίποτα απ’ όλα αυτά. Ηταν απλώς μια συγκλονιστική στιγμή της πορείας ενός συνανθρώπου μας που εντάχθηκε, ψυχή τε και σώματι, στον αγώνα για τη λευτεριά της πατρίδας μας και τη δημοκρατία. Ενός έντιμου, αταλάντευτου και πείσμονα αγωνιστή του λαού μας!


Ηταν μια συγκλονιστική στιγμή της δικής σου ξεκάθαρης και κρυστάλλινης πορείας, στον δρόμο του αγώνα για τον λαό και τους συνανθρώπους σου. Μιας πορείας απολύτως εναρμονισμένης με το πρότυπο που σου δίδαξαν με τις πράξεις τους, από το πρώτο σου γάλα, οι πατριώτες και αγωνιστές γονείς σου!


Θα θέλαμε να σου πούμε πολλά τούτη την ώρα. Όμως, γνωρίζουμε πολύ καλά ότι ποτέ δεν ήσουν θιασώτης των πολλών λέξεων, αλλά εραστής των σημαντικών πράξεων.

Όπως τότε στο Πολυτεχνείο, που αγωνίστηκες από την πρώτη στιγμή με τους συμφοιτητές σου, για Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία. Κυνηγήθηκες, διώχτηκες, αλλά επέλεξες να συνταχθείς μ’ εκείνους που αποφάσισαν να τιμήσουν τη γενιά τους και όχι να την ατιμάσουν εισπράττοντας αργότερα τα «τριάκοντα αργύρια» της προδοσίας!


Και μετά από λίγο, όταν οι συνάδελφοί σου αρχιτέκτονες αποφάσισαν να σου αναθέσουν την ευθύνη να τους εκπροσωπείς, επέλεξες να σταθείς όρθιος και με το κεφάλι ψηλά, στα μετερίζια του μαχόμενου συνδικαλισμού και όχι «κυρτωμένος» και ατιμασμένος, στα σαλόνια του κυβερνώντος συνδικαλισμού.


Φίλε, συναγωνιστή και συνοδοιπόρε, Μανώλη.

Με τη στάση σου, κατόρθωσες να εμπλουτίσεις τις έννοιες της αγωνιστικότητας, της αυταπάρνησης, της ενότητας, της ανιδιοτέλειας και της αλληλεγγύης.


Πίστευες πως «το κύριο πρόβλημα της χώρας μας είναι η ξένη επικυριαρχία». Κι ότι είναι ένα πρόβλημα «που υπάρχει από την αρχή της σύστασης του σύγχρονου ελληνικού κράτους». Και μας έλεγες πως «ο αγώνας για τη δημοκρατία και την ελευθερία θα είναι ταυτόχρονα και εθνικοαπελευθερωτικός». Σ’ αυτόν τον αγώνα είχαμε την τιμή να συμπορευτούμε μαζί σου. Και διδαχτήκαμε πολλά από σένα!


Με το πηγαίο και αιχμηρό χιούμορ σου, άλλοτε ως επίχρισμα βαθειάς θλίψης και έντονης αγανάκτησης, άλλοτε ως απόρροια αληθινής σοφίας και άλλοτε πάλι, με την εκδοχή του έντονου αυτοσαρκασμού, μας δίδαξες πώς μπορεί ο κάθε άνθρωπος να αντιμάχεται έξυπνα και αποτελεσματικά τις κακοτοπιές.


Με την πραότητά σου και τον ενωτικό πολιτικό λόγο σου, μας έδειξες ότι δεν έχει κανένα νόημα να στεκόμαστε απέναντι στους συνανθρώπους μας, αλλά δίπλα τους. Από την πρώτη στιγμή, αντιληφθήκαμε ότι το «εμείς» δεν ήταν για σένα ένα σύνθημα που θα προσέφερε προσωρινό ίδιον όφελος, αλλά μια αδιαπραγμάτευτη και ειλικρινής στάση ζωής.


Ως αμετανόητα δια βίου μαθητής, ποτέ δεν καλοέβλεπες τους επίδοξους «διδάκτορες» της καθ’ έδρας διδασκαλίας.


Αιώνιος έφηβος, με μια μεγάλη ανοιχτή αγκαλιά και ένα πλατύ λαμπερό χαμόγελο, που φώτιζε τις ψυχές των συνανθρώπων σου. Ανυπότακτος, περήφανος και λεβέντης!

Η ύπαρξή σου κοσμούσε την κοινωνία και έδινε το αληθινό νόημα στη λέξη ΑΝΘΡΩΠΟΣ !


Η ψυχή μας σκίζεται, αδελφέ μας, συνειδητοποιώντας ότι θα στερηθούμε τη φυσική παρουσία σου. Σ’ αγαπούμε τόσο πολύ και γι’ αυτό ο πόνος μας είναι μεγάλος και διαρκής… Πενθούμε!


Όμως, δεν θρηνούμε! Διότι:

«η δική μας φτιασιά δεν θρηνεί,
είν' φτιαγμένη απ' ανθρωπιά
ζυμωμένη με φωτιά και σίδερο,
δεν κλαίει,
παρά ολοένα κι ανοίγει μετερίζια
και κουβαλά μπαρουτόβολα...»

όπως μας είπε ο ποιητής.


Τώρα Μανώλη μπορείς να ξεκουραστείς. Και να ‘σαι βέβαιος ότι εμείς που μείναμε πίσω θα μοιράσουμε τα δικά σου μπαρουτόβολα, στις δικές μας πλάτες! Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι αυτή είναι η κληρονομιά μας από σένα… Και θα τα κουβαλήσουμε αγόγγυστα… ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ! Ο πόνος θα γίνει δύναμη και το πένθος θα γίνει όρκος τιμής!


Γιατί ο δρόμος που χαράξαμε μαζί, είναι δύσκολος αλλά είναι ανοιχτός. Για σένα, ποτέ δεν ήταν καλή επιλογή ο εύκολος δρόμος! Ούτε και για μας άλλωστε. Δεν ήταν καθόλου τυχαίο που συναντηθήκαμε σ’ έναν δρόμο ανοιχτό, χωρίς επιστροφή. Σ’ αυτόν τον δρόμο θα συνεχίσουμε να πορευόμαστε μέχρι την τελική νίκη του λαού μας. Αυτού του λαού που αγάπησες με πάθος. Και σ' εκείνη τη μεγάλη γιορτή, θα 'σαι και συ μαζί μας!


Οι συναγωνιστές σου


Στην ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΥ – ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ «ΔΡΟΜΟΣ ΑΝΟΙΧΤΟΣ»

12 λόγοι που οι άνθρωποι παραμένουν σε σέκτες με πολιτικά/θρησκευτικά χαρακτηριστικά

Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2017 Category : , , , , , 0

του Σταύρου Κατσούλη

Πολλοί άνθρωποι παραμένουν σε σέκτες με θρησκευτικά χαρακτηριστικά (Δείτε εδώ αν είστε μέλος μιας από αυτών) - ακόμη κι όταν είναι καταφανές ότι έχουν διολισθήσει σε άρρωστα μονοπάτια - και αισθάνονται ότι δε μπορούν να αλλάξουν κάτι προς το καλύτερο.

Δεν γνωρίζουν τι είναι αυτό που τους κρατάει δέσμιους του αυταρχισμού, της κοροϊδίας και της απόλυτης χειραγώγησης, οπότε δε ξέρουν και πώς ακριβώς να διαχειριστούν αυτή την κατάσταση. Όταν όμως αντιληφθεί κανείς τον βασικό λόγο ή τους βασικούς λόγους για τους οποίους παραμένει σε μια τέτοια σέκτα, μπορεί κανείς να σχεδιάσει την έξοδό του από αυτή και την έναρξη μιας πραγματικά αποτελεσματικής δράσης, όπως του αξίζει, εφ όσον οι προθέσεις για τις οποίες ξεκίνησε αρχικά την πορεία του ήταν πράγματι καθαροί.

Παρακάτω παρατίθενται οι λόγοι. Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι οι λόγο αυτοί δεν είναι ανάγκη να ισχύουν όλοι συγχρόνως σε κάθε περίπτωση, αλλά σίγουρα ισχύει πάντα ένα σημαντικό μέρος τους, όταν ένα άτομο παραμένει σε μια συλλογικότητα η οποία έχει μετατραπεί σε σέκτα:

Ευρωπαϊσμός ίσον Σκοταδισμός.

Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2016 Category : , , , , , , , 0

του Σταύρου Κατσούλη
Οι αναφορές του τυπικού ευρωπαϊστή, κινούνται πλέον μόνο γύρω από ανούσια θέματα. Ανούσια, εάν σκεφθεί κανείς την γεωπολιτική κόλαση και την κατάρρευση που συντελείται και είναι πλέον φανερή, μια και όλα τα σημάδια της είναι καθαρά και ξάστερα.

Κι όσο ερχόμαστε όλο και πιό κοντά στην κατάρρευση των μεγαλύτερων χωρών και οργανισμών της Δύσης, αυτοί ασχολούνται, λες και δεν τρέχει κάστανο, με την λεγόμενη "ελεύθερη διακίνηση" μέσα στην Ε.Ε., τις "ευκαιρίες του ΕΣΠΑ" κλπ, γελοίες αναφορές σε μεταρρυθμίσεις και εξυγειάνσεις, τον περίφημο "εξορθολογισμό του κράτους" και άλλα παρόμοια, λες και αυτό είναι προτεραιότητα ή μπορεί κανείς να κάνει το οτιδήποτε γι αυτό όταν έχει παραδώσει ήδη πλήρως Γη, Ύδωρ και Εξουσία στους δανειστές.

«Ο Θεωρητικοί»

Category : , 0


«Ο Θεωρητικοί»

Δες κόσμε, πως οι τυφλοί,
οδηγούν τους τυφλούς
Θεωρητικοί που γνωρίζουν τόσα πολλά
για το απόλυτο τίποτα


Ιδέες κάτω από σκιές, για λίγους
και θεωρίες υψηλές, που μιλούν για τους πολλούς
Γίνονται ρηχές και κοντοπίθαρες
μόλις τις ξεστομίσουν οι θεωρητικοί


Το κριτήριο: «Ενδιαφέρον», «εκπληκτικό»,
«ακαδημαϊκά ελκυστικό», «δυσεύρετο»
κι αν είναι δυνατόν, «περιθωριακό»
Με βάση αυτά, επιλέγουν το ναρκωτικό τους


Κηρύττουν το πως πρέπει να είσαι,
κι όμως δεν γνωρίζουν ποιος είσαι
Απεχθάνονται τα χνώτα μας,
και αποστρέφονται την ζωή μας


Θέλουν να ξυπνήσουν τον πόθο για έρωτα,
αυτο-ικανοποιούμενοι μονάχοι τους
Θέλουν την δόξα απ όλους για τα λόγια τους,
χωρίς να κατανοήσει κανείς τις πράξεις τους


Οι μόνες μάχες που γνωρίζουν,
είναι η πολεμική του σαρκασμού
Σταυρώνουν ανθρώπους με αόρατη γνώση
Η λεκτική αποτέφρωση είναι γι αυτούς, έμμονη ιδέα


Δείτε άνθρωποι, πως οι τυφλοί,
οδηγούν τους τυφλούς
Θεωρητικοί που γνωρίζουν τόσα πολλά
για το απόλυτο τίποτα


Σ.Κ.

Σήμερα γιορτάζουμε τα ΝΑΙ του Λαού μας.

Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2016 Category : , , , , , 0


Σήμερα γιορτάζουμε τα ΝΑΙ στα ΟΧΙ των φασιστών.
Σήμερα γιορτάζουμε τα ΝΑΙ στα ΟΧΙ αυτών που προσπάθησαν να μας υποδουλώσουν.
Σήμερα γιορτάζουμε τα ΝΑΙ του λαού, στα ΟΧΙ των κυβερνώντων.
Σήμερα γιορτάζουμε τα ΝΑΙ του Έθνους, στα όχι των γερμανοτσολιάδων.


Σήμερα θυμόμαστε το «ΝΑΙ θέλουμε την Λευτεριά», που είπε ο απλός ο κόσμος.
Σήμερα θυμόμαστε το ΝΑΙ στην Εθνική μας Ανεξαρτησία.
Σήμερα θυμόμαστε το «ΝΑΙ, θ' ανέβω στο Μέτωπο, έστω και ξυπόλυτος»
Σήμερα θυμόμαστε το «ΝΑΙ θα πολεμήσω τους ΝΑΖΙ του Χίτλερ»


Σήμερα χαιρόμαστε που κάποιοι είπαν «ΝΑΙ, αγαπώ την Πατρίδα τόσο πολύ»
Σήμερα χαιρόμαστε που κάποιοι είπαν «ΝΑΙ, θα θυσιαστώ για τις επόμενες γενιές»
Σήμερα χαιρόμαστε που κάποιοι είπαν «ΝΑΙ, δεν με κυβερνά ο κάθε φασίστας»
Σήμερα χαιρόμαστε που κάποιοι είπαν «ΝΑΙ, θα χύσω το αίμα μου, για του αδύναμους»

 

Σήμερα πρέπει να πούμε και πάλι το ΝΑΙ, στα ΟΧΙ των νέων δοσίλογων.
Σήμερα πρέπει να πούμε και πάλι το ΝΑΙ, στα ΟΧΙ των νέων προδοτών.
Σήμερα πρέπει να πούμε και πάλι το ΝΑΙ, στα ΟΧΙ των νέων κατακτητών μας.
Σήμερα πρέπει να πούμε και πάλι το ΝΑΙ, στις ΟΧΙ των ψεύτικων αξιών τους.

 

Σήμερα, όπως και οι ένδοξοι πρόγονοί μας, πρέπει όχι απλά να να το πούμε, αλλά να πράξουμε το ΝΑΙ στα ΟΧΙ τους, και το ΟΧΙ στα ΝΑΙ των εχθρών μας, είτε αυτοί βρίσκονται μέσα, είτε έξω από την χώρα μας.
 

Χρόνια πολλά!

Σ. Κατσούλης

Θέλετε να μάθετε τι θα γίνει με το ξεπούλημα και του νερού;

Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2016 Category : , , , , 0

του Σταύρου Κατσούλη

Ναι; Θα σας πω εγώ:


Κάποιοι θα ξεσηκωθούν διαδικτυακά και θα γκρινιάξουν λίγο στο facebook κι άλλο τόσο στο twitter χρησιμοποιώντας τις γνωστές κλισεδούρες, memes με στοχαστικά αποφθέγματα του Πάολο Κοέλιο, φοβερά και τρομερά άρθρα με ακόμη φοβερότερους τίτλους τα οποία δεν θα διαβάσει σχεδόν κανείς ολόκληρα πριν βαρεθεί και πάει να δει κάνα βιντεάκι με κάποιους τρελούς τύπους που έμαθαν στον σκύλο τους να τρώει παγωτό χωρίς να λερώνεται. Ήδη άρχισαν, αν δεν το έχετε προσέξει ήδη.

Κάποιοι άλλοι, οι υποτιθέμενοι οργανωμένοι σε κόμματα και συλλογικότητες, πρωτοβουλίες, παρεμβάσεις, ομάδες, μέτωπα κλπ, θα βγάλουν εσπευσμένες, αγωνιστικότατες ανακοινωσούλες, καταδικάζοντας με σκληρά λόγια όπως "Δεν θα περάσει", "Ο λαός θα νικήσει" και άλλα τέτοια επιτυχημένα. 

Ο στρουθοκαμηλισμός βλάπτει σοβαρά την υγεία.

Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2016 Category : , , , , , 0

του Σταύρου Κατσούλη

Ένας κάποιος, τέλος πάντων,πείτε μου τι να κάνω, γιατί θα τρελαθώ... Θα τρελαθώ μωρέ, το ακούτε; Ναι το ξέρω, δεν νοιάζει καθόλου, σχεδόν κανέναν σας, το τι θα κάνω εγώ. Στο κάτω κάτω εδώ ακόμη κι εγώ ψάχνομαι να δω αν με νοιάζει, εσείς θα νοιάζεστε; Σε κάθε περίπτωση, δεν με ενδιαφέρει αν νοιάζεται κανείς, αν θα τρελαθώ ή όχι. Μπορεί, να είμαι ήδη τρελός, δεν το ξέρω. Οπότε τι να λέμε τώρα; Τίποτα. ΕΚΤΟΣ του ότι ακόμη κι αν είμαι, ακόμη κι αν τελικά αποδειχθεί ότι νοιάζεται κάποιος ή όχι, εγώ έτσι νοιώθω. Ότι θα ΤΡΕΛΑΘΩ!

Σ. Κατσούλης. Από το Blogger.