Home > Δεκεμβρίου 2012

Δεκεμβρίου 2012

Συμβιβάζεται το Ε.ΠΑ.Μ. με τον Χριστιανισμό;

Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2012 Category : , 0

Το παρόν άρθρο αφορά Χριστιανούς, που σκέπτονται να γίνουν μέλη στο Ε.ΠΑ.Μ. ή είναι ήδη μέλη και αναρωτιούνται αν η πίστη τους συμβιβάζεται με το Ε.ΠΑ.Μ. Για όσους δεν πιστεύουν, σέβομαι την επιλογή τους, ελπίζω και αυτοί να σέβονται την επιλογή των πιστών πατριωτών που θέλουν και αυτοί την ανόρθωση της Πατρίδας. Επίσης, το παρόν, δεν εστιάζει στην ορθότητα της οποιασδήποτε θρησκευτικής πίστης ή της μη-πίστης του καθένα, θυμίζοντας ότι η πραγματική Δημοκρατία οφείλει να αφήνει το περιθώριο της Ελευθερίας των προσωπικών πιστεύω των συμπολιτών μας όποια και να είναι αυτά. 

Η γρήγορη απάντηση είναι όχι μόνο απλά ναι, αλλά επιβάλλεται κανείς να είναι Πατριώτης και να υποστηρίζει τα προτάγματα του Ε.ΠΑ.Μ. Αλλά ας το δούμε αναλυτικά.

Περί Κρατών σε έναν ιδεατό κόσμο.
Κάποιος θα προσπαθούσε να στηρίξει την θέση που πήρα παραπάνω, με το να αναφέρει το παράδειγμα πολλών προγόνων μας που ήταν Χριστιανοί και Πατριώτες την ίδια στιγμή. Όμως εγώ δεν θα το κάνω αυτό, πολύ απλά γιατί οι περιπτώσεις αυτές μπορούν να κριθούν ως απλά συγκυρίες των εποχών που πέρασαν και ως εκ τούτου δεν αποτελούν απόλυτο λόγο για τον οποίο ένας Χριστιανός σήμερα θα έπρεπε να ήταν ή να μην ήταν και Πατριώτης. 

Σε έναν τέλειο κόσμο, όπου όλοι οι άνθρωποι θα ήταν άγιοι ή "το κατά δυνατόν τέλειοι" αν θέλετε, δεν υπάρχει λόγος ύπαρξης κρατών, ούτε συνόρων, διότι πολύ απλά η περίπτωση εκμετάλλευσης ή καταδολίευσης των δικαιωμάτων των ανθρώπων σε υλικό αλλά και πνευματικό επίπεδο δεν θα υπήρχαν. Είναι γνωστό ότι για τον πραγματικό Χριστιανό δεν υπάρχει εθνικότητα ως προς το πως πρέπει να βλέπουμε τον συνάνθρωπό μας. Για τους πραγματικούς Χριστιανούς, σε μια ιδεατή κοινωνία δηλαδή, δεν υπάρχει κανένας ουσιαστικός διαχωρισμός μεταξύ "Έλληνα ή Βάρβαρου", γυναίκας και άνδρα, φυλής κλπ.  Επίσης, είναι σημαντικό να αναφέρει κανείς την καθολικότητα του Χριστιανισμού ως πίστη και κοσμοθεωρία. Είναι φανερό λοιπόν, ότι εάν είμαστε τέλειοι σε όλα τα επίπεδα, τα κράτη και οι ανθρώπινοι-τεχνητοί διαχωρισμοί δεν θα είχαν νόημα. Η ίδια ιδέα κυριαρχεί στο σημείο αυτό, και σε άλλες ιδεολογίες όπως π.χ. στον κομμουνισμό όπου η ιδέα είναι ότι όταν η κοινωνία αποκτήσει ωριμότητα τότε πλέον δεν θα υπάρχει ανάγκη για κρατικούς διαχωρισμούς. 

Ξέρω πολύ καλά ότι τα παραπάνω είναι σκανδαλώδη για πολλούς. Είναι δυνατόν να αποποιείται κανείς Πατρίδα και Έθνος; Όμως θυμηθείτε ότι δεν μιλώ για τον σημερινό κόσμο, αλλά για τον ιδεατό-τέλειο κόσμο. Ούτε αναφέρομαι σε κατάργηση των Εθνών και Πατρίδων του καθενός.  Αυτό που λέω είναι ξεκάθαρο, δηλαδή ότι η έννοιες του Χριστιανισμού είναι παγκόσμιες και καλούμαστε κάποια στιγμή όλοι οι άνθρωποι να αδελφοποιηθούν. Όταν ή αν γίνει αυτό -δηλαδή ΟΧΙ αυτήν την στιγμή, οι Κρατικοί διαχωρισμοί δεν θα έχουν νόημα. Σκανδαλώδες θα ήταν να θεωρήσουμε ότι ο Θεός του Χριστιανισμού διαχωρίζει τους ανθρώπους σε φύλα, φυλές και εθνικότητες.  

Είναι λοιπόν κοινή λογική να σκεφτεί κανείς, ότι σε έναν κόσμο ιδεατό όπου όλα μοιράζονται δίκαια, οι τεχνητοί διαχωρισμοί δεν έχουν ουσία. Σημαίνει όμως αυτό ότι και τα έθνη δεν θα έχουν την ιδιαιτερότητά τους; Όχι βέβαια. Οι παραδόσεις, η Ιστορία, η γλώσσες, ο Εθνικός προσδιορισμός και πολλά άλλα χαρακτηριστικά των Λαών είναι φυσικά χαρακτηριστικά και όχι τεχνητά. Πηγάζουν από πολλαπλά αίτια όπως η Ιστορία του κάθε λαού, τον χώρο στον οποίο αναπτύχθηκε κλπ. Αυτά λοιπόν είναι στοιχεία τα οποία δεν υπάρχει ανάγκη ούτε και είναι δυνατόν να εξαλειφθούν σε έναν τέλειο κόσμο γιατί ο σεβασμός μεταξύ των Λαών θα έχει πάρει έμπρακτη μορφή. Και τότε ο άνθρωπος, καθ' εικόνα και ομοίωση με τον Θεό όπως είναι, θα σέβεται την ελευθερία επιλογής των πιστεύω του κάθε ανθρώπου όπως κάνει και ο Θεός με εμάς. 

Σε έναν ιδεατό κόσμο λοιπόν, όπου όλοι οι άνθρωποι έχουν αλληλοσεβασμό και δεν υπάρχει η εκμετάλλευση, ο διαχωρισμός σε κράτη (αλλά όχι και έθνη), τουλάχιστον δεν θα έχει μείζονα σημασία.

Περί Κρατών στον σημερινό, μη ιδεατό κόσμο.


Μέχρι εδώ μίλησα για τον ιδεατό κόσμο. Και αυτός ακόμα δεν υπάρχει. Συνεπώς, όταν μιλάμε για την αναγκαιότητα της ύπαρξης των κρατών, μιλάμε για το σήμερα, εδώ στον κόσμο αυτό και όχι για έναν επίγειο παράδεισο. Είναι γνωστό σε όλους μας ότι σήμερα υπάρχουν δυνάμεις που θέλουν την καταστροφή των Κρατών, την εκμηδένιση των εθνικών συνειδήσεων, την ομογενοποίηση των πιστεύω και του τρόπου ζωής. Οι δυνάμεις αυτές, όπως βλέπουμε σήμερα φανερά πλέον, με αυτόν τον τρόπο θέλουν να κάνουν πραγματικότητα τον κεντρικό έλεγχο όλων των πτυχών την ζωής μας, και προσπαθούν να εκμεταλλευτούν στο έπακρο τους Λαούς. Οι δυνάμεις αυτές αποτελούνται από οργανισμούς όπως για παράδειγμα τις Κεντρικές Τράπεζες, που με τρόπους ανήθικους, θέλουν είτε να πάρουν τον έλεγχο ή πολύ απλά να κατασπαράξουν οτιδήποτε ανήκει σε έναν Λαό, άσχετα αν αυτό είναι χρήμα, ανεξαρτησία, κόπος, γη ή περιουσιακά στοιχεία μπορεί να έχει ένας Λαός. 

Εδώ δεν μιλάμε για μια απλή εκμετάλλευση των Λαών. Μιλάμε για την απόλυτη καταδολίευση όλων των αγαθών της γης, όπως είναι για παράδειγμα το νερό (π.χ. η απαγόρευση συσσώρευσης βρόχινου νερού), η τροφή (μεταλλαγμένα, χημικά  στις τροφές κλπ), ο ορυκτός πλούτος και πολλά ακόμα. Μιλάμε για τον απόλυτο έλεγχο σε επίπεδο ενημέρωσης (καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης), από-εθνικοποίηση συνειδήσεων, η εξάλειψη της ταξικής συνείδησης, παγκοσμιοποίηση με την κακή έννοια, η ομογενοποίηση, η παράδοση της εξουσίας σε ξένες δυνάμεις και η κατάλυση της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας του ατόμου. 

Η γνωστή ρήση "τα τω καίσαρι τω καίσαρι", ΔΕΝ ισχύει όταν μιλάμε για όλα τα παραπάνω. Το νερό, τα βασικά αγαθά, οι καρποί της γης, η εργασία, το γενικό δίκαιο, και όλα τα υπόλοιπα που αναφέρω παραπάνω, ΔΕΝ είναι πράγματα που ανήκουν σε αυτούς που θέλουν να μας εξουσιάζουν. Πρέπει λοιπόν, και έχουμε το δικαίωμα, όπως και οι προγονοί μας, να τα προστατέψουμε. Δεν πρόκειται για εγωιστική πράξη, πρόκειται για την πνευματική αλλά και υλική ελευθερία των δικών μας απογόνων. 

Πρέπει λοιπόν να προστατέψουμε το μέλλον των παιδιών μας. Για να προστατευτούν αυτά, θα πρέπει να υπάρξει ένας μηχανισμός ο οποίος θα διαχωρίζει και θα κάνει τον έλεγχο της Πατρίδας δυνατό. Θα πρέπει δηλαδή, σε πρωταρχικό επίπεδο, να υπάρξει ένας σαφής προσδιορισμός της επικράτειας της Χώρας και ένας ανεξάρτητος τρόπος διαχείρισης της. Αυτό, με πολύ απλά λόγια είναι το κράτος. Αν δεν υπήρχε το κράτος σήμερα, τότε αναπόφευκτα, ο έλεγχος των Λαών, θα κατέληγε με απίστευτη ευκολία στις δυνάμεις που ανέφερα παραπάνω. 

Αυτό το πράγμα, δηλαδή ο έλεγχος από εξωτερικές σκοτεινές εξουσίες, που παρακάμπτουν ακόμα και τα βασικά στοιχεία ενός δημοκρατικού πολιτεύματος, το βλέπουμε σήμερα. Με δηλώσεις "βουλευτών" οι οποίοι παραδέχονται ότι ψηφίζουν τα μέτρα "με το πιστόλι στον κρόταφο", κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός ότι ο Έλληνας Πολίτης δεν έχει κανένα λόγο, καμιά εξουσία, ούτε καν την ελευθερία της γνώμης του, όταν βρίσκεται μπροστά τους δυνάστες μας. Είναι λοιπόν φρόνιμο και σοφό κανείς να έχει τις δομές, κοινωνικές και άλλες, με τις οποίες θα μπορέσει να προστατεύσει το έδαφος στο οποίο ζει ο Λαός του. Χωρίς αυτά, πως θα προστατέψουμε την ευημερία των παιδιών μας, υλική και πνευματική;

Η προστασία του Λαού δεν είναι μόνο υλική. 


Τα παραπάνω ισχύουν προφανώς για τα υλικά, δηλαδή είναι καλό σήμερα να προστατεύει κανείς τα υλικά αγαθά που έχει ένας Λαός και αυτό γίνεται με την ύπαρξη του κυρίαρχου κράτους. Αν κάποιος θεωρεί ότι η ελευθερία στον πραγματικό υλικό κόσμο ποτέ δεν θα είναι τέλεια, δικαίωμά του. Όμως είναι γεγονός ότι ακόμα και η ψυχική και πνευματική ελευθερία μας σήμερα χάνεται, μας την παίρνουν με ποικίλους τρόπους. Αυτά δεν είναι διαπραγματεύσιμα. Πρέπει να αφήσουμε έναν κόσμο για τα παιδιά μας, όπου θα είναι δυνατόν να πιστεύουν ότι θέλουν και να αναπτύσσονται πνευματικά όπως θέλουν.  

Πόσοι από εμάς δεν έχουμε κάνει τεράστιες θυσίες για τα παιδιά μας; Κάνουμε τα πάντα για να σπουδάσουν, για να ευημερήσουν, για να τα καταφέρουν αξιοπρεπώς στον κόσμο αυτόν, τον υλικό. Και μάλιστα το θεωρούμε και καθήκον μας, πλήρως συμβατό με τα πιστεύω μας, Χριστιανικά ή μη. Πόσο λοιπόν πιο σημαντικό, πόσο πιο μεγάλο βάρος έχει η δικιά μας υποχρέωση να τους διασφαλίσουμε έναν κόσμο όπου δεν θα υπάρχει αυτός ο καταλυτικός, απόλυτος ολοκληρωτισμός που θα τους αφαιρέσει όχι μόνο το δικαίωμα της ευημερίας, αλλά ακόμα και την ελευθερία του πνεύματος; Αφού λοιπόν, κάνουμε ότι περνά από τα χέρια μας για το καλό των παιδιών μας στον υλικό κόσμο, δεν είναι λογικό να κάνουμε ακόμα περισσότερα για να προστατέψουμε το πνεύμα τους στο μέλλον;

Ο Χριστιανός πιστεύει ότι άνθρωπος δεν είναι μόνο καταναλωτής υλικών αγαθών. Έχουμε πνευματικές ανάγκες. Αυτά μπορεί να είναι η μόρφωση ή η ανάγκη να πιστεύει στον Θεό με τον τρόπο επιλογής του. Τι γίνεται στην περίπτωση που ο Λαός δεν έχει πια τον έλεγχο της χώρας του; Είναι προφανές. Οι δυνάμεις που ανέφερα παραπάνω, θα προσπαθήσουν να αλλάξουν με τρόπους δόλιους και ανήθικους την πνευματική υπόσταση των Λαών που δεν έχουν κυριαρχία, όχι μόνο σε επίπεδο θρησκευτικού πιστεύω αλλά και οποιασδήποτε άλλης πνευματικής ενασχόλησης. Η έκφραση παγκοσμιοποίηση ή παλαιότερα "αμερικανοποίησης" των Λαών, είναι γνωστή σε όλους μας. Αν μια χώρα χάσει πλήρως την κυριαρχία της, αυτή η μετάλλαξη, δεν θα είναι πια ήπιας μορφής. Θα γίνει ο κυρίαρχος τρόπος ζωής και σκέψης, μέσω κατάλυσης της Ελευθερίας του ατόμου.  Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε και πάλι ότι αυτά ήδη τα βλέπουμε σήμερα.

Ποιος ο λόγος λοιπόν να ανησυχούμε για την ακαδημαϊκή κατάρτιση ή την ευημερία των παιδιών μας, όταν το μέσο, δηλαδή το περιβάλλον μέσα στο οποίο καλούνται να ζήσουν, σε λίγο δεν θα υπάρχει; Τι να κάνει κανείς το πτυχίο ή μια θέση εργασίας (αν βρεθεί και αυτή) όταν όλα αυτά καταλύονται με τον χειρότερο τρόπο; Φέρτε για λίγο στο μυαλό σας την εποχή της Επανάστασης στην περίοδο της Τουρκοκρατίας. Φανταστείτε τι θα γινόταν αν τότε όλοι οι Έλληνες και ιδιαίτερα οι γονείς, να απασχολούνταν μόνο με τα εφήμερα και τα βασικά... Αν έπρατταν έτσι οι πρόγονοί μας, νομίζετε ότι θα είχαμε την Ελευθερία που έχουμε σήμερα να πιστεύουμε, να κάνουμε ότι θέλουμε στο έστω στοιχειωδώς Δημοκρατικό κράτος που έχουμε σήμερα;

Η προστασία των υλικών αγαθών ενός Λαού, δεν είναι υπόθεση αυτόματη. Χρειάζεται πράξεις από τον Λαό, όπως κάνουμε και με τα λιγότερης σημασίας θέματα. Δεν νοείται να πράττουμε ότι περνά από το χέρι μας για τα ελάχιστα, και να μην κάνουμε τίποτα για τα μέγιστα.  Η προστασία των πνευματικών παρακαταθηκών ενός Λαού, και ειδικότερα του δικού μας Ελληνικού Λαού, αποτελούν την απαρχή της προστασίας της πνευματικότητας, είτε αυτή είναι θρησκευτική είτε άλλης μορφής.

Αλληλεγγύη ή φιλανθρωπία;


Ήδη βλέπουμε καθημερινά τους συνανθρώπους μας να πεινούν. Όλο και περισσότεροι χάνουν τα σπίτια τους, τις δουλειές τους. Και εφ' όσον έχουμε δωσίλογους στην εξουσία που κάνουν ότι μπορούν για να καταστρέψουν την Ελλάδα, αυτά τα φαινόμενα θα αυξάνονται. Σύντομα, θα φτάσουμε σε ένα επίπεδο, όπου η απλή ελεημοσύνη, δεν θα είναι ικανή να συγκρατήσει τα χειρότερα. Το πρόβλημα που έρχεται είναι απλό και πρακτικό. Δεν μπορεί μια μειοψηφία να ταΐζει τους υπόλοιπους. 

Είναι ξεκάθαρο λοιπόν, ότι δεν μπορούμε πλέον να αγνοούμε την σημερινή κατάσταση όπου οι μεγάλες δυνάμεις που βρίσκονται λίγο πριν την τελική τους επίθεση ενάντια στο έθνος. Δεν έχουμε την πολυτέλεια πλέον να προσποιούμαστε ότι δεν χρειάζονται ουσιαστικές πράξεις. Η Χριστιανική έννοια της μετάνοιας, δεν είναι μόνο πνευματικό γεγονός. Η μετάνοια, απαιτεί πράξεις. Η αγάπη προς τον διπλανό μας, δεν είναι θεωρητικό πράγμα. Η προσευχή και η νηστεία κλπ. έχουν ως στόχο την δικιά μας αλλαγή πρώτα, ώστε επιτέλους να γίνουμε πρακτικά, με δράσεις δηλαδή, πραγματικοί Χριστιανοί. Δεν αρκούν τα λόγια. Κάποια στιγμή ΣΥΝΤΟΜΑ, θα καλεστούμε όλοι, θερμοί, χλιαροί, άθεοι ή οτιδήποτε άλλο, να γίνουμε ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ και όχι απλά να κάνουμε ελεημοσύνες. Δεν προσπαθώ να πω ότι η ελεημοσύνη δεν είναι καλό πράγμα, σε καμία περίπτωση. Αλλά σήμερα δεν φτάνει. Η ελεημοσύνη ή αλλιώς, η φιλανθρωπία όπως την χαρακτηρίζουν κάποιοι, δεν μπορεί να είναι παρά μόνο το πρώτο μόνο στάδιο πραγματικής και έμπρακτης αγάπης προς τον συνάνθρωπο. Και αυτό ισχύει, γιατί πολύ απλά δεν είναι αρκετό πλέον απλά να δώσουμε λίγη τροφή σε έναν άνεργο ή άστεγο. Δεν λύνεται το πρόβλημα οριστικά με αυτόν τον τρόπο. 

Η εποχή της απομόνωσης της απλής φιλανθρωπίας μέσω απρόσωπων δωρεών, λοιπόν ΔΕΝ αρκεί. Θα χρειαστεί να σταθούμε ΔΙΠΛΑ στον συμπολίτη μας, και όχι απλά να του δώσουμε κάτι τις, αλλά να τον βοηθήσουμε να ΣΗΚΩΘΕΙ και να γίνει και πάλι υγιής στο σώμα αλλά ΚΑΙ στο πνεύμα. Αυτή είναι η πραγματική έννοια της φιλανθρωπίας. Να αγαπάς δηλαδή τον άνθρωπο τόσο πολύ, που να μην αρκείσαι στην ελεημοσύνη, αλλά έμπρακτα να βοηθάς στην πλήρη ανόρθωση του. Δεν είναι δυνατόν πλέον να πιστεύουμε ότι με το να δωρίσουμε ένα πακέτο ρύζι ή κάποια χρήματα, θα λυθεί το πρόβλημα. Αυτά είναι μια ανακούφιση, εξαιρετικά μικρής χρονικής διάρκειας είναι και μόνο. Για να λυθεί το πρόβλημα οριστικά, θα χρειαστεί να στηρίξουμε τον διπλανό μας με τέτοιον τρόπο που θα μπορέσει κάποια στιγμή να στηριχθεί μόνος του.  Δηλαδή θα πρέπει να κάνουμε αυτό που φοβούμαστε να παραδεχθούμε: Να βγούμε από το καβούκι μας, να δώσουμε, θυσιάζοντας τα, τον δικό μας ΧΡΟΝΟ και ΚΟΠΟ στον διπλανό μας. Αν ως λαός μετανοήσουμε πραγματικά, αυτό θα είναι το αναπόφευκτο αποτέλεσμα, δηλαδή η έμπρακτη εμπλοκή μας στην ανόρθωση της Πατρίδας αρχίζοντας από το στήριξη του διπλανού μας. 

Η προετοιμασία, η ενημέρωση, η οργάνωση και η αντίσταση, ΔΕΝ είναι πράξεις που καλούμαστε να τις κάνουμε σε προσωπικό επίπεδο. Όλα αυτά θα πρέπει να γίνονται με γνώμονα την αγάπη προς τον Λαό. Δεν είναι δυνατόν είτε είναι κάποιος Χριστιανός ή όχι, να νομίζει ότι η σωτηρία από τις δυνάμεις κατοχής θα έρθει μόνο σε προσωπικό επίπεδο. Μόνο ενωμένοι, μόνο ομαδικά θα μπορέσουμε να διορθώσουμε την κατάσταση. Αλλά για τον Χριστιανό, δεν είναι απλά πρακτικό θέμα. Η εμπλοκή στα κοινωνικά θέματα επιβάλλεται. Ήρθε η ώρα να κάνουμε την θεωρία πράξη και το ξέρουμε πολύ καλά ότι χωρίς αυτήν την αλλαγή μέσα μας, δεν πρόκειται να επέλθει η αλλαγή στην κοινωνία. 

Τα προτάγματα του Ε.ΠΑ.Μ.


Το χρέος τους κράτους που πολλές φορές κρυφά και με παράνομους τρόπους έχει συσσωρευθεί, δεν ξεπληρώνεται με συμβατικούς τρόπους. Δεν ξεπληρώνεται ακόμα και αν όλοι μας, πλήρωναν τρομαχτικά μεγάλους φόρους, για πολλές δεκαετίες. Αλλά πιο σημαντικά ακόμα, το χρέος αυτό, η τουλάχιστον το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του, είναι παράνομο, δεν υφίσταται ως χρέος του Λαού, όσο διαφθορά και όσες σπατάλες και αν έκανε ένα μικρό ή μεγαλύτερο μέρος του Λαού. Τα δισεκατομμύρια αυτά ΔΕΝ συσσωρεύονται με συμβατικούς τρόπους.  Το ερώτημα λοιπόν τίθεται, πόσο είναι το χρέος, και σε ποιόν ανήκει; Το επίσημο χρέος ανέρχεται πάνω κάτω στα 360 δισεκατομμύρια. Τα ανεπίσημα είναι άγνωστα αλλά οι ενδείξεις και άλλα στοιχεία δείχνουν ότι υπάρχουν δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες άλλα δισεκατομμύρια που χρωστά το κράτος. Αυτά τα χρωστά το κράτος σε άγνωστους ή και σκοτεινούς οργανισμούς, και το συνολικό χρέος ποτέ δεν δόθηκε ως αναφορά στον Λαό σε μορφή που να τον ευεργετήσει. 

Ακόμα και σήμερα, μέσα στην τεράστια κρίση, ΚΑΝΕΙΣ τους δεν μας έχει πει ξεκάθαρα σε ποιους ακριβώς και πόσα χρωστάμε. Είναι δυνατόν λοιπόν, για αυτά που δεν ξέρουμε καν, γι αυτά που δεν λάβαμε ποτέ ως Λαός, να είμαστε και υπεύθυνοι για αυτά; Και μετά έχουμε αυτά που χρωστούν οι Ιδιωτικές Τράπεζες, που όμως οι επικυρίαρχοι καλούν τον Λαό να πληρώσει, καταστρέφοντας και αδειάζοντας τα ταμεία της υγείας, της παιδείας, των συντάξεων και τόσα άλλα!!! Είναι πραγματικά δικά μας αυτά τα χρέη; Όχι βέβαια.

Ο Λαός, χρεώθηκε τα τελευταία χρόνια βεβαίως και μερικοί επιτήδειοι έκλεψαν πολλά, τα ξέρουμε τουλάχιστον στοιχειωδώς. Αλλά όχι στα επίπεδα του Χρέους που υπάρχει σήμερα, ούτε καν κοντά, ούτε στο 1-5% του συνολικού χρέους. Δεν τα φάγαμε όλοι όπως μας λένε οι πολιτικοί μας.  Εδώ λοιπόν έρχεται η ρήση "τα τω καίσαρι τω καίσαρι" και παίρνει νόημα. Αυτοί που τα δημιούργησαν ας τα πληρώσουν ή ας τα κάνουν ότι θέλουν. ΔΕΝ μας αφορούν. Αυτοί οι διάφοροι που είναι μέσα και έξω από την κρατική μηχανή, αυτοί ας πάρουν την ευθύνη γι αυτά που έκαναν, αυτό είναι το μόνο δίκαιο. Ας αναλάβουν λοιπόν οι διάφοροι "Καίσαρες" που όλοι ξέρουμε, το πως θα ξεχρεώσουν τα παράνομα δάνεια που πήραν ερήμην του Λαού και κατασπατάλησαν. Το Ε.ΠΑ.Μ. έχει ξεκάθαρες θέσεις για όλα αυτά: 

1) Δεν νοείται να αποδεχόμαστε μνημόνια, συμφωνίες και συμβάσεις, που λήφθηκαν αντισυνταγματικά και με κατάφωρα ανήθικους τρόπους, που καταστρέφουν την χώρα και μας οδηγούν στον απόλυτο ολοκληρωτισμό. Πρέπει λοιπόν να ακυρωθούν άμεσα και αν χρειαστεί - που θα χρειαστεί - να ακυρωθούν μονομερώς. Είναι το μόνο ηθικό πράγμα που μπορεί να κάνει κανείς σε μια τόσο τιτάνια περίπτωση απάτης.

2) Δεν νοείται να είμαστε μέλος κράτος σε έναν οργανισμό, την Ευρωπαϊκή Ένωση δηλαδή, που ξεκάθαρα πλέον δεν μας θεωρεί εταίρο όπως αρέσκονται να μας λένε οι πολιτικοί μας, αλλά σαν κάτι που πρέπει να κατασπαραχτεί στον βωμό του κέρδους και της κακής παγκοσμιοποίησης. Χρησιμοποιούν όποιο μέσο μπορούν για να μας καθηλώσουν, να μας ελέγξουν σε όλα τα επίπεδα. Ένα από τα αποτελεσματικότερα μέσα που χρησιμοποιούν για τον έλεγχο αυτόν, είναι το νόμισμα του Ευρώ. Αντίθετα με το τι πιστεύει ο περισσότερος κόσμος, τα νομίσματα δεν είναι απλά εργαλεία, ούτε και είναι όλα ίσα μεταξύ τους. Το ποιος ελέγχει το νόμισμα και την αξία του, έχει τεράστια σημασία. Δεν μπορούμε λοιπόν αν χρησιμοποιούμε το ευρώ που μας κατά χρεώνει κατάφωρα και προκαλεί την εξαφάνιση οποιασδήποτε περίπτωσης ευημερίας των παιδιών μας.

3) Εφ όσον λοιπόν φύγουμε από το ευρώ, που είναι σήμερα ο τρόπος και το όπλο με το οποίο εγκαθιστούν δικτατορία της χειρότερης μορφής στην Πατρίδα, θα πρέπει να έχουμε ένα εναλλακτικό νόμισμα, τέτοιο που θα μας δώσει τον μέγιστο βαθμό ελευθερίας κίνησης στα οικονομικά του Κράτους. Το καλύτερο που θα μπορέσει να κάνει ο Λαός, όταν έρθει αυτή η ώρα, είναι να δημιουργήσει μια Κρατική Τράπεζα που θα εκδίδει το δικός της, Κρατικό νόμισμα. Έτσι θα κρατάει τον έλεγχο στα δικά του χέρια και δεν θα είναι πλέον υποχείριο των διεθνών κέντρων που θέλουν να εξαφανίσουν την Ελευθερία μας.

4) Πρέπει οι υπεύθυνοι πολιτικοί και άλλοι, επιτέλους να λογοδοτήσουν στην δικαιοσύνη, να πληρώσουν για την υπερχρέωση του Λαού και το ξεπούλημα των πάντων, των πραγμάτων δηλαδή που δεν τους ανήκουν, και να απομακρυνθούν από την πολιτική σκηνή, ώστε η χώρα να μπορέσει να σταθεί στα πόδια της.

5) Τέλος, πρέπει η Πατρίδα επιτέλους να αναθεωρήσει το πολίτευμά της, και να συντάξει ένα νέο Σύνταγμα, τέτοιο που να διασφαλίζει την Δικαιοσύνη, την Ελευθερία και μια πραγματική Δημοκρατία, τέτοιο που θα κρατά τους δυνάστες οποιασδήποτε μορφής μακριά από την εξουσία.

Συμπεράσματα


Δεν μπορεί κανείς πλέον, ειδικότερα αν είναι Χριστιανός με συνείδηση, να θέλει κάτι διαφορετικό από αυτά που θέλει το Ε.ΠΑ.Μ. Δεν μπορούμε πλέον να αφήνουμε σκοτεινές δυνάμεις όπως η Τράπεζες και η Ευρώπη να καταστρέφουν το μέλλον των παιδιών μας και να προετοιμάζουν το έδαφος για έναν κόσμο όπου θα είμαστε απλά σκλάβοι χωρίς πνευματικό ανάστημα. Δεν μπορούμε να τους αφήσουμε να καταστρέψουν το Έθνος και την Πατρίδα και να μας αφαιρέσουν την Ελευθερία να πιστεύουμε και να κάνουμε ότι πιστεύουμε ότι είναι σωστό. Γιατί αυτά είναι για εμάς τους Έλληνες ιερά πράγματα, πράγματα τα οποία χρειαζόμαστε έμμεσα για να ευημερούμε στα υλικά αλλά ακόμα περισσότερο στα πνευματικά θέματα. 

Ποτέ η Ελλάδα δεν βρέθηκε μπροστά σε έναν τόσο μεγάλο κίνδυνο, σε μια τόσο πραγματική πιθανότητα εξάλειψης της ταυτότητάς και της κυριαρχίας του.  Ούτε καν όταν οι Γερμανοί μπήκαν στην χώρα μας, ούτε όταν οι είμαστε κάτω από τους Τούρκους ή οποιονδήποτε άλλον. Σήμερα είμαστε μπροστά σε δύο μόνο περιπτώσεις: Είτε θα τα χάσουμε όλα, και εννοώ ΟΛΑ, είτε θα μετανοήσουμε και θα κάνουμε πράξη τα πιστεύω μας για να σηκωθούμε ως Έθνος. Αν δεν κάνουμε το δεύτερο, τότε σίγουρα το πρώτο θα ολοκληρωθεί σύντομα.  

Η ελεημοσύνη θα πρέπει να εξελιχθεί σύντομα, εκ των πραγμάτων, σε πραγματική φιλανθρωπία (όχι με την κοινή έννοια), δηλαδή την έμπρακτη αλληλεγγύη αρχίζοντας από την ελεημοσύνη αρχικά και την έμπρακτη ανόρθωση του συνανθρώπου μας σε όλες τις πτυχές της. Σύντομα, δεν θα αρκεί η απρόσωπη, έμμεση ελεημοσύνη. Θα χρειαστεί η έμπρακτη στήριξη του συνανθρώπου μας, για να μπορέσει και η Πατρίδα επιτέλους να σηκωθεί. 

Η προσευχή , μετάνοια, νηστεία κλπ. θα πρέπει να οδηγούν σε πράξεις αγάπης και όχι μόνο σε θεωρία. Το Ε.ΠΑ.Μ. παρέχει την οργάνωση και το μέσο μέσα από το οποίο μπορούμε να κάνουμε αυτά τα πράγματα πραγματικότητα και όσο περνά ο χρόνος, τα προτάγματα του θα γίνονται όλο και πιο προφανή και αναπόφευκτα, γιατί αυτά είναι τα βασικά χαρακτηριστικά μιας πραγματικά ευημερούσας, Ελεύθερης, πραγματικά Δημοκρατικής  και ανεξάρτητης κοινωνίας σήμερα. Και αυτό είναι κάτι που ο κάθε Χριστιανός θα πρέπει να ποθεί, όχι για τον εαυτό του, αλλά για το μέλλον των απογόνων μας. 

 
Ο Θεός μας έδωσε μυαλό, χέρια και πόδια, για να ΠΡΑΤΤΟΥΜΕ. Και το κάνουμε αυτό επιμελώς στα υλικά θέματα. Ποτέ, και κανένας μας δεν θα θεωρούσε ότι το μόνο που χρειάζεται για να ευημερήσουν τα παιδιά μας, είναι η προσευχή και η απόλυτη και αποκλειστική ενασχόληση με τα πνευματικά. Δεν θα τολμούσαμε να το κάνουμε αυτό, γιατί ξέρουμε πάρα πολύ καλά ότι καλούμαστε να ΠΡΑΞΟΥΜΕ. Κάθε μέρα πάμε στην εργασία, για να βγάλουμε τα αναγκαία που θα χρειαστούν για να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας. Τώρα λοιπόν, που η Πατρίδα βρίσκεται σε δεινή κατάσταση, θα καταφύγουμε μόνο στην πνευματική ενασχόληση και μόνο; Δεν λέω να σταματήσει αυτή σε καμία περίπτωση. Λέω απλά ότι χρειάζεται να κινήσουμε και το σώμα μας ΕΔΩ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ για να επέλθει η λύση. Ναι, το ξέρω, τα προβλήματα είναι μεγάλα και ο εχθρός έχει πολλά πρόσωπα και μεγάλη δύναμη. 

Και όμως, όλα έτσι είναι στην ζωή. Πάντα ερχόμαστε αντιμέτωποι με τις αντιστάσεις που είτε έρχονται από τους νόμους του σύμπαντος που μας περιβάλλει ή τις πράξεις των επικυρίαρχων κάθε μορφής. Είτε πρόκειται για την απόκτηση των βασικών, είτε για την διασφάλιση της Ελευθερίας, οφείλουμε να ΠΡΑΞΟΥΜΕ με το μυαλό, τα χέρια και τα πόδια μας, στον πραγματικό κόσμο. Ποτέ ο Χριστιανός δεν ήταν μόνο πνευματικό όν και μόνο. Ακόμα και ο Χριστός, ήρθε στον κόσμο στο σώμα, ακούμπησε το χέρι του πάνω στην ύλη, για να επιφέρει την ποθητή αλλαγή. Εμείς ποιοι είμαστε που νομίζουμε ότι δεν θα χρειαστούν πράξεις και εμπλοκή με τον υλικό κόσμο; Να θυμάστε ότι όσο είμαστε εδώ στον υλικό κόσμο, οι ΠΡΑΞΕΙΣ είναι αυτές που μετουσιώνουν το πνεύμα, και όχι το αντίθετο. 

Ας μετανοήσουμε και ας αλλάξουμε τρόπο ζωής, ας αγαπήσουμε συνάμα με τον Θεό και τον Λαό που μας περιβάλλει, ας κάνουμε λοιπόν αυτά που περνούν από το δικό μας χέρι για την Ελευθερία και την Ευημερία των παιδιών μας, και ο Θεός θα κάνει τα υπόλοιπα, δηλαδή αυτά που είναι αδύνατα για εμάς. 

Καλή Λευτεριά!

Σ. Κατσούλης



Περί φιλανθρωπίας, φιλ-Ανθρωπίας και αλληλεγγύης .

Category : , 0

Έχουμε χάσει το νόημα των λέξεων νομίζω. Φιλανθρωπία σημαίνει κατά λέξη να φιλώ = αγαπώ τον άνθρωπο. Δεν σημαίνει τον βοηθώ να καταπέσει ακόμα πιο χαμηλά! Το έχουμε ακούσει πολλές φορές ότι χρειάζεται διάκριση. Ποιος από εμάς θα έδινε χρήματα σε κάποιον ναρκομανή εάν ξέραμε ότι θα πήγαινε αμέσως να τα δώσει για να πάρει ναρκωτικά; Κανένας. 


Τι γίνεται όμως με το φαγητό; Είναι και αυτό ναρκωτικό; Όχι βέβαια. Τι γίνεται με τα παιδιά που πεινούν; Να μην τους δώσουμε κάτι να φάνε; Ως εκ τούτου ΔΕΝ ψέγω ούτε την Εκκλησία, ούτε και κανέναν άλλο φορέα που δίνει φαγητό στους πεινασμένους. Χρειάζονται αυτά, ειδικά όταν ο άλλος εν έχει στον ήλιο μοίρα. Αλλά είναι αρκετό αυτό; Και αν δεν είναι, τότε ποιος πρέπει να αναλάβει τα παραπάνω που χρειάζονται;

Εδώ αρχίζουν τα προβλήματα με τις λέξεις και τα νοήματα...

Έχω πρόβλημα και με την λέξη "φιλανθρωπία", αλλά και με την λέξη "αλληλεγγύη" που πολλοί αρέσκονται να χρησιμοποιούν έναντι της πρώτης. Καμιά τους, όπως με κάθε άλλη λέξη, δεν έχει ΚΑΝΕΝΑ νόημα αν δεν τις κάνουμε ΠΡΑΞΗ.

Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι αρκετή η "φιλανθρωπία". Το να είσαι φίλος του ανθρώπου δίπλα σου, δεν σημαίνει ότι του δίνεις κάτι και μετά φεύγεις, μετά εξαφανίζεσαι. Το να αγαπάς κάποιον σημαίνει ότι τον βοηθάς να σηκωθεί στα πόδια του. τον βοηθάς να γίνει και πάλι υγιής ψυχικά, πνευματικά και στο σώμα, να γίνει και αυτός τουλάχιστον όσο υγιής είσαι και εσύ. 

Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι πρέπει να σταθούμε Αλληλέγγυοι δίπλα σε αυτούς που υποφέρουν. Ναι! Θα δώσουμε φαγητό, θα δώσουμε στα παιδιά τους να φάνε. Θα κάνουμε δηλαδή ΚΑΙ φιλανθρωπίες όπως καταλαβαίνουμε την λέξη σήμερα. Αλλά όμως σε καμία περίπτωση, αν θέλουμε δηλαδή πραγματικά να είμαστε φιλ-Άνθρωποι, δεν θα σταματήσουμε εκεί. 

Αλλά εκεί είναι και που μας πονάει, έτσι δεν είναι; Είναι πολύ εύκολο να δώσουμε κάτι, έτσι αδιάκριτα και πολλές φορές έμμεσα χωρίς να δούμε το άτομο, ούτε να ξέρουμε ούτε το όνομα του ανθρώπου στο οποίο δίνουμε αυτά που δίνουμε. Ψεκάστε, τελειώσατε! Ούτε καν θα χρειαστεί να σκουπίσετε!

Μας πονάει, γιατί αν θέλαμε να είμαστε πραγματικά φιλ-Άνθρωποι, ΦΙΛΟΙ των ΑΝΘΡΩΠΩΝ δηλαδή, τότε θα πρέπει να ΒΓΟΥΜΕ έξω και να χάσουμε ΔΙΚΟ ΜΑΣ χρόνο, να δώσουμε από τον δικό μας χρόνο εργασίας, για να γίνουμε αλληλέγγυοι. Ποιός θα το κάνει αυτό; Οι Δήμοι; Οι Ιερείς στις Εκκλησίες; Δεν γίνεται, δεν φτάνει δηλαδή, ακόμα και αν μερικοί το κάνουν. Αυτό μας πονάει. Γιατί ξέρουμε ότι ΘΕΛΕΙ ΚΟΠΟ η πραγματική φιλανθρωπία. 

Θα δώσουμε λοιπόν, ελεημοσύνη, αλλά όλοι μας το ξέρουμε ότι αυτοί οι άνθρωποι χρειάζονται ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ. Η Ελεημοσύνη, αν θέλετε, είναι παρά η πρώτη μέρα, το πρώτο βήμα στην φιλανθρωπία. 

Τα μπερδέψαμε. Νομίζουμε ότι η φιλανθρωπία είναι μόνο η ελεημοσύνη... Εεε λοιπόν δεν είναι. Ο πραγματικός φιλάνθρωπος, δεν μπορεί παρά να σταθεί αλληλέγγυος δίπλα στον συνάνθρωπό του, σε συνεχή χρόνο. 

Και τι γίνεται με τους "αλληλέγγυους", αυτούς δηλαδή που αρέσκονται να πυροβολούν την λέξη "φιλανθρωπία" και να προτείνουν την χρήση της λέξης "αλληλεγγύη"; Τίποτε δεν γίνεται, τι περιμένατε; Οι λέξεις παραμένουν λέξεις, δεν είναι πράξεις.  Δεν έχει σημασία πως θα το πεις, πως θα το περιγράψεις.  Δεν έχει σημασία αν θα το αναλύσεις και θα κατακρίνεις ή όχι αυτούς που δίνουν κάτι σε άλλους ή όχι. Εάν δεν κάνεις ΠΡΑΞΗ είτε το ένα είτε το άλλο, είτε το ιδεατό που ανέφερα παραπάνω, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ τι λέξεις χρησιμοποιούμε.

Και πως μετατρέπουμε την απλή "φιλανθρωπία" σε πραγματική αλληλεγγύη; Πώς δηλαδή θα γίνουμε πραγματικά φιλ-Άνθρωποι; Ένας και μόνος τρόπος υπάρχει, μία και μόνο δύναμη έχει την απαιτούμενη ενέργεια για να γίνει αυτό. Η αγάπη προς τον συνάνθρωπο. Η αγάπη για την Πατρίδα, που είναι ο Λαός της. Ψάξτε, κάντε τον συνήγορο του διαβόλου, θα βρείτε ότι ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ άλλη δύναμη, άλλος πάθος που μπορεί να μας κάνει να κινηθούμε όλοι μαζί για να σηκωθούμε μαζί.  

Πολλοί θα πουν την θέση αυτή απολιτίκ ή απλοποίηση της πραγματικότητας. Δεν με νοιάζει. Είδαμε τις ιδεολογίες που μας έφεραν. Είδαμε την φιλανθρωπία πόσο έχει χάσει το νόημά της. Είδαμε την στείρα αλληλεγγύη. Όποιος συνεχίζει να κάνει τα ίδια πράγματα και περιμένει να αλλάξει κάτι είναι στον δρόμο προς την ψυχοπάθεια. 

Ας αλλάξουμε τρόπο λοιπόν, και ας το δούμε στην βάση του: Αν δεν αγαπήσεις αυτόν τον Λαό, τότε ΔΕΝ θα μπορέσεις να τον βοηθήσεις μέχρι τον τελικό στόχο. Ας αφήσουμε τις αναλύσεις, λοιπόν, και αντί αυτών, ας αγαπήσουμε την Πατρίδα που είναι ο Λαός μας. Αν το κάνουμε αυτό με όλη μας την καρδιά, θα είμαστε και φιλάνθρωποι, και αλληλέγγυοι, αλλά πάνω απ' όλα θα έχουμε αντικαταστήσει τις στείρες συζητήσεις με ΠΡΑΞΕΙΣ.

Καλή Λευτεριά,

Σ. Κατσούλης

Άκουσες όλα τ' άλλα, άκου αυτό τώρα. Τι θέλεις επιτέλους; Και τι θα κάνεις γι αυτά;

Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2012 Category : , 0

Μήπως θέλεις δίκαιο μισθό;
Μήπως θέλεις δίκαιη φορολογία;
Μήπως θέλεις να μην είσαι χρεωμένος;
Μήπως θέλεις να μην πεινάσουν τα παιδιά σου;
Μήπως θέλεις να έχεις τα δικαιώματά σου;


Μήπως θέλεις να έχεις δικό σου σπίτι;
Μήπως θέλεις να παντρευτείς;
Μήπως θέλεις να σπουδάσεις;
Μήπως θέλεις να ευημερήσεις;

Τι θα κάνεις γι' αυτά;

Μήπως θέλεις να τελειώνουμε με τα χρέη;
Μήπως θέλεις να φύγουν οι προδότες;
Μήπως θέλεις να μην έχουν την εξουσία οι δωσίλογοι;

Τι θα κάνεις γι' αυτά;
Τι θα κάνεις γι' αυτά σήμερα;


Μήπως θέλεις να μετρά ο λόγος σου ως πολίτης;
Μήπως θέλεις να υπάρξει επιτέλους δικαιοσύνη;

Τι θα κάνεις γι' αυτά;
Τι θα κάνεις γι' αυτά σήμερα;
Τι θα κάνεις γι' αυτά ΤΩΡΑ;


Μήπως θέλεις να ελευθερωθεί ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ η Πατρίδα;
Τι θα κάνεις γι' αυτά;
Τι θα κάνεις γι' αυτά σήμερα;
Τι θα κάνεις γι' αυτά ΤΩΡΑ;
Τι θα κάνεις γι' αυτά ΕΚΤΟΣ Διαδικτύου;


Τι θα κάνεις γι' αυτά;
Τι θα κάνεις γι' αυτά σήμερα;
Τι θα κάνεις γι' αυτά ΤΩΡΑ;
Τι θα κάνεις γι' αυτά ΕΚΤΟΣ Διαδικτύου;
ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ, ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ, ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ ΕΞΩ ΣΤΟΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ;;;


Μην μου το λες!
Μην μου το πεις, τι θα κάνεις!

Απλά ΒΓΕΣ ΕΞΩ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΚΑΝΕ ΤΟ ΤΩΡΑ!

Δεν βλέπεις ότι δεν υπάρχει χρόνος;

Καλή Λευτεριά!

Σ. Κατσούλης

ΑΣΤΟ, ΜΗΝ ΤΟ ΣΧΟΛΙΑΖΕΙΣ, ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ...

Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2012 Category : , 0

Αν δεν βγεις έξω ΤΩΡΑ, να μιλήσεις στον διπλανό σου για την κρίση, ΑΣΤΟ, ΜΗΝ ΣΧΟΛΙΑΖΕΙΣ.
Αν δεν πάρεις τηλέφωνο κάποιον συνάνθρωπό σου ΤΩΡΑ για την λύση, ΑΣΤΟ, ΜΗΝ ΚΑΝΕΙΣ "LIKE".
Αν δεν οργανωθείς με τον γείτονά σου ΤΩΡΑ, τώρα που μας σφάζουν έναν έναν, ΑΣΤΟ, ΜΠΑΙΝΕΙΣ ΣΤΟ FACEBOOK.
Αν δεν προετοιμαστείς ΟΜΑΔΙΚΑ, για το επερχόμενο ολοκαύτωμα, ΑΣΤΟ, ΜΗΝ ΣΤΕΙΛΕΙΣ ΑΛΛΟ ΕΝΑ E-MAIL.
Αν δεν τολμάς να αγνοείς τα γράμματα που σου στέλνει η εφορία, ΑΣΤΟ, ΜΗΝ ΜΙΛΑΣ ΓΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ.


Και αν δεν αγαπάς την Πατρίδα με πράξεις, τότε ΑΣΤΟ, ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΜΙΛΑΣ ΓΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ.

Αντί αυτών, συνέχισε να βλέπεις MEGA, ANT1, ΣΚΑΙ, ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ...
Αντί αυτών, συνέχισε να πορώνεσαι με την ομάδα σου...
Αντί αυτών, συνέχισε να πολτοποιείς το μυαλό σου διαβάζοντας τα καθεστωτικά μέσα...
Αντί αυτών, συνέχισε να γελάς, συνέχισε να τρως ότι μπορείς, τώρα που έχεις ακόμα...
Αντί αυτών, συνέχισε να πιστεύεις ότι κάποιος άλλος θα βγάλει το φίδι από την τρύπα.

ΝΑΙ!! ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΛΛΟΙ ΘΑ ΤΟ ΒΓΑΛΟΥΝ ΤΟ ΦΙΔΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΥΠΑ, ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΓΙ ΑΥΤΟ!

Να ξέρεις όμως, ότι ο μισθός αυτού που δεν έκανε τίποτα, δεν είναι ο ίδιος με αυτόν που αγωνίστηκε.
Να ξέρεις όμως, ότι η απραξία, είναι ο τρόπος με τον οποίο σαπίζει το πνεύμα και όχι μόνο το σώμα.
Να ξέρεις όμως, ότι οι ευθύνες που αγνόησες θα σε κυνηγούν ως τύψεις πάντα, νύχτα και μέρα.
Να ξέρεις όμως, ότι στην νέα κοινωνία που έρχεται, δεν θα αλλάξει τίποτα για σένα.
Να ξέρεις όμως, ότι η ντροπή που δεν έχεις εσύ τώρα, θα την έχουν τα παιδιά σου για σένα!

ΑΣΤΟ, ΜΗΝ ΑΠΑΝΤΑΣ, ΜΗΝ ΣΧΟΛΙΑΖΕΙΣ, ΜΗΝ ΚΑΝΕΙΣ LIKE, ΜΗΝ ΜΙΛΑΣ, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ!

Αυτό το δικαίωμα το έχουν αυτοί που κινούν το σώμα και την ψυχή ΕΞΩ ΣΤΟΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ ΤΟΥΣ, και δεν ξημεροβραδιάζονται στο δίκτυο των διασυνδεδεμένων - αποσυνδεδεμένων...

Καλή Λευτεριά!

Σ. Κατσούλης

 
  

Ναι βέεεεβαια,κύριοι, συμφωνώωωω, βέβαια!

Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2012 Category : , 0

Ναι βέεεεβαια, συμφωνώωωω, κύριοι της δωσιλογικής ΧΟΥΝΤΑΡΑΣ!

Ναι συμφωνώ, λες και δεν έχουμε μεγαλουργήσει ποτέ εμείς οι Έλληνες...
Ναι συμφωνώ, λες και πάντα εμείς οι Έλληνες είμαστε σκλάβοι.
Ναι συμφωνώ, λες και επειδή αυτήν την στιγμή είμαστε σε δεινή κατάσταση, θα πρέπει να την δεχθούμε και να τους αφήσουμε να μας βιάζουν εμάς και τα παιδιά μας!



ΣΩΣΤΑ;;; 

ΟΧΙ, ΛΑΘΟΣ!

Όλα αρχίζουν όταν κανείς δεχθεί ένα όραμα και εργαστεί για να το κάνει πραγματικότητα.
Ας δουλέψουμε όλοι για την αφύπνιση, την ενημέρωση, την οργάνωση και προετοιμασία και τέλος την αντίσταση!

Αλλιώς, η Ιστορία μας δείχνει ότι θα πάμε σε άλλα πολύ πιο επώδυνα πράγματα. ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΕΠΩΔΥΝΑ...

ΞΕΡΕΤΕ ΚΑΤΙ;

Η αφύπνιση θα έρθει, αυτό είναι αναπόφευκτο.
Τώρα έχουμε την ευκαιρία να αποφασίσουμε το πως θα γίνει.

ΟΠΟΤΕ ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ;

Θα γίνει με αίμα, ή χωρίς;

ΚΑΛΑ ΤΟΤΕ, ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ. ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ ΟΜΩΣ ΟΤΙ...

Το τίμημα πάντα θα υπάρχει, αλλά όσο αφήνουμε τους προδότες, τόσο και το τίμημα της απελευθέρωσης μεγαλώνει.

ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΟΣΟ ΘΕΛΕΤΕ, ΑΛΛΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ ΟΤΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΧΡΗΜΑ...
ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΣΧΕΔΟΝ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΧΡΗΜΑ...

Καλή Λευτεριά!

Σ. Κατσούλης

Την επόμενη φορά που βρεθείτε αντιμέτωποι με άλλο ένα ΠΡΟΒΑΤΟ που θέλει να πληρώνει φόρους, πείτε τους...

Δευτέρα, 17 Δεκεμβρίου 2012 Category : , , 0

Την επόμενη φορά που βρεθείτε αντιμέτωποι με άλλο ένα ΠΡΟΒΑΤΟ που θέλει να πληρώνει φόρους, πείτε τους αυτά τα απλά:

379δις δια 4,5 εκατομμύρια εργαζόμενους= 84222 Ευρώ φόρους σε ΚΑΘΕ εργαζόμενο (αν δεχθούμε το χρέος ως νόμιμο βέβαια)...

84222/10 χρόνια = 8422 ΕΥΡΩ ΦΟΡΟΥΣ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΓΙΑ ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ!!!

8422 ΕΥΡΩ, ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ, ΓΙΑ ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ, ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!!! ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΓΙ ΑΥΤΟΥΣ ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΦΤΩΧΟΣ Η ΕΧΕΙΣ ΠΑΙΔΙΑ Η ΠΕΙΝΑΣ!!!

ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΥΠΟΛΟΓΙΖΟΥΜΕ ΤΑ ΚΡΥΦΑ ΔΑΝΕΙΑ ΧΩΡΙΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ, ΤΑ ΑΜΕΤΡΗΤΑ CDS ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ, ΤΟΥΣ ΤΟΚΟΥΣ, ΤΑ ΝΕΑ ΔΑΝΕΙΑ - ΔΟΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΡΕΙ, ΤΑ ΧΡΕΟΛΥΣΙΑ ΚΛΠ. 
ΚΛΠ.

ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΥΠΟΛΟΓΙΣΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ..

ΕΣΑΣ ΣΑΣ ΒΓΑΙΝΕΙ ΑΥΤΗ Η ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗ;;;;

ΑΚΟΜΑ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ;;;

ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΤΕ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΕΙ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑ;;;
ΤΙ ΚΑΘΕΣΤΕ ΛΟΙΠΟΝ;;;;

ΘΑ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ;;;


ΡΩΤΑΩ, ΘΑ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΑΦΑΙΜΑΞΗ ΓΙΑ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΧΡΗΣΤΙΚΑ ΔΑΝΕΙΑ;;;;



ΓΕΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΡΑ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΞΕΚΟΥΜΠΙΣΤΟΥΝ!!!


ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΥΠΑΚΟΗ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ!!!!

Καλή Λευτεριά!!!

Σ. Κατσούλης
Δείτε και στην εικόνα τα χάλια στα οποία μας έχουν φέρει οι ΑΧΡΗΣΤΟΙ...
(Από το: http://www.xrimanews.gr/)

Για όσους νομίζουν ότι οι ομαδικές αγωγές δεν έχουν αποτέλεσμα...

Category : , , , , 0


ΤΟ ΧΑΡΑΤΣΙ ΚΑΙ ΤΙ ΙΣΧΥΕΙ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ

Δείτε το βίντεο παρακάτω.






ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ: Υπάρχουν, ζουν ανάμεσά μας...

Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2012 Category : , 0

   Τους βλέπουμε αλλά κάνουμε πως δεν τους βλέπουμε. Υπάρχουν κάποιοι που έχουν ξεφύγει από το σύστημα. Τους ακούμε αλλά κάνουμε ότι δεν ακούμε. Υπάρχουν κάποιοι που πάντα ήταν ελεύθεροι. Τους νοιώθουμε, αλλά προσποιούμαστε ότι δεν υπάρχουν... Αυτούς δεν θα τους δούμε στις θέσεις εξουσίας. Δεν θα τους δούμε τυλιγμένους σε σημαίες είτε αυτές είναι γαλάζιες είτε κόκκινες είτε μαύρες. Δεν θα τους δούμε να γράφουν αφοσιωμένα με πολυτονικό ή στην καθαρεύουσα. Δεν θα τους ακούσουμε να σπρώχνουν την ιδεολογία τους η την θρησκεία τους σε άλλους. Δεν θα τους δούμε να πουλούν πνεύμα ή να εδρεύουν στις κορυφές της κοινωνίας. Δεν είναι ότι όλα αυτά είναι κακά εξ ορισμού, δεν είναι αυτός ο λόγος που τα αναφέρω. Θέλω να δείξω ότι όλα αυτά, σήμερα, ΔΕΝ είναι η ουσία. Δεν αρκούν τα φαινόμενα, αυτό που χρειαζόμαστε είναι οι ουσιαστικές ΠΡΑΞΕΙΣ!

   Αυτοί, ανεξάρτητοι στην ουσία, ανένταχτοι στην διάνοια, έχουν χαράξει τον δικό τους δρόμο. Αυτοί σε σέβονται, παρόλο που πολλοί τους θεωρούν γελοίους. Αυτοί, είναι η σπίθα που θα γίνει το άπλετο φως του μέλλοντος, είναι αυτοί που αποτελούν την απαρχή της ανόρθωσης. Αυτοί, δουλεύουν για σένα, παρόλο που εσύ τους φοβάσαι. Αυτοί, πήραν στα χέρια τους την παιδεία τους, πήραν στα χέρια τους την ζωή τους. Αυτοί, δεν χρειάζονται βεβηλωμένους θεσμούς, δεν έχουν ανάγκη την επικρότηση της κοινωνίας. Αυτοί, έχουν αποδράσει προ πολλού από το σύστημα, ήδη ζουν ελεύθερα. Αυτοί έκαναν τις θυσίες τους πριν καν χρειαστεί να τις κάνουν. Και θα τις κάνουν και πάλι.

   Έκαναν τις θυσίες τους, γιατί κατάλαβαν ότι χωρίς ελευθερία η ζωή δεν έχει νόημα και αξία. Θυσίες για τον εαυτό τους, θυσίες για τα παιδιά τους, θυσίες για την κοινωνία.  Δεν τους φοβίζει το κατεστημένο, είτε αυτό εκφράζεται σε ιδέες, είτε σε πράξεις. Ο ριζοσπαστισμός τους ξεπερνά κάθε όριο της όποιας κλασικής προοδευτικότητας και γι αυτό πληρώνουν αδρά τις επιλογές τους. Ο φιλία τους για την Ελευθερία τους, δεν έχει σχέση με τον φιλελευθερισμό των ξεπουλημένων και γι αυτό εισπράττουν την χλεύη της εξουσίας. Με τις επιλογές τους, θυσίασαν κάθε πιθανότητα ένταξης στην σημερινή κοινωνία, κάθε πιθανότητα αποδοχής από την σημερινή πλειοψηφία. Θυσίασαν την ευκολία μιας συμβατικής ζωής για να παραμείνουν σκεπτόμενοι, για να παραμείνουν ελεύθεροι. Όπως έκαναν θυσίες πριν, θα κάνουν θυσίες και τώρα, γιατί πολύ απλά γι αυτούς η θυσία είναι τρόπος ζωής. Όμως αυτοί, ανένταχτοι και σε κατάσταση εξορίας από τους πολλούς όπως είναι τώρα, αυτοί είναι ήδη προϊστάμενα μέλη της κοινωνίας του μέλλοντος.

   Όσο οι υπόλοιποι συμβιβάζονταν με το κατεστημένο, αυτοί πάντα έπαιρναν την θέση της λογικής. Όσο οι υπόλοιποι ακολουθούσαν τις επιλογές των δυνατών, αυτοί επέλεξαν να υπερασπιστούν τους πραγματικά αδύνατους. Όσο οι υπόλοιποι έπαιζαν το παιχνίδι τους, παριστάνοντας τους εθνοπατέρες, αυτοί ήδη έμπρακτα έκαναν πράξη τα λόγια τους. Η Πατρίδα γι' αυτούς δεν είναι ιδεολογία, ή απλά μια έντιμη ιδέα. Η Πατρίδα γι αυτούς, έχει ονοματεπώνυμο και την βλέπουν στα πρόσωπα των συμπατριωτών τους. Ο εργάτης γι αυτούς δεν αποτελεί μια φαντασία παρμένη από τις γραμμές ενός βιβλίου ή τις εικόνες μιας ταινίας. Ο εργάτης γι αυτούς είναι βίωμα, προσωπικό και διαπροσωπικό, εμπειρία δηλαδή που δεν επιδέχεται αλλοίωσης. Ο καπιταλισμός γι αυτούς και πάλι, δεν αποτελεί μια ιδέα ή μια απρόσωπη δύναμη τους σύμπαντος, που ως γνωστό δεν παλεύεται με συμβατικούς τρόπους. Αυτοί, βλέπουν τα πρόσωπα, βλέπουν τα συγκεκριμένα συμφέροντα που απομυζούν και την τελευταία ρανίδα αίματος και αξιοπρέπειας από τα θύματά τους.

   Ο αγώνας τους, δεν είναι θεωρητικός, δεν αποτελεί πάγια θέση. Ο αγώνας τους πάντα ήταν ουσιαστικός και πάντα προσαρμοζόταν στα νέα καθεστώτα και περιστάσεις της εποχής. Η Ιστορία αποτελεί γι αυτούς το μεγάλο κεφάλαιο συμβουλών και πεπραγμένων της ανθρωπότητας και αποτελεί ένα μεγάλο εγχειρίδιο γεμάτο από αποδεδειγμένους τρόπους δράσης.  Η Ιστορία γι αυτούς δεν είναι κάτι που επιδέχεται αλλαγές κατά το δοκούν ή κάτι που μπορεί να χρησιμοποιείται για την διαστρέβλωση των πιστεύω του Λαού. Γι αυτούς, η αλήθεια δεν είναι κάτι τρομακτικό, αλλά ένα από τα όπλα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αποκατάσταση όλων, προσωπικά αλλά και συλλογικά. Αυτοί έχουν υγιή προσωπικότητα, δεν τους πειράζει η αποκάλυψη ενός λάθους, η παραδοχή του γίνεται με χαρά και χωρίς παράλογους εγωισμούς. Η Δημοκρατία γι αυτούς, δεν είναι κάποιο σάπιο πολιτικό σύστημα ή πολίτευμα. Η Δημοκρατία γι αυτούς είναι το μόνο πολίτευμα, που έμπρακτα δίνει εξουσία και αξία στον κάθε πολίτη. Και δεν του ξεγελά η όποια ταμπέλα δίνεται στις υπάρχουσες δομές ή οι παραπλανητικοί θεσμοί που τους περιβάλλουν.

   Αυτοί ξέρουν φυσικά, αυτοί νοιώθουν έμφυτα, το ξέρουν πολύ καλά όταν ξεφεύγει το σύστημα από το ηθικό, το δίκαιο, το Δημοκρατικό. Δεν τους ξεγελούν οι ρητορείες των προδοτών ή τα ξεσπάσματα των ψυχοπαθών. Οι δικαιολογίες των δωσίλογων, τους φαίνονται γελοίες, γι αυτό, οι επιλογές είναι αυτονόητες. Όταν ο αδύναμος καταστρέφεται, η απάντηση είναι ΜΟΝΟ ΜΙΑ. Όταν η Πατρίδα δέχεται επίθεση, η αντίσταση είναι αυτονόητη. Όταν τα θεμελιώδη δικαιώματα καταργούνται, η αντίδραση είναι επί της ουσίας. Και όταν ο λαός εξολοθρεύεται, ο πόνος που νοιώθει δεν τον αφήνει να χαθεί μέσα στον πανικό, την κατάθληψη, το σοκ ή το δέος.  Αντί αυτών, η αγάπη του για τον συμπολίτη του μεγαλώνει, η συμπόνια τους δυναμώνει, ο δίκαιος θυμός του γιγαντώνεται και η αντίσταση εν καιρώ, παίρνει διαστάσεις ολοκληρωτικού συναγερμού. Γι αυτόν, η ανατροπή έχει ήδη γίνει προ πολλού, μέσα του και αυτό που μένει είναι η πραγμάτωσή του για τους υπόλοιπους.

   Υπάρχουν λοιπόν σας είπα, κρυμμένοι μέσα στα πλήθη, ριζωμένοι στα σπλάχνα του Λαού, που τώρα περιμένει το έναυσμα, την απαρχή της ανόρθωσης. Κρυμμένοι από την μάζα, κρυμμένοι από τις σιχαμερές εξουσίες του σήμερα, αλλά όχι από τους γύρω τους. Όχι από την γειτονιά, τον χώρο εργασίας, και ποτέ από αυτούς που θα τους ζητήσουν να τους πουν την αλήθεια. Η αφάνεια τους δεν είναι λοιπόν επιλογή τους. Είναι αποτέλεσμα της σημερινής κατοχής, της πολλών χρόνων εξουσίας των δυνατών και των συμφερόντων που έχουν στα χέρια τους την διακυβέρνηση της Χώρας. Η προσπάθεια τους, η καθημερινή τους έγνοια, μέσα σε όλα τα άλλα που κάνουν για την επιβίωσή τους, είναι η ανόρθωση της Πατρίδας και η αναγέννηση του Λαού σε προσωπικό αλλά και συλλογικό επίπεδο. Ο πόνος που νοιώθουν, αναμεμειγμένος με μια άκρατη αγάπη προς τον Λαό της Πατρίδας μας την δικαιοσύνη και την Δημοκρατία, έχει πλέον μετουσιωθεί σε "έρωτα" και η μόνη τους σκέψη, νύχτα και μέρα, είναι το πως θα βοηθήσουν ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ να ευημερήσει αυτός ο τόπος και να γίνουμε όλοι μας πραγματικά ελεύθεροι...

Όμως το ερώτημα μένει. Και το ερώτημα ΔΕΝ είναι: "Μα που είναι όλοι αυτοί που μας λες;"
Όχι, δεν είναι, ούτε πρέπει να είναι αυτό το ερώτημά σου, φίλε αναγνώστη...

ΕΝΑ ερώτημα μένει, μετά από όλα αυτά, ΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ που πρέπει να μας διακατέχει όλους... 


Ρώτα λοιπόν τον ευατό σου το εξής:

ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ; 


ΚΑΙ ΑΝ ΟΧΙ, ΤΟΤΕ ΠΩΣ ΘΑ ΓΙΝΩ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ;

Καλή Λευτεριά!

Σ. Κατσούλης

Αλήθεια, τι σημαίνει πραγματικά "Ανεξάρτητος Έλληνας";

Category : , , 0

Υπάρχει βέβαια το γνωστό κόμμα που έχει τον τίτλο αυτό στον πληθυντικό, αλλά υπάρχει και η έκφραση. Ανεξάρτητος Έλληνας λοιπόν. Σε όλους μας ακούγεται ωραίο.  Ανεξάρτητος από τι; Είναι η εξάρτηση γενικά κακό πράγμα ή καλό; Μήπως πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα, για να καταλάβουμε τι γίνεται;

Ο άνθρωπος είναι κοινωνικό όν. Ακόμα και στις ακραίες περιπτώσεις είναι εξαρτημένος. Εξαρτημένος από κάποιους για να βγάλει τα προς το ζην. Εξαρτημένος από κάποιους για να κοινωνικοποιηθεί. Εξαρτημένος από κάποιους για να αναπτύξει πνευματικά τον εαυτό του. Εξαρτημένος από κάποιους για να κτίσει πολιτεία. κλπ. κλπ.


Το πρώτο, αυτονόητο συμπέρασμα είναι ότι δεν θα μπορούσε κανείς λοιπόν να ισχυριστεί ότι πρέπει ο άνθρωπος να είναι απολύτως ανεξάρτητος. Αν ήταν, δεν θα λεγόταν άνθρωπος, γιατί πολύ απλά θα έχανε αυτό που τον κάνει άνθρωπο.

Όμως κάτι μας λέει ότι η έννοια "ανεξάρτητος" είναι θετική, τουλάχιστον όσον αφορά την έκφραση "Ανεξάρτητος Έλληνας". Θα πρέπει λοιπόν να υποθέσουμε ότι υπάρχει κάποιος τύπος ανεξαρτησίας που είναι καλός, και κάποιος που είναι κακός. Γιατί όπως είδαμε παραπάνω, δεν νοείται άνθρωπος απολύτως ανεξάρτητος, και κατά επέκταση δεν νοείται ούτε και Έλληνας με αυτόν τον τρόπο.

Απλά πράγματα ως εδώ. Το "δύσκολο" έρχεται όταν προσπαθήσουμε να διαχωρίσουμε τις διάφορες εξαρτήσεις που έχουμε σε καλές και κακές. Αλήθεια λοιπόν, έχουμε αναρωτηθεί τι είναι κακή εξάρτηση; Όλοι μας σχεδόν καταλαβαίνουμε ότι εκ των πραγμάτων, η εξάρτηση π.χ. στα ναρκωτικά δεν είναι καλό πράγμα. Αυτή λοιπόν η εξάρτηση δεν είναι καλή γιατί οδηγεί στην καταστροφή.

Από την άλλη, θεωρούμε και είναι καλό το να είμαστε ανεξάρτητοι και υπεύθυνοι πολίτες και άτομα, που δεν είναι χειραγωγημένα. Χωρίς αυτού του τύπου την ανεξαρτησία, δεν υπάρχει ελευθερία και δημοκρατία. Είναι φανερό λοιπόν, ότι πρέπει να είμαστε ανεξάρτητοι αλλά και εξαρτημένοι σε διαφορετικά πράγματα, αρκεί η εξάρτηση να μας ωφελεί και όχι να μας καταστρέφει. Αυτό ισχύει και στην πολιτική/κοινωνική σφαίρα.

Στην πολιτική/κοινωνική σφαίρα, ποια πράγματα στα οποία είμαστε εξαρτημένοι είναι κακά; Ας αρχίσουμε με την έννοια της εκμετάλλευσης που ζούμε σήμερα. Όταν κάποιος μας κάνει εξαρτημένους σε αυτόν και τα εργαλεία του, με στόχο την εκμετάλλευση του Λαού, τότε μπορούμε να πούμε ότι η εξάρτηση αυτή δεν είναι καλή, αλλά μάλλον κάτι το πολύ κακό. Άλλος τύπος κακής εξάρτησης είναι η ενημέρωση. Δεν μπορεί κανείς να ωφελείται από τον τύπο ενημέρωσης από τα γνωστά μας μεγάλα μέσα "ενημέρωσης". Χρειάζονται πολλαπλές θέσεις, πολλαπλές πηγές ενημέρωσης. Η εξάρτηση σε μία και μόνον πηγή ενημέρωσης είναι λοιπόν και αυτή μη ωφέλιμη, αλλά μάλλον καταστροφική.

ΟΙ κοινός λαός, πολλοί θα έλεγαν ο Εργάτης ή η "τάδε τάξη" κλπ, είναι φανερό ότι είναι σε κατάσταση εκμετάλλευσης. Σήμερα, όμως, σχεδόν όλοι πλέον, αδιακρίτως τάξης (εκτός της προφανούς ειδικής "τάξης" των δοσίλογων και αυτών που θέλουν να γίνουν φεουδάρχες μας και φίλων τους) βρισκόμαστε σε κατάσταση απόλυτης εκμετάλλευσης.  Μας ζητούν φόρους και χαράτσια, που καταστρέφουν ότι έχει μείνει όρθιο, και που δεν μπορούμε πλέον να πληρώσουμε. Και ότι μας ζητούν να πληρώσουμε, δεν βοηθά την Πατρίδα, αλλά θα χαθεί ανεπιστρεπτί στην τεράστια μαύρη τρύπα των τόκων. Να ένα πράγμα λοιπόν, στο οποίο δεν πρέπει να είμαστε εξαρτημένοι. Αυτό το πράγμα είναι σίγουρα οι παρόντες κυβερνήτες μας, οι οποίοι έχουν βαλθεί να αποτεφρώσουν τους πάντες και τα πάντα μέσω της υπερφορολόγησης και συναφών "μέτρων"...

Όμως υπάρχει και κάτι λίγο πιο βαθύ στο οποίο είμαστε εξαρτημένοι ως πολιτεία. Μέρα νύχτα, οι περισσότεροι από εμάς, προσπαθούμε να βρούμε κάποια χρήματα για να ζήσουμε. Σπαταλάμε τον χρόνο μας στην εργασία, στον αγώνα της Ζωής.  Τα χρήματα αυτά που με τόσο κόπο μαζεύουμε, που σήμερα τα αποκαλούμε Ευρώ, είναι χρηματοπιστωτικά προϊόντα με βάση το χρέος προς τα Κράτη. Δηλαδή, οι Λαοί της Ευρώπης, και οι Έλληνες βεβαίως, καλούνται να είναι μονίμως ΧΡΕΩΜΕΝΟΙ για να έχουν το "προνόμιο" να χρησιμοποιούν το Ευρώ. Η κεντρική τράπεζα πραχωρεί νόμισμα και άλλα χρηματοπιστωτικά προιόντα, και τα κράτη χρωστούν αυτά που λαμβάνουν συν τόκους.

Αλλά και αυτό ακόμα το γεγονός, δεν είναι μόνο παρά το κερασάκι στην τούρτα... Οι τράπεζες δεν έχουν απλά το αποκλειστικό δικαίωμα στην έκδοση νομίσματος, αλλά και την "εντολή" (αναρωτιέμαι ποιός ακριβώς τους έδωσε αυτήν την εντολή), να κανονίζουν την γενικότερη οικονομία ή όπως τους αρέσει να λένε σε όλα τα καταστατικά τους, να "εγγυούνται την σταθερότητα της οικονομίας ή/και της νομισματικής πολιτικής". Ποιος όμως διαχειρίζεται το Ευρώ; Μήπως είναι οι Λαοί; ΌΧΙ βέβαια... Στην επιφάνεια, είναι ο ιδιωτικός οργανισμός, που λέγεται Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα που έχει ως μετόχους της ιδιώτες που ανήκουν στο διεθνές κεφάλαιο... Οι Λαοί της Ευρώπης, έχουν δώσει λοιπόν τα ινία της οικονομικής τους κυβέρνησης, στο διεθνές κεφάλαιο.

Όταν ακούτε έναν πολιτικό να αναφέρεται σε επιτόκια, πληθωρισμό και άλλα οικονομικά μεγέθη, αυτό που δεν σας λέει, είναι ότι στην πραγματικότητα δεν αποφασίζει αυτός για κανένα από αυτά και ούτε καν έχει ουσιαστική πρωτογενή ενημέρωση σε κανένα από αυτά τα θέματα. Απλά διατυπώνει τις επιθυμίες ή/και τις πληροφορίες που του δίνει η Κεντρική Τράπεζα, μέσα από κλειστές πόρτες, που ΜΟΝΟ οι μέτοχοι μπορούν να διαβούν.  Εξ ορισμού λοιπόν, ο Πολιτικός, ανεξαρτήτως ιδεολογίας (αν υπάρχει και αυτή βέβαια εδώ που φτάσαμε), είναι απολύτως εξαρτημένος από τον ιδιωτικό οργανισμό που λέγεται κεντρική τράπεζα... Εσάς, έστω και σε αυτήν την απλοποιημένη μορφή, σας φαίνεται για καλή, ή κακή εξάρτηση, αυτή;

Αλλά ποιός είναι ο σκοπός τους διεθνές κεφαλαίου, μέρος του οποίου είναι και η ΕΚΤ; Πολλοί θα πουν ότι είναι το κέρδος, το χρήμα. Αν αυτοί όμως μπορούν και εκδίδουν χρηματοπιστωτικά προιόντα, να τα δίνουν όπου θέλουν, με όποιο τρόπο θέλουν και με την βοήθεια των πολιτικών και την συγκάλυψη των μέσων "ενημέρωσης", τότε το ερώτημα τίθεται, τι το θέλουν το δικό μας; Η απάντηση είναι σαφής. Δεν μας ζητούν το χρήμα μας ως αυτοσκοπό. Αυτό που επιτυγχάνουν μέσω της υπερχρέωσης, είναι η υποδούλωση μας... Αυτό που ζητούν, είναι να μετατρέψουν τον κόσμο σε ένα απέραντο φέουδο.  Τι μας λέει αυτό λοιπόν; Μας λέει ότι το Ευρώ είναι ακόμα ένα βήμα πιό κοντά σε αυτόν τον στόχο που έχουν αυτοί. Ένα ακόμα βήμα προς μια πραγματική υποδούλωση. Δεν μιλάμε απλά για εξάρτηση ή εκμετάλλευση. Αυτοί τα θέλουν ΟΛΑ.

Είναι λοιπόν δυνατόν κάποιος να είναι από την μιά πλευρά εξαρτημένος στο Ευρώ και από την άλλη να αυτοαποκαλείται ανεξάρτητος; Είναι δυνατόν ποτέ, να έχει κανείς παραδώσει την οικονομική εξουσία, σε ιδιωτικό οργανισμό με "άγνωστους" σκοπούς, και την ίδια στιγμή να θεωρεί τον εαυτό του ανεξάρτητο με την έννοια ότι ωφελείται;


Εν τέλη, είναι δυνατόν ο Έλληνας να είναι Ανεξάρτητος όταν χρησημοποιεί το Ευρώ;

Η απάντηση είναι ότι κανονικά και με την κοινή λογική, ΔΕΝ είναι δυνατόν. Όμως η πραγματικότητα μας δείχνει ότι πολλοί από εμάς τους Έλληνες έχουμε την παράλογη εντύπωση, ότι είναι δυνατόν να ισχύουν και τα δύο. Και μάλιστα, μερικοί, απαιτούν από τους υπόλοιπους να πιστέψουμε ότι όχι μόνον είναι δυνατόν, αλλά και αναγκαίο ακόμα! Δηλαδή μας λένε ότι ΠΡΕΠΕΙ να είμαστε στο Ευρώ για να είμαστε πραγματικά ανεξάρτητοι... Μας λένε δηλαδή ότι ΠΡΕΠΕΙ να βάλουμε αλυσίδες, για να είμαστε ελεύθεροι!!!

Ας ακούσουμε την φωνούλα της συνείδησης όμως που μας λέει ξεκάθαρα ότι κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν. Δεν νοείται ανεξαρτησία κράτους με τοκογλυφικό νόμισμα, με νόμισμα που δεν ανήκει στο κράτος δηλαδή στον λαό και ούτε ελέγχεται από αυτόν. Και ας αναρωτηθούμε αν μπορεί κανείς να είναι Πατριώτης και την ίδια στιγμή να υποστηρίζει την παράδοση της Κυριαρχίας, όχι απλά μέσω μνημονίων και συμβάσεων, αλλά με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο: Την πλήρη και χωρίς όρους εξουσιοδότηση όλων των οικονομικών σε σκοτεινούς (de facto) ιδιωτικούς οργανισμούς...

Και τι λέει αυτό, για κάποιον που ενώ του έχουν δοθεί όλες οι απαραίτητες πληροφορίες για να το καταλάβει αυτό, αλλά ακόμα υποστηρίζει το παράλογο;

Η απάντηση δική σας!

Ένας άλλος τύπος εξάρτησης που πρέπει να αναφέρουμε, γιατί τον βλέπουμε πολύ σήμερα, είναι η νοοτροπία ότι η Χώρα μας, δεν είναι ικανή να λύσει τα προβλήματά της, και ότι πρέπει οπωσδήποτε να ζητά με το αζημίωτο βέβαια την βοήθεια από αυτούς που υποτίθεται είναι καλύτεροι από εμάς. Το αίσθημα της ντροπής ότι είμαστε Έλληνες και ότι πρέπει συνέχεια να παίρνουμε την άδεια των "μεγάλων" για να κάνουμε το οτιδήποτε, είναι η πηγή αυτής της νοοτροπίας... Το κόστος για το ηθικό ξεπούλημα αυτό και την αναξιοπρέπεια που έρχεται μαζί του είναι τις περισσότερες φορές άσχετο. Αρκεί να πάρουμε βοήθεια, και ας μας λένε και άχρηστους... Και πως λέγεται αυτό; Λέγεται Ραγιαδισμός! Δεν χρειάζεται να προχωρήσουμε σε ανάλυση του Ραγιαδισμού, εκτός του να πούμε ότι αν όλοι μας είμαστε έτσι, δεν θα υπήρχε καν Ελλάδα σήμερα, και για πολλά χρόνια... Εξάρτηση λοιπόν μέσω της ηθελημένης υποβάθμισης της δικής μας αξιοπρέπειας. Καλό ή κακό;

Πως όμως κανείς υπερπηδά τα προβλήματα αυτά και πως μπορεί να αχρηστεύσει αυτές τις καταστροφικές εξαρτήσεις που έχει η Πατρίδα; Τι είναι αυτό που αντιτίθεται στην καταστροφική εξάρτηση σε πράγματα όπως οι κεντρικές τράπεζες και τον ραγιαδισμό που βλέπουμε σήμερα; Η απάντηση είναι ότι αυτό είναι ΜΟΝΟ η αγάπη προς την Πατρίδα. Η αγάπη προς την Πατρίδα, ΠΑΝΤΑ εκφράζεται με την ΕΜΠΡΑΚΤΗ αγάπη προς τον Λαό και τότε είσαι Πατριώτης! Ο Πατριώτης δεν λέει ΠΟΤΕ "ναί σε όλα"... Θα αναρωτηθεί πρώτα: "Πως βοηθά αυτό τον Λαό, το Έθνος;" Αν όχι τότε ΔΕΝ το δέχεται. Αν ναί, θα το σκεφθεί... Αν έχεις στην καρδία τον Λαό, ΔΕΝ ΤΟΝ ΞΕΠΟΥΛΑΣ για τίποτα!
Μόνο τότε είσαι πραγματικά και ωφέλιμα Ανεξάρτητος!

Καλή Λευτεριά!

Σ. Κατσούλης

Σ. Κατσούλης. Από το Blogger.