Home > Μαρτίου 2014

Μαρτίου 2014

Τι μπορούν να κάνουν οι φαρμακοποιοί (και οι πολίτες) τώρα;

Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2014 Category : , 0

Τι μπορούν να κάνουν οι φαρμακοποιοί (και οι πολίτες) τώρα;

(μια πρόταση ουσιαστικού αγώνα για την ανατροπή)

του Σταύρου Κατσούλη

Εισαγωγή

Η κυβέρνηση θέλει να κλείσουν τα φαρμακεία και να εξαφανιστούν οι ιδιοκτήτες της. Αυτό τουλάχιστον, πρέπει να έχει γίνει φανερό πλέον σε όλους τους φαρμακοποιούς. Αντί αυτών, θα αναλάβουν να κάνουν αυτήν την δουλειά - με το αζημίωτο βέβαια, και σε ακριβότερες τιμές - οι πολυεθνικές εταιρείες, σε συνεργασία με τις διεθνείς αλυσίδες πολυκαταστημάτων.

Είναι λοιπόν λογικό να καταλάβει κανείς, ότι αν κλείσουν τώρα τα φαρμακεία, ο τελευταίος που θα πληχτεί με αυτήν την κίνηση θα είναι η κυβέρνηση. Δεν τους ενδιαφέρει αν θα υπάρχουν φαρμακεία σε λίγο καιρό. Τους ενδιαφέρει μόνο να υπηρετήσουν όσο το δυνατόν καλύτερα τους επικυρίαρχους και τις εντολές που παίρνουν από αυτούς.



Τι λοιπόν, μπορεί να κάνει ένας φαρμακοποιός, που βρίσκεται εγκλωβισμένος, από την μία με το να του χρωστά το κράτος συνεχώς και να περιμένει να πληρωθεί, και από την άλλη, να φαίνεται ότι δεν μπορεί να κάνει κάτι, για να πλήξει μόνο την κυβέρνηση κατοχής και όχι τους απλούς πολίτες; Ας δούμε το ουσιαστικό πρόβλημα πρώτα για να μπορέσουμε να καταλήξουμε και στις πιθανές δράσεις που μπορεί να κάνει ο κάθε πολίτης, για να λύσει όχι μόνο το πρόβλημα των φαρμάκων, αλλά και για να ξεφορτωθεί ολόκληρο τον συρφετό που μας έφερε ως εδώ.

Το πρόβλημα δεν είναι κλαδικό...

Αυτήν την στιγμή στην Πατρίδα μας, έχουμε διάφορα μέτωπα στα οποία ο Λαός μας, προσπαθεί να αντισταθεί μεμονωμένα. Διάφοροι κλάδοι, αντιμετωπίζουν την πιθανότητα αφανισμού και λουκέτων. Τα χρέη έχουν στην κυριολεξία καταπιεί ολόκληρες ομάδες από συμπολίτες μας, από δημοσίους και ιδιωτικούς υπαλλήλους, καταστηματάρχες, αγρότες, ελεύθερους επαγγελματίες μέχρι και τους μικρομεσαίους. Οι συνταξιούχοι φυλλορροούν με τα πενιχρά τους εισοδήματα. Η βελτίωση της υγείας των πολιτών στα νοσοκομεία αποτελεί πλέον μόνο περιστασιακό γεγονός, με την καταστροφή που έχει επέλθει λόγω της καταστροφικότατης πολιτικής που εκτελείται γράμμα προς γράμμα.

Θα μπορούσε κανείς να συνεχίσει με την περιγραφή της κατάστασης στην Ελλάδα του Χρέους, αλλά είναι μάλλον προφανές, ότι το πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο καθένας μας, παρ όλες τις διαφορές που υπάρχουν, δεν είναι πρόβλημα ενός κλάδου και μόνο. Η αλήθεια είναι ότι το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η συντριπτική πλειοψηφία του Λαού μας, δεν πρόκειται να λυθεί αν λυθεί το πρόβλημα ενός κλάδου και μόνο. Για παράδειγμα, ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα εάν οι φαρμακοποιοί έλυναν το πρόβλημά τους (όσο απίθανο και να είναι να λυθεί οριστικά μέσα στην σημερινή κατάσταση), εάν ο Λαός τον οποίο υπηρετούν, δεν έχει την δυνατότητα πλέον να χρησιμοποιεί τις υπηρεσίες τους;

Αντίθετα λοιπόν, το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι φαρμακοποιοί, είναι κοινό με αυτό που αντιμετωπίζουν όλοι οι απλοί εργαζόμενοι που ζουν στην χώρα μας, και αν δεν λυθεί αυτό συλλογικά και οριστικά, τότε ο φόβος της καταστροφής και του αφανισμού θα βρίσκεται πάντα πάνω από τα κεφάλια όλων μας.

Ποιο είναι το ουσιαστικό πρόβλημα;

Εφ' όσον το πρόβλημα των φαρμακοποιών ουσιαστικά δεν είναι κλαδικό, πως μπορούμε να προσδιορίσουμε το πρόβλημα με πιο γενικευμένους όρους; Ας το δούμε:

Αυτήν την στιγμή, το κράτος έχει παραλάβει από τις προηγούμενες κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης ένα χρέος, το οποίο έχει διογκώσει τρομακτικά με τις γνωστές σε όλους μας κινήσεις που έχει κάνει από την αρχή της κρίσης. Το χρέος πριν από την κρίση, όχι μόνο δεν έχει μειωθεί, αλλά έχει χάσει κάθε δυνατότητα μείωσης του. Επιπλέον, το χρέος αυτό, έχει σε μεγάλο βαθμό αλλάξει φύση, με την μετατροπή μεγάλου μέρους του σε δημόσιο, μέσω της ανακεφαλοποίησης των τραπεζών.  Θα μπορούσαμε να παραθέσουμε αριθμούς και νούμερα για να στηρίξουμε τα παραπάνω... Αλλά ο σκοπός δεν είναι αυτός σε αυτό το κείμενο. Ο σκοπός εδώ είναι να παρουσιάσουμε το πραγματικό πρόβλημα και τις πιθανές λύσεις του.

Το χρέος αυτό λοιπόν, το οποίο έχει διογκωθεί τόσο πολύ, λόγω της υποτελούς συμπεριφοράς του πολιτικού προσωπικού της χώρας, σήμερα καλείται καθημερινά να το πληρώσει ο απλός Λαός. Ο τρόπος με τον οποίο γίνεται αυτό, είναι με την δημόσια παραδοχή του πολιτικού προσωπικού, ότι εφ' όσον η χώρα χρωστά, τότε θα πρέπει να ακολουθεί πιστά τις εντολές των δανειστών, μέχρι αυτό το γεγονός να αλλάξει. 


Άσχετα με αν πιστεύει κανείς ότι αυτή η τακτική θα έχει ποτέ θετικά αποτελέσματα ή όχι, το ουσιαστικό γεγονός σήμερα, είναι ότι για τον παραπάνω λόγο, οι κυβερνήσεις που διαχειρίστηκαν την "κρίση", έχουν αποδείξει ότι δεν πρόκειται να μην ακολουθήσουν την οποιαδήποτε εντολή, μέτρο ή μεταρρύθμιση τους υπαγορευτεί από την Τρόικα. Αυτό σε συνδυασμό με το γεγονός ότι κάθε άνθρωπος με στοιχειώδη λογική και έχει κάτσει κάτω να κάνει κάποιους βασικούς υπολογισμούς, γνωρίζει ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο, το κάνει απολύτως σαφές, ότι με την σημερινή "πολιτική" που ασκείται, δεν υπάρχει τρόπος να ξεφύγουμε από την αδηφάγο παγίδα τους χρέους συνολικά ως χώρα.

Ως εκ τούτου, ένας από τους πάμπολλους κλάδους που νοιώθουν στο πετσί τους αυτήν την υποτελή πολιτική υποδούλωσης στις ορέξεις των διαφόρων τοκογλύφων, είναι και οι φαρμακοποιοί. Το πρόβλημα λοιπόν, είναι ότι εάν δεν ανατραπεί το πολιτικό σύστημα που σήμερα στηρίζεται σχεδόν ολοκληρωτικά σε δωσιλογικές πολιτικές (στην κυριολεξία, κατά τον ορισμό, εφ όσον έχουν δώσει λόγο και δίνουν κάθε τόσο λόγο να τηρήσουν τις εντολές που τους δίνουν ), τότε δεν πρόκειται να δει άσπρη μέρα ποτέ το σύνολο του πληθυσμού της Πατρίδας μας.

Προσοχή με τα συνδικαλιστικά όργανα...

Ο συνδικαλισμός, η καλύτερα η οργανωμένη συσπείρωση των εργαζόμενων για την υπεράσπιση των εργασιακών τους δικαιωμάτων, είναι γενικά θεμιτό και αναγκαίο πράγμα για κάθε κλάδο που θέλει να εξασφαλίσει τα δικαιώματά του. Αυτό βέβαια, ισχύει όταν ο συνδικαλισμός έχει ως αποτέλεσμα την πρακτική, πραγματική και ουσιαστική υπεράσπιση αυτών των δικαιωμάτων, ασχέτως με το ποια κυβέρνηση ή ιδεολογική πολιτική βρίσκεται στην εξουσία ανά πάσα στιγμή. Σήμερα, κακά τα ψέματα, αλλά και κατά το παρελθόν, έχουμε προσωπικές εμπειρίες, όπου οι ηγεσίες των συνδικαλιστικών φορέων ή παρατάξεων, για τον έναν ή άλλο λόγο δεν καταλήγουν να υπερασπίσουν τα δικαιώματα των εργαζομένων τους οποίους υποτίθεται ότι υπηρετούν.

Οι λόγοι μπορεί να είναι πολλοί, ή και συνδυασμός κάποιων. Υπάρχει η περίπτωση της ανικανότητας, όπως και η έμμεση ή άμεση εκμετάλλευση από κομματικούς μηχανισμούς ή συμφέροντα. Υπάρχει η συνεργασία με συμφέροντα της εργοδοσίας, αντί αυτών των εργαζομένων. Ο καθένας μπορεί να έχει διαφορετική άποψη για το τι ισχύει σε κάθε περίπτωση. Αλλά εδώ, ο μόνος τρόπος για να κρίνει κανείς, είναι δια του αποτελέσματος.


Εάν κανένα εργασιακό ή άλλο δικαίωμα δεν έχει βελτιωθεί ή διεκδικηθεί επιτυχώς, τότε ένα ή περισσότερα από τα παραπάνω ισχύουν. Εάν κανένα πρόβλημα δεν έχει επιλυθεί, τότε και πάλι κάποιος πρέπει να αναζητήσει την αιτία σε ένα ή παραπάνω από τους προαναφερθέντες λόγους. Η αλήθεια είναι ότι η κοινή λογική δεν αφήνει περιθώρια για άλλες εξηγήσεις.

Πόσο μάλλον λοιπόν, σήμερα, όπου κανείς πρέπει πρώτα και κύρια να ορίσει και να οριοθετήσει το θεμελιώδες πρόβλημα και να μην μένει στα κλαδικά θέματα. Χρειάζεται λοιπόν εξαιρετικά μεγάλη προσοχή στις πράξεις και τα αποτελέσματα κυρίως των συνδικαλιστικών σχημάτων, και εάν αποδειχτεί ότι αυτά δεν υπάρχουν ή χειρότερα ακόμη είναι αρνητικά, θα πρέπει τότε να παρακαμφθούν οι παραδοσιακοί μηχανισμοί και να δημιουργηθούν νέοι, άφθαρτοι και ικανοί συνδικαλιστικοί μηχανισμοί για να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά το πρόβλημα.

Ποια πρέπει να είναι η απαίτηση του κάθε απεργού/αγωνιστή/διαδηλωτή

Από τα παραπάνω, μπορεί εύκολα να συμπεράνει κανείς ότι κανένα κλαδικό αίτημα, όσο δίκαιο και αν είναι αυτό και όσο πιθανή να ήταν η δικαίωσή του, δεν πρόκειται να λύσει το θεμελιώδες πρόβλημα στο οποίο μας έφερε η πολιτική τάξη και οι συνεργάτες τους, τόσα χρόνια τώρα. Οπότε, είναι λογικό ότι θα χρειαστεί ένα νέο αίτημα. Το αίτημα αυτό, θα πρέπει να έχει ως άμεσο και ξεκάθαρο αποτέλεσμα την ολοκληρωτική καθαίρεση του πολιτικού κατεστημένου, κομμάτων συμπολίτευσης αλλά και αντιπολίτευσης (όποιοι από αυτούς δεν έχουν ξεκαθαρίσει το πρόβλημα και την λύση του συγκεκριμένα και ξεκάθαρα), συμπεριλαμβανομένων και όσων συνδικαλιστικών ηγεσιών είναι ξεπουλημένες σε συμφέροντα άλλα από αυτόν που καλέσθηκαν να υπερασπίσουν, αλλά και ολόκληρου του μηχανισμού διαπλοκής και χαλιναγώγησης της κοινωνίας μας.

Το πιο λογικό και άμεσο αίτημα λοιπόν, θα πρέπει να είναι η ανατροπή του καθεστώτος, όπως ορίστηκε μερικές γραμμές πιο πάνω. Στην κοινή γλώσσα του Λαού, αυτό μεταφράζεται ως εξής:

"Δεν σας αναγνωρίζουμε, αφήστε τα κλειδιά του κράτους και της κυβέρνησης και φύγετε τώρα αμέσως!"

Αυτό είναι το μόνο αίτημα που έχει νόημα σήμερα, γιατί το πρόβλημα δεν είναι απλά κάποιες πολιτικές, αλλά ολόκληρο το σύστημα διαπλεκόμενων συμφερόντων και προσώπων που εργάζονται καθημερινά ακολουθώντας τις εντολές των αφεντικών τους.

Ποιος πρέπει να είναι ο αγώνας;

Εάν κανείς ρωτήσει οποιονδήποτε πολίτη σήμερα, θα καταλάβει άμεσα ότι το θεμελιώδες πρόβλημα δεν έχει ιδεολογικό χαρακτήρα. Ο πολίτης δεν έχει
 κανέναν αποτελεσματικό τρόπο πλέον, όχι να πείσει το πολιτικό προσωπικό για τα αιτήματά του, αλλά ακόμα και το βασικότατο δικαίωμα, να τις κάνει γνωστές δια μέσου αμφίδρομης επικοινωνίας με αυτό. Ο τρόπος που φέρεται το πολιτικό σύστημα της χώρας μας σήμερα, έχει πάρει μιά ραγδαία τροπή προς τον ολοκληρωτισμό, εάν το κοιτάξει κανείς με ειλικρίνεια και αντικειμενικότητα. Η νομοθέτηση δια μέσου Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου, οι δημόσιες παραδοχές ακόμη και καθεστωτικών βουλευτών ότι εκβιάζονται, οι πολλαπλές αναφορές σε μικρά ή μεγαλύτερα πραξικοπήματα στην Βουλή και πρόσφατα το νέο τέχνασμα με τις "νομοτεχνικές βελτιώσεις" είναι μόνο μερικοί από τους λόγους που θα πρέπει να μας πείσουν ότι έτσι ακριβώς έχουν τα πράγματα.   

Αυτό που λείπει λοιπόν, δεν είναι η εφαρμογή κάποιας ιδεολογίας, αλλά κάτι ακόμη πιο βασικό: Αυτό που μας λείπει είναι μια αληθινή Δημοκρατία, ή εάν θέλετε, οι προϋποθέσεις για να υπάρξει μια φιλική προς την κοινωνία εφαρμογή της οποιασδήποτε πολιτικής. Δηλαδή σήμερα, δεν υπάρχει καν το υποκείμενο ή το περιβάλλον, μέσα στο οποίο μπορεί να αναπτυχθεί η οποιαδήποτε πολιτική και να έχει θετικά αποτελέσματα για τον Λαό αλλά και πολύ περισσότερο να κάνει δυνατή την ίδια του την συμμετοχή, αλλά ακόμα και αυτήν της εκάστοτε κυβέρνησης, στις διαδικασίες αποφάσεων, σχεδιασμού και υλοποίησης.  

Ο στόχος, εφ' όσον και εάν φύγει το σημερινό πολιτικό προσωπικό, θα πρέπει να είναι η εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας. Αυτό όμως, είναι το επόμενο κεφάλαιο στην Ιστορία της Πατρίδας μας, και το κείμενο αυτό δεν θα εστιάσει σε αυτό. Το μόνο που θα πρέπει να κρατήσουμε, είναι ότι εάν δεν ανατραπεί το σημερινό καθεστώς, θα προχωρούμε συνεχώς προς τον απόλυτο όλεθρο και τον απροκάλυπτο ολοκληρωτισμό.

Ο αγώνας λοιπόν, είναι να πάρουμε τα πράγματα και την Πατρίδα στα χέρια μας, και να μην αφήνουμε πλέον αλλότρια συμφέροντα με δικές τους ατζέντες να μας υπαγορεύουν κάθε τόσο ποιος τομέας θα πρέπει να καταστραφεί, για να πληρωθεί το απεχθές και επαχθές χρέος. Με λίγα λόγια, μπροστά στην νέου τύπου κατοχή που ζούμε, η μόνη απάντηση είναι ένας νέου τύπου εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα.

Ο στόχος θα πρέπει να είναι το καθεστώς, και όχι ο πολίτης

Είναι προφανές για κάθε ενσυνείδητο πολίτη και ως εκ τούτου και φαρμακοποιό, ότι δεν θα πρέπει να πληρώσει ο Λαός την προσπάθεια αντίστασης. Θα πρέπει το πλήγμα να είναι εστιασμένο στο καθεστώς που έχει βαλθεί να αφανίσει ολόκληρο τον Λαό, και μαζί με αυτόν τους φαρμακοποιούς.

Τι μπορεί λοιπόν να κάνει ο φαρμακοποιός;

Με βάση όλα τα παραπάνω λοιπόν, τι μπορεί να κάνει ένας φαρμακοποιός; Πριν πάμε σε συγκεκριμένες δράσεις, ας δούμε το γενικότερο πλαίσιο: Η λύση όπως είπαμε είναι να ξεκουμπιστεί το καθεστώς και οι μηχανισμοί του. Αυτό θα πρέπει να γίνει αυτοπροσώπως από τον ίδιο τον Λαό, για να έχει θεμελιώδη Δημοκρατική νομιμότητα. Επίσης, όπως αποδείχτηκε παραπάνω, δεν έχει νόημα να σωθεί ένας κλάδος, όταν ο υπόλοιπος Λαός καταστρέφεται. Οπότε, η κάθε δράση, θα πρέπει να έχει τρεις βασικούς στόχους:

1) Θα πρέπει να θέτει ξεκάθαρα το ένα και μοναδικό αίτημα που έχει νόημα και αποτελεί οριστική λύση: Το να ανατραπεί ολόκληρο το πολιτικό σύστημα που μας βιάζει. 


2) Θα πρέπει να ενδυναμώνει τον Λαό, με τέτοιον τρόπο ώστε ο κλαδικός αγώνας να πάρει υπέρ-κλαδικά και παλλαϊκά χαρακτηριστικά, την στήριξη ολόκληρου του Λαού και τέλος να ενδυναμώνει τον μοναδικό προφανή σύμμαχο που έχει και το ίδιο κοινό συμφέρον, που είναι πάλι ο ίδιος ο Λαός. 


3) Θα πρέπει να πλήξει ανεπανόρθωτα το καθεστώς, ώστε να έρθει στα γόνατα και να μην έχει άλλη διέξοδο από την έξοδό του από την πολιτική σκηνή της χώρας μας.


Στα παραπάνω, μπορούν βεβαίως να προστεθούν δευτερεύοντες στόχοι, οι οποίο όμως, θα πρέπει να ξεκαθαριστεί ότι είναι πράγματι δευτερεύοντες, ούτε οριστικές λύσεις, ούτε αυτοσκοποί.

Με βάση αυτά λοιπόν, μπορούν να προταθούν κάποιες δράσεις που μπορούν να κάνουν οι φαρμακοποιοί για να υλοποιηθεί επιτέλους ο πόθος των περισσότερων Ελλήνων πολιτών στην χώρα:

1) Το κάθε φαρμακείο, θα πρέπει να γίνεται τόπος ενημέρωσης των πολιτών, για τα σκάνδαλα και τις προδοτικές πράξεις του καθεστώτος. Δεν μιλάμε εδώ για ενημέρωση μόνο για τα κλαδικά θέματα των φαρμακοποιών, αν και βεβαίως δεν εξαιρούνται. Μιλάμε για την σταδιακή και συστηματική αποκάλυψη όλων των παρανομιών, των αντισυνταγματικών μέτρων και γενικά ότι πληροφορία μπορεί να πείσει για την ανάγκη ενός εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα.

2) Το κάθε φαρμακείο, θα μπορεί να γίνει τόπος ενημέρωσης και τόπος γνωριμίας των πολιτών, ώστε να μπορέσουν να κάνουν παρόμοιες δράσεις σε άλλους χώρους εργασίας, καταστήματα κλπ. Στόχος είναι λοιπόν, να επεκταθούν οι δράσεις που γίνονται στα φαρμακεία, και σε κάθε άλλο χώρο όπου ο πολίτης έρχεται και κοινωνικοποιείται.

3) Μια και επισκέπτονται τα φαρμακεία πολίτες από όλες τις εκφάνσεις της κοινωνίας, θα πρέπει να γαλουχηθούν σχέσεις, δια μέσου της ενημέρωσης και την ανάπτυξη ενός αγωνιστικού πνεύματος, με πολίτες και ομάδες πολιτών που έχουν θέσεις κλειδιά σε όργανα και "θεσμούς" του κράτους, από τους οποίους πηγάζει η υλοποίηση των καταστροφικών μέτρων που μας πλήττουν όλους. Συμπολίτες μας που εργάζονται σε υπουργεία, στις ΔΟΥ, στην ΔΕΗ και ΕΥΔΑΠ, γιατροί, δικαστήρια και πρωτοδικεία, υπηρεσίες πληροφοριακών συστημάτων, όλοι πρέπει να ενημερωθούν και να τους εξηγηθεί η ιδέα οργανωμένης δια-κλαδικής, ενωμένης και υπερ-κλαδικής αντίστασης ενάντια στο καθεστώς θανάτου και καταστροφής.

4) Τα φαρμακεία, με την ζωντανή επικοινωνία που μπορούν να προκαλέσουν, μπορούν να ετοιμάσουν το έδαφος για συνελεύσεις απλών πολιτών στις γειτονιές και άλλες συλλογικότητες, ώστε να επεκταθεί το κίνημα αντίστασης των πολιτών ενάντια στο καθεστώς.

5) Τα φαρμακεία, είναι χώρος όπου κάποιες τουλάχιστον βασικές ανάγκες του κάθε απλού εργαζόμενου πολίτη, αποδεικνύονται ότι είναι κοινές, ασχέτως με τις ιδεολογική τοποθέτηση του καθένα. Είναι λοιπόν απολύτων αναγκαίο, να υπάρξει "ανεξιθρησκεία" στο θέμα των ιδεολογικών τοποθετήσεων, ώστε ο δοκιμαζόμενος Λαός, να μπορέσει να αισθανθεί ότι ο σκοπός για την Δημοκρατία, είναι καθαρός και ότι ο κάθε πολίτης που είναι βαθειά Δημοκράτης έχει αξία και είναι καλοδεχούμενος εάν θέλει να αγωνιστεί.


Αυτές είναι μερικές ιδέες, με τις οποίες μπορεί να αρχίσει η εξάπλωση μιας οργανωμένης αντίστασης από τον Λαό μας αυτοπροσώπως. Στην διαδικασία ζύμωσης των πολιτών μεταξύ τους, προφανώς μπορούν να επινοηθούν πολύ περισσότεροι τρόποι αντίστασης. Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να κάνουν ότι περνά από τα χέρια μας, για να οργανωθεί ολόκληρος ο Λαός, και όχι μόνο ένας κλάδος. Να μην ξεχνάμε ποτέ, ότι στην παρούσα κατάσταση, δεν υπάρχει κανένα αίτημα που μπορεί να δικαιωθεί από μια μεμονωμένη συλλογικότητα και να έχει πρακτικό νόημα.

Τι μπορεί να κάνει ο πολίτης;

Από τα παραπάνω, είναι φανερό, ότι το παρόν κείμενο, δεν αφορά μόνο τους φαρμακοποιούς. Αφορά όλους μας, εμάς τους απλούς εργαζόμενους πολίτες, που ποθούμε επιτέλους, να ξεφορτωθούμε αυτό το καθεστώς που μας καταστρέφει καθημερινά. Η κινητοποιήσεις των φαρμακοποιών, έχουν το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό, ότι είναι πολύ δύσκολες γιατί ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί ο κλάδος τους κάνει να βρίσκονται συνεχώς σε κατάσταση πολιορκίας από το κράτος. Θα πρέπει λοιπόν να τους στηρίξουμε, για το δικό τους καλό, αλλά και το καλό της υπόλοιπης κοινωνίας. 


Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Με δεδομένη την ύπαρξη φαρμακείων διάσπαρτα σε ολόκληρη την επικράτεια, έχουμε σήμερα μια ευκαιρία μπροστά μας, για να αποτελέσουν πολλαπλές εστίες και σπίθες αντίστασης, πολλαπλοί πυροκροτητές αγώνα, με στόχο την απελευθέρωσή μας από τον βιασμό μας και την απόλυτη εκμετάλλευση της ερχόμενης γενιάς. Πρέπει λοιπόν να κάνουμε όλοι μας τα εξής:

1) Να κάνουμε μια φιλική επίσκεψη στα φαρμακεία της περιοχής μας, με μοναδικό σκοπό να πούμε έναν καλό λόγο, και ότι στηρίζουμε τον αγώνα τους/μας.


2) Να τους δώσουμε αυτό το κείμενο, ή να τους πούμε με λόγια το νόημα του κειμένου αυτού.


3) Να διαθέσουμε τον εαυτό μας και κάποιον από τον ελεύθερο χρόνο μας, ώστε να δώσουμε το παρόν στην προσπάθεια που περιγράφεται σε αυτό το κείμενο.


4) Να επεκτείνουμε τον τρόπο προετοιμασίας για αντίσταση, όπως περιγράφεται εδώ, και σε άλλους τομείς.


5) Να κάνουμε ότι μπορούμε για να μετατρέψουμε τα κλαδικά μας ζητήματα σε συλλογικά, με βάση με ποιό πρέπει να είναι το βασικό και θεμελιώδες αίτημα του κάθε Δημοκράτη πολίτη που δεν θέλει να καταστραφεί ολοκληρωτικά η κοινωνία μας.


Νομικές και άλλες δράσεις...

Η οργάνωση του Λαού με βάση τα παραπάνω, εάν γίνει σωστά, αρκεί και θα έχει το ποθητό αποτέλεσμα εάν γίνει σωστά. 


Παρ όλα αυτά οι πιο ικανοί και ενημερωμένοι πολίτες, μπορούν να επινοήσουν πιο συγκεκριμένες δράσεις, είτε είναι νομικές αυτές είτε άλλης φύσεως. Σε καμία περίπτωση όμως, δεν μπορεί να τεθεί σε δευτερεύουσα θέση η οργάνωση του ίδιου του Λαού αυτοπροσώπως.

Ερώτηση: Αυτά όλα ακούγονται λίγο ακραία, δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι πιο ήπιο;

Εάν δεν οργανωθούμε υπέρ-κλαδικά σύντομα, τότε είναι που θα αναγκαστούμε να κάνουμε πραγματικά ακραία πράγματα. Η κρίση που μας έφεραν οι επικυρίαρχοι, δεν πρόκειται να σταματήσει να επεκτείνεται και να επιδεινώνεται, όσο εμείς οι πολίτες δεν ανακτήσουμε την εξουσία. Υπάρχει ακόμα χρόνος για να γίνει αυτό αναίμακτα. Η ώρα για δράση είναι τώρα, εάν θέλουμε να αποφύγουμε τα πολύ, μα πάρα πολύ χειρότερα...


Σχετικό κείμενο για την Γενική Πολιτική Απεργία Διαρκείας

Διαβάστε εδώ για μια ευρύτερη ανάλυση.


Καλή Λευτεριά!

ΕΚΤΑΚΤΟ: Άρθρο φάντασμα εμφανίστηκε στην Βουλή!

Category : , , 0

Τον γύρο της παγκόσμιας πολιτικής σκηνής κάνει ένα τρομακτικό βίντεο το οποίο δείχνει ένα περίεργο άρθρο σκιά, με την ονομασία "άρθρο 3" να κάνει την εμφάνισή του στην Βουλή των Ελλήνων. Πολλοί μιλούν για κάποιο μυστηριώδες φάντασμα, το οποίο μάλιστα, δεν περιορίστηκε στο να δώσει το «παρών» στο χώρο, αλλά απόσπασε και επίσημες ψηφοφορίες από μέλη του κοινοβουλίου όπως ο κατά τα άλλα έμπειρος Απόστολος Κακλαμάνης.

"Την μια στιγμή ήταν εκεί, και την επόμενη ήταν άφαντο. Ήταν τρομακτικό αυτό που έζησα εκείνη την στιγμή..."


Είπε μεταξύ άλλων, κατά στην έξοδό του από την Βουλή ο Κακλαμάνης, φανερά αναστατωμένος από την ομολογουμένως συγκλονιστική εμπειρία του.

Μπροστά στην ανατριχιαστική αυτή ανακάλυψη βρέθηκε ο πρόεδρος της Βουλής, ο οποίος αποφάσισε να δει το οπτικό υλικό που έχει καταγράψει η κάμερα ασφαλείας στην αίθουσα της Βουλής. Ωστόσο, κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι το βίντεο θα κατέγραφε τη… δράση αρκετών δεκάδων σκοτεινών και άγνωστων "νομοτεχνικών βελτιώσεων", που φαίνεται ότι ήταν υπαίτιες για την αναστάτωση.

"Η Χουντάρα θα συνεχίσει ο έργο της", και πρόσθεσε ότι "οποιοσδήποτε προσπαθήσει να υποδαυλίσει τις διαδικασίες με παρόμοιες γελοιότητες θα τιμωρείται πάραυτα με γελοιοποίηση."
...δήλωσε ο πρόεδρος της Βουλής, και το θέμα φαίνεται πως έληξε για την ώρα.

Ο μόνος χαμένος από την όλη υπόθεση, φαίνεται να είναι ο δημοφιλής Νικήτας Κακλαμάνης, ο οποίος από φανερή αναστάτωση έκανε το λάθος να καταψηφίσει το λάθος άρθρο αφού προφανώς το μπέρδεψε με το περίφημο πλέον "άρθρο 3"-φάντασμα, οπότε και η "Δημοκρατική παράταξη" αναγκάστηκε να τον διώξει άμεσα από την κοινοβουλευτική ομάδα με δημοκρατικές διαδικασίες, προς αποφυγήν παρομοίων κρουσμάτων, με το προσωπικό του δράμα να έχει γίνει ήδη σάλος στο διαδίκτυο...

Με σφοδρότατες επιθετικές δηλώσεις αντέδρασαν τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Η αξιωματική αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ δήλωσε δια μέσου των εκπροσώπων της, ότι το φάντασμα του "άρθρου 3", δεν πρόκειται να σταματήσει αυτό που έρχεται, μια και έχει κάνει όλες τις απαραίτητες κινήσεις με την πραγματική εξουσία που βρίσκεται στο Βερολίνο, ώστε επιτέλους αυτός ο τόπος να έχει μια κυβέρνηση της αριστεράς στο προσεχές διάστημα. Οι ΑΝΕΛ, μετά από έναν σύντομο καυγά για κάποια εσωτερικά θεματάκια που τους απασχολούν τελευταία, δήλωσαν ότι θα συνεχίσουν μέχρι να έχει υπάρξει ανασυγκρότηση της Δεξιάς και έχουμε φύγει από το Ευρώ και μπούμε στο Δολάριο, ότι και να γίνει. Το ΚΚΕ δήλωσε ότι δεν φοβάται εχθρούς από το υπερπέραν, μια και ο πραγματικός εχθρός είναι ο καπιταλισμός και ο ιμπεριαλισμός. Η ΔΗΜΑΡ με την σειρά της, δήλωσε δια μέσου του προέδρου της, ότι είναι πάντα παρούσα, και δεν πρόκειται να την σταματήσουν κάποια φαντάσματα και εξ άλλου εάν χρειαστεί έχουν και τις κόκκινες γραμμές που χάραξαν για να τους προστατεύσουν. Η Χρυσή Αυγή, δήλωσε ότι οι λαθρομετανάστες δεν είναι φάντασμα.

Εν τω μεταξύ, ο Ελληνικός Λαός αναρωτιέται, τι ακριβως κάνουν όλοι αυτοί εκεί μέσα τόσην ώρα, με τι κουβαδάκια και σε ποιες παραλίες παίζουν ο καθένας τους, και έχει αρχίσει να τα παίρνει πολύ άσχημα στο κρανίο...

Σ. Κατσούλης

Είναι να μην πλέκεις ατελείωτα εγκώμια όταν έχεις μπροστά σου τέτοια διαμάντια;

Κυριακή, 30 Μαρτίου 2014 Category : , , 0

του Σταύρου Κατσούλη

Και τι δεν έχουν. Ιδιοφυΐα και γιατί όχι μεγαλοφυΐα. Μεγαλοπρέπεια και παρ όλα αυτά ταπεινότητα, και μάλιστα μετά από τόσα χρόνια ανιδιοτελούς υπηρεσίας στον Λαό μας. Ας μην ξεχάσουμε επίσης την υπηρεσία που έκαναν στην παράταξη της κεντρο-αριστερο-σοσιαλ-δημοκρατίας, κάτι που αν δεν είναι αυτονόητος αυτοσκοπός, είναι σίγουρα απολύτως, μα απολύτως σεβαστό...

Που θα είμαστε χωρίς αυτούς, που, αλήθεια θα αρμενίζαμε ανέμελοι και χαμένοι στην άγνοια μας, χωρίς της καθοδήγηση τόσο τεράστιων μορφών της πολιτικής διανόησης, της σκέψης, του πιο βαθιού συλλογισμού και γενικότερα ολόκληρου του πολιτισμού; Αυτοί ήταν που στήριξαν με τις θυσίες τους και ακόμα και το με το αίμα τους το πολιτικό, την μεγάλη ιδέα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συνεχίζουν ακόμη και σήμερα που ο άσχετος Λαός δεν θέλει ούτε ν' ακούει το όνομά της. Τι θάρρος φίλε μου, τι αυτοθυσία, τέτοιο ήθος, τέτοια απίστευτη αρχοντιά!



Σε αφήνουν άφωνο και μόνο όταν ακους λίγες τους φράσεις. Η υπερβολική διαύγεια του νου και του πνεύματός τους, τους κάνει να στέκονται σαν οι φωτεινότατοι ήλιοι μπροστά στο κατά τα άλλα, μουντό τοπίο της Ελληνικής πολιτικής σκηνής... Γι αυτό και είναι δύσκολο να τους ξεχωρίσει κανείς. Τι θα έλεγε ο αποσβολωμένος παρατηρητής τους τόσα χρόνια; Ότι ο ένας φωτίζει την οικουμένη λιγότερο από τον άλλον; Αδύνατον, μπροστά σε τέτοια λάμψη!

Τι συγκυρία αδελφέ μου! Ποια πλανητική ευθυγράμμιση, ποια αστρική συγκυρία, ποιοι παντοδύναμοι θεοί συνεργάστηκαν, για να μαζέψουν τόσα απύθμενα ταλέντα, όλα μαζί, την ίδια χρονική στιγμή; Τι θαύμα είναι κι αυτό που μας έλαχε, εμάς τους ολίγους, τους τόσο απίστευτα ευνοημένους! Σε τι ορυχείο με αμέτρητα διαμάντινα διαμάντια πέσαμε ψάχνοντας για πέτρες μέσα στην λάσπη! Αλλά δεν χρειάστηκε κανένας θεός για να εμφανιστούν αυτοί και καμιά δύναμη από το υπερπέραν... Κι αυτό είναι ακόμα πιο τρομακτικό, γιατί θεοί της πολιτικής και οποιουδήποτε άλλου θεματικού τομέα, ακριβώς είναι οι ίδιοι!

Αφροδίτη Αλ Σαλέχ, μια πραγματική Θεά Αφροδίτη της εποχής μας! Μια Θεά που αγαπά τον Έλληνα τόσο πολύ που αναγκάζεται καμιά φορά ακόμα και να τον προσβάλει εκεί που ο πόνος είναι ο μέγιστος...

Ανδρουλάκης Νίκος, ο μέγας στοχαστής, πηγή απύθμενης γνώσης και απόλυτης κατανόησης. Που θα είμαστε ως Λαός χωρίς τις διαπιστώσεις του, τις συμβουλές του και τα θεόρατα οράματά του για την κοινωνία μας;

Καϊλη Εύα, η νέα Εύα που ήρθε, και κατάφερε να δώσει ζωή στο γερασμένο πολιτικό μας σκηνικό... Αλλά μην ανησυχείτε, μπορεί να είναι νέα, και ωραία, αλλά ποτέ της δεν διανοήθηκε να αφορίσει την σοφία που της παρέδωσαν, παρέδιδαν συνεχώς οι πολιτικοί της κηδεμόνες.. Γι αυτό και κατάφερε να ανανεώσει το αίμα αλλά να διατηρήσει την ουσία όπως ακριβώς ήταν πάντα!

Παντελής Καψής, τι να πει κανείς... Ότι κι αν πει κανείς, θα είναι λίγο. Όχι ότι θα τον μετακινήσετε αν θα του πείτε κάτι. Αυτό είναι βράχος ασάλευτος στυλοβάτης του συστήματος. Ιστορικός πια μεταρρυθμιστής των μέσων ενημέρωσης, έκανε αυτό ακριβώς που χρειάστηκε, ακόμα και αν αυτό απαιτούσε να ξηλώσει οτιδήποτε είχε μείνει όρθιο στην ενημέρωση του κοσμάκη, αυτό θα πει θάρρος, αυτό θα πει σιγουριά!

Μπίστης Νίκος, άλλη αφάνταστη ηγετική μορφή, μια ακόμα άφταστη για μας τους μικρούληδες πολίτες, θεότητα της μεταπολιτευτικής πολιτικής ουράνιας σφαίρας... Οργανωτής του Έθνους και αυτός, αστείρευτος πόρος εμπειρίας, γνώσης και δημιουργικότητας.

Και ούτω καθ εξής... Ο λόγος για το ψηφοδέλτιο του ΜΠΑΤΣΟΚ, ερρμ, της Ελιάς.
Ο ένας "καλύτερος" από τον άλλο.
Ο ένας πιο τεράστιος "φιλέλληνας" από τον άλλο.
Ο ένας πιο μεγάλος "ευεργέτης" από τον άλλο.
Ο ένας, πιο χωμένος, πιο εμπλεκόμενος, πιο πολιτικά βρωμερός, πιο πολιτικά αηδιαστικός, πιο προδοτικός από τον άλλον!

ΕΑΝ ΔΕΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΟΥΝ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ, ΨΗΦΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙ!

Καλή Λευτεριά!

Όταν η υποτέλεια παρουσιάζεται ως αντίδοτο στην υποτέλεια...

Παρασκευή, 28 Μαρτίου 2014 Category : , 0

του Σταύρου Κατσούλη

Αυτήν την φορά είναι σίγουρο ότι δεν ξαφνιάστηκε κανείς πια. Εντάξει, το 70% του υπόλοιπου Λαού έχουν καταλάβει εδώ και καιρό. Αλλά εδώ, δεν υπάρχει περίπτωση - ούτε μια στο εκατομμύριο - να μην έχουν καταλάβει ούτε καν οι πιο πωρωμένοι οπαδοί του. Ο λόγος για το νέο αναδυόμενο συντηρητικό κόμμα της χώρας, τον ΣΥΡΙΖΑ. Συγκεκριμένα, το απόγευμα της Παρασκευής από την Κομοτηνή ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλ. Τσίπρας δήλωσε το εξής:

«Θα ξεπληρώσουμε το χρέος μας στο λαό και μετά θα ασχοληθούμε με το χρέος. Το οποίο δε θα αγνοήσουμε. Γιατί εμείς δεν είμαστε μπαταχτσήδες σαν τους φίλους μας τους Γερμανούς που 70 χρόνια μετά ακόμα να ξεπληρώσουν το κατοχικό δάνειο και τις επανορθώσεις»



Σαν να μην ήταν αρκετό αυτό, φαίνεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει βαλθεί να το κάνει απολύτως σίγουρο ότι οι νεοφιλελεύθερες θέσεις του, θα γίνουν κατανοητές ακριβώς εκεί απ όπου πηγάζουν οι αποφάσεις σήμερα. Την ίδια περίπου στιγμή λοιπόν, ενώπιον Γερμανών βουλευτών, μελών της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Ομοσπονδιακής Γερμανικής Βουλής με επικεφαλής τον Πρόεδρό της Γκίντερ Κρίχμπαουμ, αλλά και Ελλήνων συναδέλφων τους, ο αντιπρόεδρος της Βουλής και εξέχον στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και αναγνωρισμένος βεβαίως κομμουνιστής πρώην Μέλος της Κ.Ε. του ΚΚΕ, Γιάννης Δραγασάκης, επέλεξε να τους διαβεβαιώσει ξεκάθαρα και απερίφραστα τα εξής:

«Εάν ο ελληνικός λαός αναδείξει τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση, θα ήθελα να διαβεβαιώσετε τον γερμανικό λαό ότι θα έχετε στην Ελλάδα μια αξιόπιστη πολιτική δύναμη, η οποία υποστηρίζει τον τερματισμό της λιτότητας και την έξοδο από την κρίση μέσα στα πλαίσια της ευρωζώνης».

Ας βάλουμε στην άκρη το εύλογο ερώτημα στην δήλωση του Τσίπρα, πως ακριβώς θα ξεπληρώσουν το χρέος στον Λαό, αλλά την ίδια στιγμή θα τον βάλουν να ξεπληρώσει το χρέος προς τους τραπεζίτες. Ας βάλουμε επίσης στην άκρη για τώρα, το εύλογο ερώτημα, του πως ένας εκπρόσωπος κόμματος της Ελλάδας, τολμά να κάνει υποσχέσεις τέτοιου μεγέθους, αγνοώντας επιδεικτικότατα την γνώμη του Λαού τον οποίο υποτίθεται ότι θέλει να υπηρετήσει. Ας βάλουν τέλος και οι πιο καχύποπτοι στην άκρη (για όλα υπάρχει η σωστή στιγμή), τους ορισμούς λεξικού για το τι σημαίνει ο όρος "δωσιλογισμός" και ας δούμε καλύτερα κάποιες λεπτομέρειες στην κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην σημερινή Ελλάδα του χρέους.

Η κατάσταση στην Ελλάδα, είναι ότι τα κόμματα που έχουν εδώ και 4 σχεδόν χρόνια λάβει την εντολή να μας καταστρέψουν, αργούν. Αργούν να απολύσουν ακόμη περισσότερους συμπολίτες μας. Αργούν να  μας κάνουν να πληρώσουμε τις τράπεζες, αργούν να εφαρμόσουν τα δολοφονικά μέτρα. Αργούν να καταστρέψουν τα νοσοκομεία και την παιδεία. Η κοινωνία ακόμα στέκεται κακήν-κακώς και όπως-όπως, στα πόδια της, ή έστω πεσμένη στα γόνατα.  Αυτή η κατάσταση πρέπει να αλλάξει κάποια στιγμή και μάλιστα σύντομα. Δεν μπορεί οι υπερ-διεθνείς δυνάμεις να περιμένουν για πάντα μια ανίκανη κυβέρνηση να κάνει κάποια απλά πραγματάκια.  Όσο καλοί κι αν είναι, η αλήθεια είναι ότι ένας "μουμπούκος" και ένα "στουρνάρι" δεν φτάνουν για να επισπευσθεί η "εκκαθάριση" της χώρας μας. Ο στόχος ήταν, να γίνουν ένα-δυο πραγματάκια γρήγορα, ψεκάστε-σκουπίστε-τελειώσατε και να πάμε στο επόμενο στάδιο. Δεν μπορεί λοιπόν, οι εν λόγω δυνάμεις, να περιμένουν για πάντα.

Στο κάτω κάτω, υπάρχουν και κάποιοι ΠΟΛΕΜΟΙ που πρέπει να αρχίσουν στην περιοχή, και δεν υπάρχει πλέον άπλετος χρόνος για ανίκανους υπηρέτες "μιας κουτσουλιάς στον παγκόσμιο χάρτη", για να μάθουν την δουλειά. Οπότε; Είναι απλό, θα πρέπει να αλλάξει η φρουρά ώστε να επιταχυνθεί η δουλειά. Και για καλή τους τύχη, το νέο συντηρητικό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, είναι εδώ, πανέτοιμο να αναλάβει την σκυτάλη... Με ένα φανταστικό πλάνο μάρκετινγ με κεντρικό θέμα την "κυβέρνηση της αριστεράς" το οποίο εκμεταλλεύθηκε την "κρίση" στο έπακρο συνάμα με την εκτεταμένη τεχνογνωσία που απόκτησε από το ΠΑΣΟΚ, είναι λοιπόν αναπόφευκτο να υπάρχουν και κάποιες, τέλος πάντων, "βλέψεις" για να γίνει κυβέρνηση όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Ο στόχος για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι τώρα φανερός: Θα πρέπει να μετατρέψει το έτσι κάπως λιγότερο του συντριπτικού 20%, άντε 25% του σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο ποσοστό, ώστε να μπορέσει επιτέλους να μπορεί αυτός (που λέει ο λόγος δηλαδή) να αποφασίζει τι θα γίνεται σε αυτήν την χώρα. Ή όχι;

Φαίνεται ότι εδώ και κάμποσο καιρό, η νομενκλατούρα που ζει ως είθισται μακρυά από τον δοκιμαζόμενο Λαό στο εν λόγω κόμμα, κατάλαβε ότι τα ποσοστά τα οποία υποδηλώνει ένας Λαός δεν έχουν και τόσο σημασία, τουλάχιστον όσον αφορά τους σκοπούς της, μια και άλλοι σκοποί, π.χ. το συμφέρον του Λαού, δεν έχουν κανένα νόημα. Δεν έχουν νόημα, όταν η χώρα ανήκει σε ένα ολοκληρωτικό καθεστώς όπως λόγου χάρη, η Ευρωπαϊκή Ένωση που έχει αποδείξει ότι δεν έχει κανένα πρόβλημα να βάζει ένα χεράκι στο πως εγκαθίσταται οι κυβερνήσεις σε χώρες όπως η Ουκρανία, έστω και αν το κάνει με την χρήση φασιστικών μορφωμάτων και άλλων "υπηρεσιών". 

Μάλλον λοιπόν, σταδιακά εκεί στις κορυφές του ΣΥΡΙΖΑ άρχισαν να υποψιάζονται , ότι η δύναμή τους, δεν μπορεί ποτέ να πηγάσει από "ξεπερασμένα ιδεώδη" σαν κι αυτά της πλειοψηφίας τους Λαού, Δημοκρατίες και άλλα άσχετα... Προφανώς επίσης, θα πρέπει να πρόσεξαν και εκεί βοήθησε και η προαναφερθείσα "τεχνογνωσία του ΠΑΣΟΚ" που απέκτησε, το πως ακριβώς οι υπόλοιπες κυβερνήσεις της "κρίσης" πήραν τις θέσεις τους και πως διατηρήθηκαν στην εξουσία. Εξ άλλου, υπάρχει ήδη ένα καρατσεκαρισμένο μοντέλο εξουσίας σε αυτήν την χώρα, οπότε γιατί να εφεύρουν ξανά τον τροχό όταν κάποιοι άλλοι το έχουν κάνει ήδη; Τελικά, άσχετα με το πως ακριβώς το σκέφτηκαν, κατέληξαν ότι μάλλον ο στόχος θα πρέπει να είναι από την μία να ρίξουν κάποια λουκουμάκια όπως είναι η "τιμωρία των ενόχων", η "διευθέτηση" κάνα δύο θεμάτων τύπου "λίστας Λαγκάρντ" κλπ. και από την άλλη και πιο σημαντικά, να δοθούν όλα τα απαραίτητα διαπιστευτήρια στα πραγματικά κέντρα αποφάσεων, όπως ακριβώς γίνεται μέχρι σήμερα στην Ελλάδα του Χρέους...

Το ερώτημα για όλους εμάς που δεν γελάμε καθόλου διαβάζοντας τα παραπάνω, αλλά μάλλον κλαίμε, δεν είναι αν μπορεί πλέον να υπάρξει στην χώρα μας ένα απίστευτα οξύμωρο σχήμα όπως αυτό της νεοφιλελεύθερης ριζοσπαστικής αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση. Μπορεί και παραμπορεί, αρκεί να υπάρξει η στήριξη από τους επικυρίαρχους. Αυτό είναι και το μόνο θέμα. Άλλωστε, την στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ στους επικυρίαχους, την έχουμε ήδη, αν κρίνουμε με βάση τις δηλώσεις τους.

Η υποτέλεια σήμερα για όλα τα κόμματα που επιμελώς αποφεύγουν οτιδήποτε το Δημοκρατικό και Πατριωτικό, φαίνεται ότι είναι ο μόνος τρόπος, όχι απλά για να κρατηθούν στην εξουσία όπως είδαμε μέχρι σήμερα, αλλά τώρα είναι και ο μόνος τρόπος για να την πάρουν όταν δεν την έχουν. Απλά θα χρειαστεί κάποια σοβαρή προσπάθεια στο να τους πείσει κανείς ότι πράγματι είναι τόσο υποτελείς, όσο ακριβώς χρειάζεται και κάτι παραπάνω. Αυτό που βέβαια δεν καταλαβαίνουν όλοι τους, είναι ότι όταν έχει φτάσει το πολιτικό προσωπικό στο σημείο να ξεπουλά ακόμα και την ιδεολογία που μέχρι πρότινος υποκρίνονταν ότι πίστευε, τότε είναι σίγουρο ότι ολόκληρο το πολιτικό κατεστημένο είναι προ των θυρών της ολοκληρωτικής κατάρρευσης.

Αλλά εδώ είναι και το τραγικό, γι αυτούς, κατόρθωμα: Δεν έχουν καταλάβει μέσα στην υποτέλεια τους, ότι αν οι προηγούμενες κυβερνήσεις είναι αναλώσιμες, τότε αυτοί, είναι κάτι πολύ χειρότερο. Αλλά όχι μόνο αυτό. Δεν θα έχουν την πολυτέλεια της υπομονής του κόσμου. Μόλις αντιληφθεί ο κόσμος ακριβώς τι παιχνίδι παίχτηκε το αποτέλεσμα αυτού του αναπάντεχου κατορθώματος των κατά τα άλλα ευφυέστατων "αριστερών" που ζουν και βασιλεύουν στην ηγετική ομάδα του νεοφιλελεύθερου κόμματος του ΣΥΡΙΖΑ, θα είναι η οριστική πολιτική τους καθαίρεση. Όλων τους. "Αριστερών", "Δεξιών" και ότι άλλο έχει απομείνει στο πολιτικό κατακάθι της εποχής.  Γιατί όταν η υποτέλεια παρουσιάζεται ως αντίδοτο στην υποτέλεια, η κατάρρευση ολόκληρου του πολιτικού κατεστημένου είναι πολύ κοντά...

Το πραγματικό ερώτημα για εμάς τους υπόλοιπους, είναι εάν θα αφήσουμε το καταρρέον πολιτικό προσωπικό να παίξει και την τελευταία σκηνή πολιτικής κωμωδίας και απόλυτης υποτέλειας, πριν αρχίσουν τα πάρα πολύ χειρότερα. Ναι φίλοι, αυτό είναι το ερώτημα. Θα δώσουμε και πάλι την στήριξή μας σε κάποιους που υπόσχονται ξεδιάντροπα σε ξένα κράτη και ηγέτες, ερήμην του Λαού, ή θα κάνουμε την θεμελιώδη Δημοκρατική κίνησή μας ως Λαός αυτοπροσώπως για να τερματίσουμε εδώ και τώρα και οριστικά την χυδαιότερη πολιτική περίοδο που έζησε ποτέ ο Λαός μας;

Είτε κάνουμε το μεγάλο λάθος και πάλι, είτε κάνουμε αυτό που οφείλουμε στις ερχόμενες γενεές τώρα, είναι φανερό ότι όλοι εμείς που ποθούμε την Πατρίδα Ελεύθερη και την Δημοκρατία Αληθινή και πάνω από οποιαδήποτε ιδεολογία, μπορούμε σίγουρα να συμφωνήσουμε με την κατακλείδα του Τσίπρα στην ομιλία του στην Κομοτηνή. Θα συμφωνήσουμε όμως, για τελείως μα τελείως διαφορετικούς λόγους, γιατί ο ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει καταλάβει ότι στην τραγωδία που ζούμε, ο ίδιος ζητά να γίνει πρωταγωνιστής...:

«όπως στην αρχαία τραγωδία μετά την ύβρη θα έλθει η Νέμεσις»

Η ελπίδα μας πρέπει να είναι ελευθερωθούμε από όλους τους υποτελείς δωσίλογους, κυβερνώντες και "αντιπολιτεύοντες", πριν έρθουν τα πολύ χειρότερα. Οι πράξεις μας πρέπει να είναι αυτές που θα ενδυναμώσουν τον Λαό να οργανωθεί για να το καταφέρει. Και τότε, οι φαιδρές αλλά τραγικότατες πολιτικές καταστάσεις που ζούμε σήμερα, δεν θα είναι παρά μια μικρή μαύρη παρένθεση στην Ιστορία μας, μεταξύ του τέλους της μεταπολίτευσης και την απαρχή της νέας ένδοξης περιόδου της Νέας Απελευθερωμένης Ελλάδας.

Καλή λευτεριά!



Ο Σταύρος Κατσούλης είναι μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του Ε.Πα.Μ.

Πυρ! Σκοπεύσατε... Έτοιμοι; (ούτε κατά διάνοια)

Δευτέρα, 24 Μαρτίου 2014 Category : , 0

του Σταύρου Κατσούλη*

Τελικά μάλλον κανείς μας δεν θα ξεφύγει από τις πολλαπλές λαίλαπες που μας απειλούν. Δεν θα ξαφνιάσει κανέναν πλέον, εάν σήμερα κάποιος χτυπήσει την πόρτα και μας ζητήσει να του δώσουμε το σπίτι για χρέη προς τράπεζες. Δεν θα αποτελέσει για κανέναν μας έκπληξη εάν αύριο, τύχει και είμαστε εμείς που θα συλλάβουν στην μέση του δρόμου, για χρέη προς το δημόσιο. Δεν θα κάνει καμιά εντύπωση σε κανέναν πλέον, εάν μας επιβάλουν ακόμα ένα χαράτσι, για παράδειγμα για το γεγονός ότι απλά και μόνο είμαστε ακόμα ζωντανοί...

Η αλήθεια είναι, ότι κάποια στιγμή όλοι μας θα βρεθούμε και εμείς μπροστά στα αδιέξοδα που όλοι μας βλέπουμε γύρω μας ή τουλάχιστον οσφραινόμαστε. Οι απολύσεις, οι κατασχέσεις, οι συλλήψεις και όλα τ' άλλα, λαμβάνουν χώρα καθημερινά πλέον. Μαζί τους, όπως είναι φυσικό, ήρθαν και οι περισσότερο ή λιγότερο δυναμικές αντιδράσεις όλων αυτών που επηρεάστηκαν από τις νέες αυτές «διαρθρωτικές αλλαγές». Μόνο που, μετά μεγάλης λύπης, βλέπουμε και πάλι το ίδιο μοτίβο αντίδρασης...



"Δεν θα σταματήσουμε, μέχρι να μας δώσουν πίσω και πάλι τις δουλειές μας", είπαν με πάθος και αποφασιστικότητα κάποιοι που απολύθηκαν. "Θα αγωνιστούμε για να μην μας πάρουν το σπίτι", είπαν άλλοι μπροστά στην απειλή των κατασχέσεων. "Δεν θα πληρώσω διόδια, γιατί είναι παράνομα και με αυτά εκμεταλλεύονται τον κόσμο."  κ.ο.κ.

Άλλοι πάλι, έχουν κάνει επάγγελμά τους την αποκάλυψη των τρομερών σκανδάλων και την προδοτική διασπάθιση της δημόσιας περιουσίας. Οι αποκαλύψεις για το σκάνδαλο των εξοπλισμών, τρομερές. Οι αποκαλύψεις των τραπεζικών σκανδάλων, απίστευτες. Οι μίζες, "διαγωνισμοί", τα ψέματα και τα λοιπά σκάνδαλα μας έρχονται με το φτυάρι καθημερινά.

Κάποιοι τρίτοι, έχουν βάλει ως στόχο την συλλογή υπογραφών για να "ανατρέψουν" την δώθε ή την κείθε κατάσταση που εξελίσσεται. Το κάνουν για τα χημικά στην Κρήτη. Το κάνουν για το νερό που θέλουν να μας πάρουν. Το κάνουν γενικά, για οτιδήποτε πρόβλημα δημιουργείται ή απορρέει από την ξεδιάντροπα δωσιλογική διακυβέρνηση της χώρας, αλλά βεβαίως και την απόλυτη απάθεια της αντιπολίτευσης, που δεν φαίνεται να έχει είτε το σθένος είτε την γνώση είτε την θέληση να κάνει οποιαδήποτε πράξη αντίστασης, όσο μικρή και να είναι αυτή.

Δεν μπορούμε να πούμε, καλές οι αντιδράσεις του κόσμου που πλήττεται και βεβαίως απολύτως δικαιολογημένες. Καταλαβαίνουμε όλοι ότι τα σπίτια πρέπει να μείνουν στα χέρια μας. Καταλαβαίνουμε όλοι, ότι δεν μπορεί κανείς να ζήσει χωρίς εργασία και εισόδημα. Καταλαβαίνουμε επίσης, ότι δεν μπορεί το κράτος να μας πίνει το αίμα με τα διόδια και όλους τους άλλους καταχρηστικούς φόρους που μας επιβάλλει έμμεσα ή άμεσα. Ξέρουμε όλοι μας, ότι το υπάρχον καθεστώς, είναι στην κυριολεξία βυθισμένο μέσα στα ίδια του τα σκάνδαλα, προδοσίες και λοιπές ακατονόμαστες πράξεις.

Αλλά αλήθεια αν το σκεφτούμε καλύτερα, είναι πραγματικά λύση να έχω εγώ δουλειά, όταν ολόκληρη η κοινωνία καταρρέει; Είναι το αληθινό συμφέρον μου, να αποφύγω την σύλληψη, όταν οι υπόλοιποι συμπολίτες μου δεν έχουν τρόπο να την αποφύγουν; Είναι ουσιαστικά ωφέλιμο, να μην χάσω εγώ το σπίτι μου, όταν η υπόλοιπη γειτονιά θα το χάσει; Έχει νόημα να ξέρουμε για τα σκάνδαλα, ή έστω να πληρώσουν κάποιοι λίγοι - και όχι βέβαια οι πραγματικοί υπεύθυνοι -  όταν ολόκληρη η Πατρίδα μας βρίσκεται μπροστά στην πραγματική περίπτωση αφανισμού; Μήπως οι αγώνες αυτοί δεν φτάνουν για να λύσουμε το πρόβλημά μας;

Και ποιο είναι το κύριο πρόβλημά μας αλήθεια; Θα το πούμε κι ας μας θεωρήσουν λαϊκιστές. Το πρόβλημά μας είναι ότι η χώρα, λόγω του απίστευτα τεράστιου χρέους που δημιούργησαν οι προδότες που μας κυβέρνησαν, βρίσκεται πλέον σε μια παγίδα αποπληθωρισμού, όπου δεν υπάρχει πλέον χρήμα στον απλό Λαό για να κινηθεί και να εξελιχθεί, ούτε καν στα βασικά. Που όμως οδηγεί ιστορικά και αναπόφευκτα ο αποπληθωρισμός; Απάντηση: ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ. Πραγματικό, ολοκληρωτικό, ισοπεδωτικό ΠΟΛΕΜΟ. Η Ουκρανία έχει με την βία εισαχθεί σε έκτακτη κατάσταση και με ναζιστική κυβέρνηση. Τα παιχνίδια με τους ενεργειακούς αγωγούς και τα παρελκόμενα συμφέροντα, είναι πλέον ΜΕΣΑ στην χώρα μας, δια μέσου του αγωγού ΤΑΠ.

Στην ουσία, δεν υπάρχει συμφέρον διεθνές, που να μην εμπλέκεται στην κατάσταση που λαμβάνει χώρα στην κοντινή σ' εμάς Ευρώπη πλέον.  Εάν κάποιος δεν αντιλαμβάνεται ότι είναι πρακτικά αδύνατον να μην εμπλακεί βίαια και η δικιά μας χώρα σε αυτά με προοπτικές ΠΟΛΕΜΟΥ, τότε έχει χάσει ήδη το παιχνίδι και δεν δικαιούται να παρουσιάζεται ως σωτήρας της χώρας, ασχέτως ιδεολογίας. Και εάν γίνουν τα παραπάνω την ώρα που έχουμε είτε δωσιλογική, είτε ανίκανη είτε ανθελληνική κυβέρνηση στην εξουσία, όπως αυτές που μπορούν να δημιουργηθούν από το υπάρχον πολιτικό προσωπικό που βλέπουμε στην φερόμενη ως "Βουλή των Ελλήνων", τότε ΔΕΝ υπάρχει καμιά περίπτωση για θετικό αποτέλεσμα.

Είναι φανερό λοιπόν, επιστρέφοντας στην μουντή μας καθημερινή πραγματικότητα,  ότι το να πάρει κανείς πίσω την δουλειά του, δεν αλλάζει τίποτα στην κατάσταση που έρχεται με ταχύτητα κατά πάνω μας...

Φίλοι συμπολίτες, το "Πυρ, σκοπεύσατε, έτοιμοι", ποτέ δεν ήταν μια πρακτική που έδωσε την νίκη. Ο πατροπαράδοτος τρόπος - και εμείς οι Έλληνες θα έπρεπε να το ξέρουμε αυτό - ήταν πάντα να ξέρει κανείς το που, το πως και το γιατί να αγωνιστεί. Να ξέρει δηλαδή ποιος ακριβώς είναι ο εχθρός, πως και ποιον να αντιμετωπίσει. Να ξέρει γιατί αγωνίζεται. Σημαίνει δηλαδή, ότι πρώτα ετοιμαζόμαστε, μετά στοχεύουμε και τελικά προχωρούμε στο "πυρ". το αντίστροφο πλέον δεν έχει νόημα, ακόμα και αν κάποτε, σε άλλες εποχές, μας εξυπηρέτησε...

Φίλοι συμπολίτες,  ήρθε η ώρα να περάσουμε επιτέλους από τα επείγοντα στα σημαντικά! Το χρέος μας, είναι να αγωνιστούμε για την Πατρίδα ολόκληρη. Καμιά εργασία και κανένα εισόδημα δεν μας σώζει πλέον από την απόλυτη καταστροφή που έρχεται. Καμιά αναστροφή στην προτέρα κατάσταση δεν πρόκειται να λύσει την πηγή των προβλημάτων μας.

Φίλοι συμπολίτες, ο μόνος δρόμος είναι μπροστά, κακά τα ψέματα. Ο μόνος δρόμος, είναι συλλογικά ως Έθνος, να ανατρέψουμε ολόκληρο το καθεστώς και το πολιτειακό σύστημα, που μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια προς τον αφανισμό, ως κράτος και ως γένος. Ο μόνος δρόμος για να πάρουμε «τις δουλειές μας πίσω» είναι να αλλάξουμε ολόκληρο το ίδιο το περιβάλλον μέσα στο οποίο ζούμε. Δηλαδή, να εγκαταστήσουμε πραγματική Δημοκρατία, εφ' όσον έχουμε πρώτα ολοκληρωτικά και οριστικά ξεφορτωθεί τους δυνάστες μας. Εάν δεν το κάνουμε αυτό σύντομα πριν ολοκληρωθούν τα σχέδιά των επικυρίαρχων, τότε η υπόθεση της σωτηρίας μας θα γίνει τουλάχιστον χίλιες φορές πιο δύσκολη.

Ο Σταύρος Κατσούλης είναι μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του Ε.Πα.Μ.

Η Κραυγή της Ελλάδας (Η νέα ταινία του ΕΠΑΜ - ΒΙΝΤΕΟ)

Τρίτη, 18 Μαρτίου 2014 Category : , , , , 0

Η Κραυγή της Ελλάδας



Έτος 2014. Η Ελλάδα βιώνει έναν ζωντανό Εφιάλτη που έχει μασκαρευτεί σε παραμύθι για μικρά παιδιά:

"Τα φάγατε και τα χρωστάτε, αλλά εμείς σας σώζουμε!", "Ζήτω! Καταφέραμε να παραμείνουμε στο ευρώ πάση θυσία!", "Οι εταίροι μας λένε ΜΠΡΑΒΟ για τις θυσίες!", "Εντάξει, γίνονται και ...
κάποια τραγικά λάθη, αλλά έρχεται η Ανάπτυξη!", "Σας ευχαριστούμε που σας αρέσουν τα παραμύθια!".

Κι ενώ ο κλοιός της τραγωδίας στενεύει όλο και περισσότερο γύρω μας, οι επόμενες γενιές μας κοιτάζουν μπερδεμένες, μη ξέροντας τι να κάνουν και τι τις περιμένει....

Το ντοκιμαντέρ "ΟΥΣΤ – Η Κραυγή της Ελλάδας" είναι ένα ισχυρότατο ΣΟΚ, αλλά ταυτόχρονα και η Σωτηρία του μυαλού μας. Το ξεπαραμύθιασμα. Το γκρέμισμα της εικονικής πραγματικότητας που μας έχουν επιβάλλει εδώ και δεκαετίες, με αποκορύφωμα την τελευταία τριετία. Το πώς θα καταφέρουμε να αντιδράσουμε ως Κοινωνία, θα κρίνει τις ζωές μας, το μέλλον μας, αλλά και την ίδια την ιστορία μας...

Δες το σαν ταινία με την οικογένειά σου ή με την παρέα σου. Θα τρομάξετε, θα προβληματιστείτε, θα γελάσετε, θα το απολαύσετε... Ένα συγκλονιστικό ταξίδι Αφύπνισης που πρέπει να το "ταξιδέψουμε" όλοι μας.

Δημιουργημένο με Αγάπη για την Πατρίδα και για τον Άνθρωπο, από Πολίτες για Πολίτες.

Μέλη & φίλοι του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου (Ε.ΠΑ.Μ.) Πάτρας.


Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα της διλογίας ΟΥΣΤ στο: 

Το ντοκιμαντέρ ολοκληρώνεται σε 2 μέρη....

Α΄ μέρος: 60΄ - Β' μέρος 35'

Τα θέματα που πραγματεύεται είναι τα εξής:

Πρόλογος:
0:00 - Σε μια περίοδο όπου καταρρέουν τα πάντα
06:46 - Εισαγωγή
08:35 - Το Πώς & το Γιατί

Το Σχέδιο Υποταγής της Ελλάδας σε 4 φάσεις:
10:14 - Πρώτη φάση: Δημιουργία Χρέους
17:20 - Δεύτερη φάση: Η Καταστροφική "Σωτηρία"
21:54 - Τρίτη φάση: Η Εξαθλίωση του πληθυσμού
29:18 - Τέταρτη φάση: Το Ξεπούλημα της Ελλάδας

Οι αιτίες του Κακού:
38:08 - Εμείς το δίκιο, αυτοί τη δύναμη
40:16 - Η Κατοχυρωμένη Ατιμωρησία
49:42 - Ευρώ: τι δεν καταλαβαίνεις;
01:06:56 - Ο ρόλος της Αντιπολίτευσης
01:16:03 - Ο ρόλος των Συνδικάτων

Οι λύσεις:
01:17:41 - Αυτο-οργάνωση της Κοινωνίας
01:25:00 - Ώρα για την πραγματική Ανατροπή
01:26:53 - Τι πρέπει να γίνει (τοπία με κείμενο)
01:29:30 - Γενική Πολιτική Απεργία Διαρκείας
01:33:12 - Τα 5 προτάγματα της Λευτεριάς
01:35:06 - Ω Ελλάς, Ηρώων χώρα (τίτλοι τέλους)

Επίλογος:
01:37:49 - "Homework" - 100 μέρες

01:40:25 - "ΟΥΣΤ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ"

Που εξαφανίστηκε ο Alexis ρε παιδιά;

Σάββατο, 15 Μαρτίου 2014 Category : , 0

του Σταύρου Κατσούλη

Έπαθε κάτι μήπως; Φυσιολογικά, τώρα πριν τις ευρωεκλογές θα περίμενε να ήταν παντού και πάντα. Μην τον είδατε τον Alexis όμως. Χάθηκε; Δεν νομίζω. Απλά κρύβεται από την χώρα, και μάλλον σκέπτεται ότι με αυτήν την πρακτική, πιάνει "μ' ένα σμπάρο δυό τρυγόνια". Αφήνει την κυβέρνηση μαζί με τα αφεντικά τους, να αναδείξουν μόνοι τους την γελοιότητα τους.   Έτσι, δεν θα χρειαστεί, να αναδείξει την δικιά του απίστευτη ανικανότητά. Εξάλλου, αυτή είναι και η πάγια πρακτική του κάθε "αριστερού" στην χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες. 


Γιατί δηλαδή θα πρέπει να είναι αυτός που θα αλλάξει αυτήν την πρακτική, ειδικά σε κρίσιμες εποχές με εκλογές, απολύσεις, διαδηλώσεις, καταστροφής της υγείας, θανάτους πολιτών κλπ. Μην τρελαθούμε κιόλας, εδώ έχουμε ένα σύστημα το οποίο έχει δοκιμαστεί και αποδείξει την αξία του, εδώ και χρόνια:  Τι καλύτερο, από το ν' αφήνει κανείς τον καπιταλισμό να αυτοκαταστρέφεται έτσι δεν είναι;  Τώρα, αν κάποιος πει ότι εν τω μεταξύ, όσο το σύστημα καταρρέει, υπάρχουν και κάποιες "παράπλευρες απώλειες" μέσα στον Λαό, εντάξει δεν μπορεί κανείς να τα έχει κι όλα. Τώρα βέβαια, θα έχει μάλλον κάποιον, τέλος πάντων, ελεύθερο χρόνο... 


Ευκαιρία ν' ασχοληθεί και λίγο με το θέμα της υποψηφιότητας του για την Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που είχε παραμελήσει. 

Ευκαιρία να επισκεφθεί την Ιρλανδία,  όπου μπορεί να συνομιλήσει με τα "αδελφά κόμματα" και προσωπικότητες. 

Ευκαιρία να ασχοληθεί και λίγο με την σημαντικότατη μελέτη για την "ανασύνθεση της αριστεράς", που τόσο απασχολεί τον κόσμο αυτήν την εποχή. 

Ευκαιρία ν' αρχίσει να υλοποιεί το σχέδιο "διάσωση ολόκληρης της Ευρώπης", να διδάξει τον προοδευτισμό σε ολόκληρη Ευρωβουλή, την κομμισιόν, τις διάφορες επιτροπές και γιατί όχι ακόμα και τα παιδιά στην αγαπητή ΕΚΤ και τον ΕΜΣ.  

Ήρθε η ώρα όλοι αυτοί, να μάθουν τι σημαίνει αριστερά και γιατί όχι, να γίνουν όλοι τους αριστεροί!

Να δούμε λίγο επίσης,  τι γίνεται με αυτούς τους φασίστες στην Ρωσία, που θέλουν να εισβάλουν σε μια δημοκρατικά εγκατεστημένη κυβέρνηση στο Κίεβο μετά από αγώνες του Λαού της, ενάντια στον φασισμό που ήθελε την Ουκρανία ανεξάρτητη. 


Να μην ξεχάσουμε επίσης, να σχολιάσουμε και λίγο την δήλωση του Bono, που ως γνωστόν, είναι μέγας καταλύτης στο Ευρωπαϊκό Πολιτικό γίγνεσθαι... 

Ααα, να μην ξεχάσει να τους πει και για την "ανάγκη μεταρρύθμισης του νομικού πλαισίου για την μετανάστευση", είναι πολύ σημαντικό, πιο σημαντικό και από το χρέος της χώρας. 

Όλοι ξέρουν πλέον, ότι δεν έχει καμιά σημασία αν έχει κανείς μια αριστερή Ε.Ε., αλλά έχει φασιστικές πολιτικές για την μετανάστευση!

Αχχ, τι ωραία που 'ναι τα πράγματα στην Ε.Ε. τελικά! Ταξίδια, υποψηφιότητες, ξενοδοχεία και συναντήσεις με σοσιαλιστές, ευκαιρίες για προώθηση της ριζοσπαστικότητας, μια χαρά! Το καλύτερο από όλα είναι ότι δεν νοιώθει και ένοχος, αφού έχει αφήσει πίσω στην Ελλάδα τους ικανότατους Σκουρλέτη, Παπαδημούλη, Σταθάκη, Μηλιό, Στρατούλη, Δούρου και όλα τ' άλλα τα παιδιά, που σίγουρα κάνουν πολύ καλή δουλειά! Το μόνο που μένει, για να ολοκληρώσει το σχέδιό του, είναι να διασφαλίσει ο ΣΥΡΙΖΑ, ότι η Ελλάδα θα μείνει στην Ε.Ε. και το Ευρώ. Καλά θα κάνουν τα παιδιά στην Αθήνα να κάνουν ότι μπορούν γι αυτό, γιατί σε διαφορετική περίπτωση, δεν θα άντεχε την απομόνωση. αν το κάνουν αυτό, το μόνο που μένει να κάνει, είναι να βελτιώσει λίγο τα Αγγλικά...

Ο Σταύρος Κατσούλης είναι μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του Ε.Π.Α.Μ.

Πες μου ποιος είσαι, να σου δείξω τον φίλο σου...

Category : , 0

του Σταύρου Κατσούλη

Πες μου ποιος είσαι, να σου δείξω τον φίλο σου...

Μας αρέσει δεν μας αρέσει, έτσι είναι κύριοι. Το ποιος είσαι, θα σου φέρει αυτομάτως και τους ανάλογους φίλους.  Είσαι π.χ. ενθουσιώδης υποστηρικτής του Ευρώ; Τότε θα έχεις για φίλους την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, τους ανθρώπους πίσω από τον ESM και τους υπόλοιπους καταστροφείς μας. Είσαι φίλος του "θεσμού" του πολιτεύματος της χώρας και του γενικότερου κατεστημένου; Τότε θα έχεις για φίλους το κοινοβούλιο και τα μέσα μαζικής "ενημέρωσης". Είσαι θερμόαιμος φίλος των δανειστών και "μεταρρυθμιστών" μας; Τότε θα έχεις για φίλους τα συμφέροντα που μας θέλουν νεκρούς και το οικόπεδο της Ελλάδας διαμελισμένο και μοιρασμένο στους γύπες. Είσαι ανοιχτά ναζιστής και θέλεις να πάρεις την εξουσία με την βία; Τότε θα έχεις την Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ για φίλους. Είσαι συνεργάτης με τους τοκογλύφους και ακολουθείς πιστά τις εντολές τους; Νομίζω τότε θα ξέρουμε όλοι ποιοι είναι οι φίλοι και ποιοι οι εχθροί σου...



Οι επιλογές όλων μας, προσελκύουν και τα ανάλογα συμφέροντα ανάλογα με την περίπτωση. Έτσι λοιπόν και ο γνωστός μας τύπος που θέλει να γίνει Στουρνάρας στην θέση του Στουρνάρα, Σταθάκης, που έχει βαλθεί να μας πείσει ότι είναι πιο νεοφιλελεύθερος και από τον δωσίλογο που θέλει να αντικαταστήσει. Μετά τις αρκετές του δηλώσεις, νομίζω ότι πλέον πετύχει την αποστολή του και όλοι μας που τις έχουμε ακούσει, ξέρουμε ποιος και τι ακριβώς είναι. Ποιους λοιπόν θα προσελκύσει ο συγκεκριμένος τύπος ως φίλους; Μα είναι προφανές: Τους ίδιους ακριβώς που έχει και ο Στουρνάρας και η παρέα του. Αλλά δυστυχώς δεν σταματά εκεί το κακό.

Τι ακριβώς πρεσβεύει το κόμμα του προαναφερόμενου φιλόδοξου υποψήφιου εκμεταλλευτή του Λαού μας, εάν βγάλουμε από την μέση όλες τις σαχλαμάρες με τις οποίες προσπαθούν να μας πείσουν ότι είναι διαφορετικοί; Μα φυσικά, η περίφημη "προοδευτικότητα" και ο απίστευτος "ριζοσπαστισμός" τους, θα μας πουν, φουσκωμένοι από την απόλυτη σιγουριά τους. Βεβαίως. Από ριζοσπαστικότητα, όλοι μας ξέτουμε ότι δεν έχουν έλλειμμα. Μιλάμε βεβαίως, για εκείνη την ριζοσπαστικότητα που τους αφορά, που είναι το εκ βάθους ξερίζωμα της Εθνικής ταυτότητας του Γένους μας, μαζί με όλα αυτά που μας χαρακτηρίζουν και μας κάνουν Έλληνες. Η προοδευτικότητα τους, αφορά επίσης την "προώθηση" των δικών τους στόχων και συμφερόντων. Όχι βέβαια του Λαού, μην τρελαθούμε κιόλας! Τα συμφέροντα δηλαδή του ανήξερου αυτού Λαού, που έχει αταξικές, απολιτίκ και "δεξιές εμμονές", αναγκαστικά θα περάσουν πάντα από τα "ιδιαίτερα" συμφέροντα της ιδιοφυέστατης νομενκλατούρας του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή, εξάλλου είναι και η τρομακτική "δύναμη" της "αριστεράς" τους: Ποιος "αριστερός" ηγέτης σήμερα, με τέτοιον Λαό, έχει ανάγκη από πράξεις που πραγματικά μπορούν να αλλάξουν την ζωή των πολιτών προς το καλύτερο; Ποιος χρειάζεται σοβαρές προτάσεις, πραγματικά ριζοσπαστικές και ουσιαστικά προοδευτικές, όταν η ίδια η κυβέρνηση θα εμπεριέχει την λέξη "αριστερά"; Ο τίτλος και η ετικέτα και μόνο, φτάνουν και περισσεύουν, ας είμαστε σοβαροί!

Ποιοι λοιπόν θα είναι οι φίλοι μιας τέτοιας κυβέρνησης με βάση τον εθνομηδενισμό τους, την ξεδιάντροπη πρόθεσή τους να υπηρετήσουν μόνο τα δικά τους συμφέροντα, και την παντελή απουσία πραγματικών λύσεων; Μα φυσικά, όλοι οι εχθροί του Έθνους μας.  Γιατί στο κάτω κάτω, να μην αφήσουν τους εχθρούς μας, να καταστρέψουν ότι έχει μείνει όρθιο στο υποκείμενο (Πατρίδα μας για εμάς τους υπόλοιπους) που τόσο θέλουν να βγάλουν από την μέση, ώστε επιτέλους οι ντόπιους είλωτες (Έλληνες για εμάς του υπόλοιπους) να αρχίσουν να έχουν ταξική συνείδηση; Δεν υπάρχει λόγος. Αρκεί που επιτέλους, θα έχουμε όλοι μας μια αριστερή προοδευτική εξουσία.

Πες μου ποιος είσαι, να σου δείξω τον εχθρό σου...

Έχουμε αναρωτηθεί ποτέ, ποιος θα είναι ο ουσιαστικός εχθρός μιας τέτοιας κυβέρνησης, είτε το θέλουν αυτοί είτε όχι; Μα ο ίδιος ο Λαός. Γίνεται κανείς να υποστηρίζει συμφέροντα άλλα από αυτά του απλού Λαού, και να μην τον έχει ως εχθρό του; Είναι φοβερό και συνάμα τραγικό αυτό που γίνεται με όλα τα παχιά και μεγάλα λόγια περί "αριστεράς". Βλέποντας όλοι οι υπόλοιποι που δεν πρόλαβαν να μπουν στον ΣΥΡΙΖΑ, όλον αυτόν τον ντόρο που γίνεται με τα περί "αριστεράς", έχουν βαλθεί όλοι τους να πάρουν ένα μέρος της υποτιθέμενης "αριστερής" πίτας. Τι κινήσεις των 58, τι "Ποτάμια", τι "Ελιές", τι "Μουριές", τι "Ρυάκια", τι "Βούρκοι", όλοι τους θέλουν να πάρουν ένα κομμάτι από την "αριστερή" μερίδα που πιστεύουν ότι υπάρχει στην κοινωνία. Αλλά εδώ ακριβώς φαίνεται και το τραγικό της υπόθεσης: Όλοι αυτοί, ανεπάγγελτοι και ολοκληρωτικά εκτός κοινωνίας και απίστευτα μακρυά από Λαού όπως βρίσκονται, δεν έχουν καταλάβει ότι ο Λαός μας δεν ψάχνει συγκεκριμένα για την όποια "αριστερά". Ποτέ του δεν έψαχνε κάτι τέτοιο.

Ο Λαός μας, ψάχνει να ξεφορτωθεί  τους εκμεταλλευτές του, να τελειώνει επιτέλους με τα χρέη, τους φόρους και τον θάνατο που γεύεται καθημερινά και περιμένει ανυπόμονα να πληρώσουν οι ένοχοι της προδοσίας. Δεν έχουν καταλάβει όλοι αυτοί οι άμοιροι "αριστεροί", ότι ακόμα και αν τους ψηφίσουν, ο Λαός δεν θα περιμένει για άλλα τρία με τέσσερα χρόνια, για να δει τι θα κάνουν όλοι αυτοί. Δεν έχουν καταλάβει, ότι η υπομονή του Λαού έχει πρακτικά τελειώσει. Δεν έχουν καταλάβει ότι, εάν η επόμενη κυβέρνηση δεν λύσει τα προβλήματα που αναφέρθηκαν παραπάνω άμεσα και γρήγορα, δηλαδή, εάν δεν έχει αρχίσει να λύνει τα θέματα αυτά άμεσα μέσα σε δύο με τρεις μήνες το πολύ από την στιγμή που τους δοθεί η εξουσία, τότε ο Λαός μας, δεν θα τους αφήσει να υπάρξουν για πολύ περισσότερο. Και αυτό, ΜΟΝΟ ΕΑΝ προλάβουν, γιατί όπως είπαμε, υπάρχει και το θέμα των "φίλων" που θα προσελκύσει μια τέτοια εθνομηδενιστική κυβέρνηση, μπροστά την απόλυτη απραξία τους, που μας έχουν ξεκάθαρα υποσχεθεί ήδη...

Οι φίλοι των "άλλων", δεν είναι "άλλοι"...

Για να μην πει κανείς ότι η κριτική σταματά στην "αριστερά", θα πρέπει κανείς εδώ να πει ότι τα ίδια, ισχύουν και για την "δεξιά", "λαϊκή δεξιά" και όλους τους υπόλοιπους που παρουσιάζονται ως διαφορετικοί. Όμως, η περίπτωση να πάρουν την όποια εξουσία, δεν φαίνεται να είναι υπαρκτή. Βλέπετε, η "αριστερά" έχει τα πάνω της, παρ όλο που μας λέει τα ίδια με τους "άλλους". Η εμμονές στο Ευρώ και την Ε.Ε., οι ιδέες περί Δολαρίου, η πρόθεση η Πατρίδα μας να είναι εξαρτημένη και πάλι από τρίτους, τους χαρακτηρίζει όλους με τον ίδιο τρόπο και οι ταμπέλες αλλάζουν. Ουσιαστικά όμως, οι φίλοι και οι εχθροί παραμένουν οι ίδιοι.Γιατί όταν η Δημοκρατία χάνεται ως στόχος και η Ανεξαρτησία της Πατρίδας είναι ανύπαρκτη πρακτικά, δεν υπάρχει καμιά διαφορά για τον δοκιμαζόμενο Λαό, άσχετα σε πιο ιδεολογικό φάσμα θέτει τον εαυτό του το κάθε μόρφωμα. Εάν αυτά δεν γίνουν θεμελιώδη προτάγματα, η εκμετάλλευση των αδύναμων θα παραμείνει ως έχει, ο κατήφορος σε όλα τα πρακτικά, οικονομικά, Εθνικά θέματα θα συνεχίζει ασταμάτητος και τα ιδιωτικά συμφέροντα θα αποτελούν πάντα προτεραιότητα. Γι αυτό και οι φίλοι της εξουσίας θα είναι πάντα οι ίδιοι, και ο εχθρός για όλους αυτούς, θα είναι πάντα ο Λαός.

Ήρθε η ώρα που ο Λαός δεν βλέπει πλέον με ιδεολογικά κριτήρια, ταμπέλες και ετικέτες. Ήρθε η ώρα, που όποιος δεν προσπαθήσει να λύσει ουσιαστικά τα προβλήματά του, δεν πρόκειται να επιβιώσει πολιτικά. Το πολιτικό σύστημα που προσπαθεί με κόλπα να επιβιώσει, δεν έχει καμιά επιλογή, από το να παραδεχθεί το ότι δεν αφορά τον Λαό, όπως ακριβώς έχει αρχίσει χωρίς καμιά ντροπή να κάνει ήδη. Αργά η γρήγορα όμως, όποιος τοποθετεί τον εαυτό του ενάντια στον Λαό, θα πάρει αυτό που του αξίζει. Η κοινωνία δεν έχει καμιά εναλλακτική από το να εναντιωθεί έμπρακτα σε όλους όσους προσπαθούν ως φυσικοί εχθροί του να τον κρατήσουν αμέτοχο στις εξελίξεις. Αυτός ο χείμαρρος, αντίθετα με το ποταμάκι που μας παρουσιάζουν, υπάρχει! Και έρχεται με τέτοια ορμή, που δεν θα αφήσει απολύτως κανέναν "αριστερό" ή "δεξιό" βούρκο πίσω του. 

Ο Σταύρος Κατσούλης είναι μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του Ε.Π.Α.Μ.

Για να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα...

Δευτέρα, 3 Μαρτίου 2014 Category : , 0

του Σταύρου Κατσούλη

1) Για το "Νόμισμα"...

Όταν μιλάμε για έξοδο από την Ευρωζώνη (και προφανώς και την Ε.Ε). δεν εννοούμε όλοι το ίδιο πράγμα.

Δεν μιλάμε για "επιστροφή" στην Δραχμή, και το καθεστώς που υπήρξε στην Ελλάδα πριν την είσοδό μας στο Ευρώ.

Δεν μιλάμε για την μετάβαση σε μια κατάσταση, όπου θα έχουμε και πάλι μια ιδιωτική Κεντρική Τράπεζα, όπως είναι η Τράπεζα της Ελλάδος.


Δεν μιλάμε για την υιοθέτηση κάποιου νομίσματος, συνδεδεμένου με το Δολάριο.

Και δεν μιλάμε για κάποιο νόμισμα, χωρίς αντίκρυσμα, το οποίο θα βασίζεται και πάλι στο χρέος, και θα καταχρεώνει τους πολίτες και το κράτος.

Όταν το ΕΠΑΜ μιλά για έξοδο από την Ευρωζώνη, μιλά για εγκαθίδρυση ενός πραγματικού Εθνικού Νομίσματος και Εθνικής Τράπεζας.

Μιλάμε επίσης, για μια σειρά από κανόνες, δια μέσου των οποίων, δεν θα είναι δυνατόν κανείς να χειραγωγήσει, να εκβιάσει ή να εκμεταλλευτεί την χώρα μας, δια μέσου της νομισματικής πολιτικής, ή άλλων χρηματοπιστωτικών τεχνασμάτων.

Μιλάμε για ένα νομοθετημένο και θεσμοθετημένο νομισματικό σύστημα,  που θα λειτουργεί έτσι ώστε η χώρα μας να μπορέσει να γίνει πραγματικά ανεξάρτητη και άτρωτη ενάντια σε οποιαδήποτε επιθετική οικονομική πράξη.

Μιλάμε για μιά Κεντρική Τράπεζα και ένα νόμισμα, το οποίο θα υπηρετεί την Πατρίδα και τον Πολίτη και όχι τους διεθνείς τοκογλύφους που δεν έχουν παρά ένα σκοπό, που δεν είναι άλλος, από την συνεχή εκμετάλλευση των πάντων.

Μιλάμε, τέλος, για ένα νομισματικό σύστημα, το οποίο θα γίνει παράδειγμα σε ολόκληρο τον πλανήτη και θα επιτρέψει επιτέλους την ελεύθερη, υγιή και ισότιμη, συνεργασία με κάθε κράτος και Λαό στον κόσμο.

2) Για την "Δημοκρατία"...

Όταν μιλάμε για Δημοκρατία, δεν εννοούμε όλοι το ίδιο πράγμα.

Υπάρχουν πολλοί, που πιστεύουν, ότι τώρα, αυτήν την στιγμή, έχουμε Δημοκρατία.

Υπάρχουν πολλοί, που πιστεύουν, ότι η Δημοκρατία δεν επιδέχεται βελτίωσης.

Υπάρχουν πολλοί, που πιστεύουν, ότι πρέπει πάντα και για όλα, να υπάρχει αντιπροσώπευση.

Όχι όμως στο ΕΠΑΜ.

Στο ΕΠΑΜ, βλέπουμε, ότι σήμερα πια, ΔΕΝ έχουμε Δημοκρατία, ούτε με πρακτικούς όρους, ούτε με θεωρητικούς.

Θέλουμε πραγματική Δημοκρατία, χωρίς επιθέματα, όπου ο Λαός θα μπορεί πραγματικά και σε συνεχή χρόνο, να μπορεί να επιβάλλει την θέλησή του.

Θέλουμε πραγματική Δημοκρατία, ώστε ο κάθε πολίτης θα μπορεί ελεύθερα να εκφράσει, να συζητήσει, να πείσει και να πειστεί εποικοδομητικά, για τις αριστερές, δεξιές, ή όποιες άλλες ιδέες και ιδεολογίες μπορεί να έχει.

Θέλουμε πραγματική Δημοκρατία, ώστε ποτέ πια να μην μπορέσει να υπαγορεύει ένα κονκλάβιο από ειδήμονες, το πως, το ποιος, το γιατί και το πότε.


Θέλουμε Δημοκρατία, ώστε κανένα ιδιωτικό συμφέρον, οικογένεια ή ομάδα, να μπορεί να κρατά τα ινία της εξουσίας για πάντα.

Θέλουμε Δημοκρατία, ώστε να μπορούμε επιτέλους να ανακαλούμε άμεσα τον οποιονδήποτε εκλεγμένο τολμήσει να κοροϊδέψει τον Λαό...

Θέλουμε Δημοκρατία, τέτοια που μόνο ένας Λαός αυτοβούλως μπορεί να ορίσει και όχι οι διάφοροι ανεπάγγελτοι ή/και διαπλεκόμενοι μέσα στο υπάρχον σύστημα...

3) Για την "Ανατροπή"...

Πολλοί μιλούν για την λεγόμενη "ανατροπή"...
...αλλά δεν εννοούμε όλοι το ίδιο πράγμα.

Όταν το ΕΠΑΜ μιλά για ανατροπή, δεν εννοεί απλά, την ανατροπή της υπάρχουσας προδοτικής κυβέρνησης.

Ούτε εννοούμε την ανάκτηση της εξουσίας από την όποια "αριστερά", "κεντροαριστερά" ή την κάποια "λαϊκή δεξιά".

Δεν μας αφορούν οι ψευτοανατροπές, μέσα στο υπάρχον καθεστώς που δεν αποτελούν λύσεις, ούτε δίνουν κάποια περιθώρια επίλυσης των τρομακτικών προβλημάτων που έχουμε σήμερα.

Δεν εννοούμε επίσης την ανατροπή των πολιτικών ή ιδεολογικών συσχετισμών μέσω εκλογών ή κάποια άλλη διαδικασία μέσα στο υπάρχον πολιτειακό σύστημα.

Δεν εννοούμε μια κατάσταση, όπου κόμματα όπως το ΣΥΡΙΖΑ, οι ΑΝΕΛ ή το ΚΚΕ θα πάρουν την εξουσία με όλα τα άλλα στοιχεία του συστήματος, να ισχύουν όπως ακριβώς είναι και τώρα...

Η πραγματική ανατροπή, στην οποία αναφέρεται ΜΟΝΟ το ΕΠΑΜ, είναι στην ουσία η εγκαθίδρυση πραγματικής Δημοκρατίας και νέου Κράτους με τελείως καινούργιους και διαφορετικούς όρους....

Εμείς μιλάμε για και ποθούμε ένα νέο, ανεξάρτητο και κυρίαρχο Ελληνικό Κράτος, το οποίο μπορεί και στέκεται στα πόδια του χωρίς εξαρτήσεις σε άλλα συμφέροντα είτε αυτά είναι εκ των έσω είτε αυτά είναι οι διάφοροι διεθνείς και υπέρ διεθνείς δυνάμεις που μας θέλουν υποχείρια στην καλύτερη περίπτωση, και νεκρούς στην χειρότερη.

Ένα κράτος, το οποίο θα γεννηθεί από την άμεση εμπλοκή της πλειοψηφίας του Λαού, και όχι από τα σκοτεινά σχέδια που έρχονται από τις σημερινές κορυφές και "αυθαιρεσίες" κάθε μορφής με δικά τους συμφέροντα, είτε αυτές είναι αριστερές, είτε δεξιές, είτε είναι "Συνταγματολόγοι", "Καθηγητές", "Συνδικαλιστές" είτε οτιδήποτε άλλο.

Γιατί μόνο σε ένα κράτος, όπου επιτέλους το συμφέρον του Λαού θα κυριαρχεί, μπορεί η ευημερία σε όλους τους τομείς να διαπερνά προς όλους.

Και αυτό, γιατί ενάντια στους διεθνείς και εγχώριους εκμεταλλευτές και δολοφόνους μας, ο μόνος τρόπος που έχει νόημα να σταθεί κανείς και να έχει θέση δύναμης, είναι να στέκεται γερά πάνω στην εξουσία ενός ολόκληρου απελευθερωμένου Λαού, που έχει τιμωρήσει τους Δωσίλογους που τον ξεπούλησαν και έχει πλέον εγκαθιδρύσει αυτόβουλα την δικιά του νόμιμη θέληση.

Γι αυτό και η δικιά μας ανατροπή, απαιτεί τον ίδιο τον Λαό να σηκωθεί και να αντιδράσει μαζικότατα και αποφασιστικά, χωρίς να χρειαστεί η οποιαδήποτε βία. Τέτοιοι τρόποι είναι η Γενική Πολιτική Απεργία και η πολιτική ανυπακοή.


4) Τι θέλουμε τελικά;

Θέλουμε "επιστροφή στην Δραχμή", σε μιά κατάσταση δηλαδή όπου κάποιο "ΠΑΣΟΚ" και η "ΝΔ" θα μετατρέπει συστηματικά τους Πολίτες σε εξαρτημένους ψηφορόρους; Θέλουμε απλά να λύσουμε ένα-δύο προβληματάκια, να δώσουμε λίγο αέρα στον δοκιμαζόμενο Λαό, μέσα στο υπάρχον σύστημα; Θέλουμε μιά "ανατροπή" μέσω εκλογών και στην συνέχεια μιά κυβέρνηση "αριστεράς" ή "δεξιάς" μέσα στο ίδιο σύστημα; Θέλουμε μια "Δημοκρατία" όπως την έχουμε τώρα; Θέλουμε να συμβιβαστούμε κάπως, για να λύσουμε το άμεσα πρόβλημα της επιβίωσης;

Όχι!

Εμείς θέλουμε και ποθούμε μια Πατρίδα, πραγματικά ζωντανή, όπου το Γένος μας, θα μπορεί μέσα στην Ελευθερία που τόσο τιμά, όχι απλά να επιβιώσει, αλλά να μεγαλουργήσει, να διδάξει και να πρωτοστατήσει.

Και δεν είναι απλά όνειρο... Άλλωστε, δεν είναι ότι δεν το έχουνε ξανακάνει!

Αναρωτιέστε μήπως ακόμα γιατί δεν μιλάμε για τα ίδια πράγματα, με όλα τα άλλα κόμματα;

Η απάντηση είναι προφανής, αν κάποιος απλά σκεφθεί προσεχτικά τι ΔΕΝ σημαίνει η δικιά τους "Ανεξαρτησία", η δικιά τους "Εθνική Κυριαρχία", η δικιά τους "Δημοκρατία" και η δικιά τους "Ανατροπή"...

Σ. Κατσούλης. Από το Blogger.