Home > 2017

2017

ΕΚΤΑΚΤΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΝΕΟ!

Πέμπτη, 12 Οκτωβρίου 2017 0

του Σταύρου Κατσούλη
Επιστήμονες στο CERN, ανακάλυψαν σήμερα ένα νέο σωματίδιο, τελείως άγνωστο στην επιστήμη μέχρι τώρα. Λέγεται Ανθρωπόνιο. Απ ότι γνωρίζουν οι επιστήμονες μέχρι στιγμής, το σωματίδιο αυτό εκτός από τα χαρακτηριστικά της μάζας και του φορτίου, έχει και κάποια νέα, τα οποία ονόμασαν χρησιμοποιώντας τις μακροκοσμικές έννοιες "ευημερία" και "πόνος", δύο ιδιότητες που είναι πρωτοφανείς στο κβαντικό επίπεδο.

Μια σελίδα από κάποια τυχαία ιστορική ανάλυση του μέλλοντος

Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017 Category : , , , , , , , 0

του Σταυρου Κατσούλη

Ο 20ος αιώνας καθώς και η αρχή του 21ου ήταν άνευ επιφυλάξεως ο αιώνας της ψεύτικης δημοκρατίας, του κοινοβουλευτισμού, των ψεμάτων, των σκόπιμων διαφοροποιήσεων με στόχο τον έλεγχο, των μονοπωλίων, του σοσιαλισμού και της πνευματικής ανελευθερίας. Οι άνθρωποι τότε ζούσαν σε κατάσταση άγνοιας και αγραμματοσύνης και αναγκάζονταν από τη κυβερνώσα τάξη να ψηφίζουν μεταξύ μιας ή δύο φραξιών του ιδίου κόμματος που αποτελούσε την φανερή πλευρά του συστήματος εκμετάλλευσης.

Ήταν ο αιώνας του μεγάλου και βαθύτατου σοσιαλιστικού γραφειοκρατικού κράτους που ήθελε να ελέγξει τα πάντα, από την οικονομία μέχρι την παιδεία και την διατροφή των μαζών. Σήμερα είναι αυταπόδεικτο ότι τελικά δεν υπήρχε κανένα κράτος στον πλανήτη που είχε σκαρφαλώσει με κόπο και αίμα από την εποχή του φεουδαλισμού, που να μην συμμορφώθηκε με αυτό το νέο δόγμα διακυβέρνησης το οποίο στον πυρήνα του είχε το δόγμα της κεντρικής κρατικής διαχείρισης, αντί για την διαχείριση στο πλαίσιο ενός ήπιου, δημοκρατικού εθνικού κράτους.

Ουαί κι αλίμονο

Σάββατο, 2 Σεπτεμβρίου 2017 Category : 0

Ουαί κι αλίμονο στην κοινωνία εκείνη που κλωσσά αυγά δράκων της κόλασης, ελπίζοντας ότι θα γεννήσουν αγγέλους.

Ουαί κι αλίμονο στην κοινωνία εκείνη που απλώνει το χέρι της ελεύθερα για να της πάρει αίμα ο κάθε βρυκόλακας.

Ουαί κι αλίμονο στην κοινωνία εκείνη που πιστεύει ότι αρκεί ένα περιοδικό προσκύνημα και τυπική θυσία στον ναό της κάλπης, για να εξυλεωθεί και να κατευνάσει τις άγριες ορέξεις των μισάνθρωπων «θεών» της.

Ουαί κι αλίμονο στην κοινωνία εκείνη που παραδίδει χωρις όρους το αμείλικτο βάρος της ύπαρξής της, στην ελαφρότητα μιας αφηρημένης ιδέας.

Ουαί κι αλίμονο στην κοινωνία εκείνη που έχει αφήσει να την κυβερνά μια φαντασία η οποία παραδίδει κολάσεις, υποσχόμενη ουτοπίες.

Ουαί κι αλίμονο στην κοινωνία εκείνη που πιστεύει πανέμορφα ψέματα και αγνοεί επιδεικτικά κακάσχημες αλήθειες.

Ουαί κι αλίμονο στην κοινωνία εκείνη που έχει παραδώσει την θέλησή της σε αρχομανή κτήνη.

Ουαί κι αλίμονο στην κοινωνία εκείνη που επιτρέπει στο κράτος όλα τα εγκλήματα που δεν θα επέτρεπε σε απολύτως κανέναν άλλον, ομάδα ή άτομο.

Ουαί κι αλίμονο στην κοινωνία εκέινη που δικαιολογεί και στην συνέχεια υπηρετόντας το κράτος, κάνει σε άλλες κοινωνίες, αυτά που δεν θα δεχόταν ποτέ να της κάνουν άλλα κράτη.

Ουαί κι αλίμονο στην κοινωνία εκείνη που θεωρεί ότι η ευημερία της είναι μαγικό δώρο κάποιων αδυσώπητων φοροσυλλεκτών και νομοθετών, αντί της δικιάς της εργασίας και σοφίας.

Ουαί κι αλίμονο στην κοινωνία εκέινη που επιτρέπει σε αυτόν που ορίζει τι είναι δίκαιο, να το αποδίδει.

Ουαί κι αλίμονο στην κοινωνία εκείνη που επιτρέπει στους αντιπροσώπους της να διαπραγματεύονται το οτιδήποτε για λογαριασμό της, στο σκοτάδι.

Ουαί κι αλίμονο στην κοινωνία εκέινη η οποία μετέτρεψε σε εξουσιαστές της, αυτούς που διόρισε και οφείλουν να είναι οι πιστοί υπηρέτες της.

Ουαί κι αλίμονο στην κοινωνία εκείνη η οποία άφησε χωρίς αμείλικτη τιμωρία υπηρέτη της να την αψηφίσει ή να την ατιμάσει.

Ουαί κι αλίμονο στην κοινωνία εκείνη που έχει αποδεχθεί ότι της πρέπει να υπάρχει μια μικροσκοπική ομάδα γραφειοκρατών χωρίς καμιά χειροπιαστή εμπειρία, για να προοδεύσει.

Ουαί κι αλίμονο στην κοινωνία εκείνη που αφηγείται ψέματα στον εαυτό της.

Ουαί κι αλίμονο στην κοινωνία εκείνη που αποδέχεται και δικαιολογεί τα εγκλήματα τυρράνων, ελπίζοντας ότι έτσι δεν θα πάθει και αυτή τα ίδια.

Ουαί κι αλίμονο στην κοινωνία που θέλει να παραδώσει αμετάκλητα την ελευθερία της για οποιαδήποτε άλλη ιδέα, ιδανικό, υλική ή πνευματική αξία, γιατί η ελευθερία είναι αυτή που δίνει αξία σε όλες τις άλλες.

Το απίστευτα λανθασμένο υπόβαθρο του δίπολου των κλασσικών ιδεολογιών, για το οποίο δεν μιλά κανένας

Παρασκευή, 2 Ιουνίου 2017 Category : , , , 0

Υπάρχει ένα θέμα ταμπού στους προοδευτικούς αλλά και συντηρητικούς χώρους που ισχυρίζονται ότι έχουν την λύση στα προβλήματα της ανθρωπότητας στο τσεπάκι Είναι κάτι που είναι τόσο ανατρεπτικό ώστε ο μόνος τρόπος που μπορεί να αντιμετωπιστεί είναι η φανατική, απόλυτη και χωρίς επιχειρήματα δαιμονοποίηση των εκφραστών του.

Σας αξίζει η απέχθεια του λαού και της ιστορίας.

Κυριακή, 21 Μαΐου 2017 Category : , , , , , 0


Αδιάφοροι για τις ανάγκες της κοινωνίας, με πλήρες ενδιαφέρον για τις απαιτήσεις των δανειστών μας.

Ακατάδεκτοι κριτικής από τον κόσμο, δεκτικοί μέχρι εσχάτων στις απαιτήσεις των βιαστών μας.

Ακαλαίσθητοι, βάρβαροι και αγράμματοι, που το παίζουν παντογνώστες με κοινωνικές ευαισθησίες.

Άπληστοι αρχιψευταράδες, τιτάνιοι διδάκτορες της υποκρισίας που έχουν ξεπεράσει κάθε όριο ακαταστασίας, ανικανότητας, ανοργανωσιάς.

Τι σχέση έχει η πρωτομαγιά με τους επαγγελματίες επαναστάτες της Ελλάδας των μνημονίων; Καμιά.

Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017 Category : , , , , , , , 0

του Σταύρου Κατσούλη
Στην εικόνα του άρθρου βλέπουμε την "αφίσα της εκδίκησης" όπως ονομάστηκε, που εκδόθηκε και διαδόθηκε στους διαδηλωτές του κινήματος στο Σικάγο τον Μάιο του 1885 και οδήγησε στην εξέγερση του Haymarket, η οποία είναι στην ουσία αυτό που γιορτάζεται την πρωτομαγιά.

Δικαιώματα του ανθρώπου για τα οποία θα αναγκαστεί να παλέψει (?) ο άνθρωπος μέσα στον 21ο αιώνα

Κυριακή, 5 Μαρτίου 2017 Category : , , , , , , 0


Δικαιώματα του ανθρώπου για τα οποία θα αναγκαστεί να παλέψει (?) ο άνθρωπος μέσα στον 21ο αιώνα:


1) Το δικαίωμα να παραμένει ιδιωτική η προσωπική του πληροφορία.
2) Το δικαίωμα στην επιλεκτική ή όχι μη-χρήση της τεχνολογίας.
3) Το δικαίωμα να μαθαίνει την εθνική ιστορία του.
4) Το δικαίωμα στην επιστημονική μελέτη που δεν είναι αποδεκτή στο σύστημα.
5) Το δικαίωμα στην κριτική σκέψη.
6) Το δικαίωμα στην διαφορετική έκφραση από τις "διαφορετικές εκφράσεις".
7) Το δικαίωμα να θέλει πρόοδο άλλη από αυτή που είναι αποδεκτή στο σύστημα.
8) Το δικαίωμα να εφαρμόζει ηθικές πρακτικές άλλες από αυτές που είναι αποδεκτές στο σύστημα.
9) Το δικαίωμα να μην αγοράζει κάποιο προϊόν.
10) Το δικαίωμα να αναφέρεται σε ανθρώπινα δικαιώματα.

Σ. Κατσούλης, 5 Μαρτίου, 2017

Τέσσερα μέτρα μόλις μεταξύ τους...

Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2017 Category : , 0

του Σταύρου Κατσούλη

Στον ίδιο δρόμο, τέσσερα μέτρα μόλις μεταξύ τους, είναι κάποιος που σαπίζει από τις μολύνσεις που κατασπαράζουν το σώμα του λόγω της πείνας και της βρόμας, και υπάρχει άλλος που τρώει χειροποίητη τσιαπάτα με κόκκινη ρόκα, σιτάκε μανιτάρια και μπριζολίτσα βουβαλιού Νέας Ζηλανδίας με μια λεπτή στρώση τυρί φιλαντέλφια πασπαλισμένη με αλάτι Ιμαλαίων κι ένα διπλό μέτριο machiato, decaf με stevia και νεράκι Fiji.


Μην βλέπεις το γκρι, κοίτα εδώ, εδώ που σε θέλω εγώ να βλέπεις το μαύρο και το άσπρο!

Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2017 Category : , , , , , , , , , 0

του Σταύρου Κατσούλη

Δεν ξέρω για εσάς, αλλά προσωπικά, είμαι σαν την γάτα που όταν πετάξεις νερό πάνω της, τρελαίνεται και χοροπηδά μη ανεχόμενη το νερό υπό κανέναν απολύτως όρο. Στην δικιά μου περίπτωση βέβαια δεν έχω δυσανεξία στο νερό, αλλά στην εκμετάλλευση και την χειραγώγηση ανθρώπου από άνθρωπο. Αυτό το παραθέτω ως αξίωμα, για ό,τι ακολουθήσει παρακάτω, διότι κατά την γνώμη μου, τίποτα δεν έχει μεγαλύτερη αξία από την ελευθερία (προσωπική και συλλογική). Και μια και ο σκοπός ΔΕΝ αγιάζει τα μέσα σε καμία περίπτωση, καμιά ανθρώπινη ασχολία ή κατόρθωμα δεν εκλαμβάνει αξία εάν δεν πηγάζει από την ελεύθερη βούληση της ανθρωπότητας.

Κι εδώ, μετά την αναγκαία διευκρίνηση, έρχεται το ζήτημα που συνεχώς απασχολεί:

Το πιό "χαζό" εξωκοινοβουλευτικό μαγαζάκι στην Ελλάδα

Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2017 Category : , , , , , , , 0



Ένας πολιτικάντης γνωστού κόμματος μαζί με έναν φίλο του, περιμένουν στο μαγαζάκι τους.

Κάποια στιγμή, μπαίνει μέσα στο μαγαζάκι ένας πολίτης.


- Κοίταξε να δεις πόσο ηλίθιος είναι ο κόσμος, λέει ο πολιτικάντης στον φίλο του.

Λέει λοιπόν ο πολιτικάντης στον πολίτη:
- Έχω να σου πω ένα παραμύθι και μια ιστορία.Το παραμύθι αφορά το πως εμείς μπορούμε ν' αλλάξουμε τον κόσμο για σένα. Η ιστορία μιλά για το πως μπορείς εσύ να αλλάξεις τον κόσμο. Η πρώτη ιστορία, είναι τελείως δωρεάν. Η άλλη, θα σου κοστίσει πάρα, μα πάρα πολύ ακριβά και δεν ξέρω αν θα το αντέξεις.

- Παρακαλώ πέστε μου την πρώτη και θα ξανάρθω για την δεύτερη σε λίγο καιρό, λέει ο πολίτης.

Ο πολιτικάντης του λέει το πρώτο παραμύθι του και διώχνει τον πολίτη να πάει στο καλό.
Τότε ο πολιτικάντης λέει στον φίλο του:

- Τι σου είπα; Βλέπεις πόσο ηλίθιοι είναι;

- Όχι, δεν το κατάλαβα. Εσύ του πούλησες την παραμύθα και τον απέτρεψες από ν' ακούσει την αλήθεια, με αυτά που του είπες για μεγάλο κόστος!
λέει ο φίλος του.


- Βρε χαζέ,
 του λέει ο πολιτικάντης,
- Τη μέρα που θα μου ζητήσει να του πω την δεύτερη ιστορία, ΚΑΙ θα κλείσει το μαγαζάκι μας, ΚΑΙ αυτός δεν θα έχει τρόπο να δικαιολογήσει την απραξία του!

Σ.Κ.

Πενθούμε, αλλά δεν θρηνούμε!

Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2017 Category : 0


Τελικά Μανώλη, τι ακριβώς ήταν εκείνο το άγγελμα, ξημερώματα της 13ης Ιανουαρίου του 2017;

Μια συνταρακτική είδηση στην ανατολή μιας – όσο ποτέ άλλοτε- δύσκολης χρονιάς;


Μήπως ήταν ένα «χωρατό» σαν εκείνα στα οποία μας είχες συνηθίσει όλα αυτά τα χρόνια της συμπόρευσής μας;


Ή μήπως μια τυπική «αναγγελία θανάτου» όπως τόσες και τόσες άλλες;


Τίποτα απ’ όλα αυτά. Ηταν απλώς μια συγκλονιστική στιγμή της πορείας ενός συνανθρώπου μας που εντάχθηκε, ψυχή τε και σώματι, στον αγώνα για τη λευτεριά της πατρίδας μας και τη δημοκρατία. Ενός έντιμου, αταλάντευτου και πείσμονα αγωνιστή του λαού μας!


Ηταν μια συγκλονιστική στιγμή της δικής σου ξεκάθαρης και κρυστάλλινης πορείας, στον δρόμο του αγώνα για τον λαό και τους συνανθρώπους σου. Μιας πορείας απολύτως εναρμονισμένης με το πρότυπο που σου δίδαξαν με τις πράξεις τους, από το πρώτο σου γάλα, οι πατριώτες και αγωνιστές γονείς σου!


Θα θέλαμε να σου πούμε πολλά τούτη την ώρα. Όμως, γνωρίζουμε πολύ καλά ότι ποτέ δεν ήσουν θιασώτης των πολλών λέξεων, αλλά εραστής των σημαντικών πράξεων.

Όπως τότε στο Πολυτεχνείο, που αγωνίστηκες από την πρώτη στιγμή με τους συμφοιτητές σου, για Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία. Κυνηγήθηκες, διώχτηκες, αλλά επέλεξες να συνταχθείς μ’ εκείνους που αποφάσισαν να τιμήσουν τη γενιά τους και όχι να την ατιμάσουν εισπράττοντας αργότερα τα «τριάκοντα αργύρια» της προδοσίας!


Και μετά από λίγο, όταν οι συνάδελφοί σου αρχιτέκτονες αποφάσισαν να σου αναθέσουν την ευθύνη να τους εκπροσωπείς, επέλεξες να σταθείς όρθιος και με το κεφάλι ψηλά, στα μετερίζια του μαχόμενου συνδικαλισμού και όχι «κυρτωμένος» και ατιμασμένος, στα σαλόνια του κυβερνώντος συνδικαλισμού.


Φίλε, συναγωνιστή και συνοδοιπόρε, Μανώλη.

Με τη στάση σου, κατόρθωσες να εμπλουτίσεις τις έννοιες της αγωνιστικότητας, της αυταπάρνησης, της ενότητας, της ανιδιοτέλειας και της αλληλεγγύης.


Πίστευες πως «το κύριο πρόβλημα της χώρας μας είναι η ξένη επικυριαρχία». Κι ότι είναι ένα πρόβλημα «που υπάρχει από την αρχή της σύστασης του σύγχρονου ελληνικού κράτους». Και μας έλεγες πως «ο αγώνας για τη δημοκρατία και την ελευθερία θα είναι ταυτόχρονα και εθνικοαπελευθερωτικός». Σ’ αυτόν τον αγώνα είχαμε την τιμή να συμπορευτούμε μαζί σου. Και διδαχτήκαμε πολλά από σένα!


Με το πηγαίο και αιχμηρό χιούμορ σου, άλλοτε ως επίχρισμα βαθειάς θλίψης και έντονης αγανάκτησης, άλλοτε ως απόρροια αληθινής σοφίας και άλλοτε πάλι, με την εκδοχή του έντονου αυτοσαρκασμού, μας δίδαξες πώς μπορεί ο κάθε άνθρωπος να αντιμάχεται έξυπνα και αποτελεσματικά τις κακοτοπιές.


Με την πραότητά σου και τον ενωτικό πολιτικό λόγο σου, μας έδειξες ότι δεν έχει κανένα νόημα να στεκόμαστε απέναντι στους συνανθρώπους μας, αλλά δίπλα τους. Από την πρώτη στιγμή, αντιληφθήκαμε ότι το «εμείς» δεν ήταν για σένα ένα σύνθημα που θα προσέφερε προσωρινό ίδιον όφελος, αλλά μια αδιαπραγμάτευτη και ειλικρινής στάση ζωής.


Ως αμετανόητα δια βίου μαθητής, ποτέ δεν καλοέβλεπες τους επίδοξους «διδάκτορες» της καθ’ έδρας διδασκαλίας.


Αιώνιος έφηβος, με μια μεγάλη ανοιχτή αγκαλιά και ένα πλατύ λαμπερό χαμόγελο, που φώτιζε τις ψυχές των συνανθρώπων σου. Ανυπότακτος, περήφανος και λεβέντης!

Η ύπαρξή σου κοσμούσε την κοινωνία και έδινε το αληθινό νόημα στη λέξη ΑΝΘΡΩΠΟΣ !


Η ψυχή μας σκίζεται, αδελφέ μας, συνειδητοποιώντας ότι θα στερηθούμε τη φυσική παρουσία σου. Σ’ αγαπούμε τόσο πολύ και γι’ αυτό ο πόνος μας είναι μεγάλος και διαρκής… Πενθούμε!


Όμως, δεν θρηνούμε! Διότι:

«η δική μας φτιασιά δεν θρηνεί,
είν' φτιαγμένη απ' ανθρωπιά
ζυμωμένη με φωτιά και σίδερο,
δεν κλαίει,
παρά ολοένα κι ανοίγει μετερίζια
και κουβαλά μπαρουτόβολα...»

όπως μας είπε ο ποιητής.


Τώρα Μανώλη μπορείς να ξεκουραστείς. Και να ‘σαι βέβαιος ότι εμείς που μείναμε πίσω θα μοιράσουμε τα δικά σου μπαρουτόβολα, στις δικές μας πλάτες! Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι αυτή είναι η κληρονομιά μας από σένα… Και θα τα κουβαλήσουμε αγόγγυστα… ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ! Ο πόνος θα γίνει δύναμη και το πένθος θα γίνει όρκος τιμής!


Γιατί ο δρόμος που χαράξαμε μαζί, είναι δύσκολος αλλά είναι ανοιχτός. Για σένα, ποτέ δεν ήταν καλή επιλογή ο εύκολος δρόμος! Ούτε και για μας άλλωστε. Δεν ήταν καθόλου τυχαίο που συναντηθήκαμε σ’ έναν δρόμο ανοιχτό, χωρίς επιστροφή. Σ’ αυτόν τον δρόμο θα συνεχίσουμε να πορευόμαστε μέχρι την τελική νίκη του λαού μας. Αυτού του λαού που αγάπησες με πάθος. Και σ' εκείνη τη μεγάλη γιορτή, θα 'σαι και συ μαζί μας!


Οι συναγωνιστές σου


Στην ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΥ – ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ «ΔΡΟΜΟΣ ΑΝΟΙΧΤΟΣ»

12 λόγοι που οι άνθρωποι παραμένουν σε σέκτες με πολιτικά/θρησκευτικά χαρακτηριστικά

Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2017 Category : , , , , , 0

του Σταύρου Κατσούλη

Πολλοί άνθρωποι παραμένουν σε σέκτες με θρησκευτικά χαρακτηριστικά (Δείτε εδώ αν είστε μέλος μιας από αυτών) - ακόμη κι όταν είναι καταφανές ότι έχουν διολισθήσει σε άρρωστα μονοπάτια - και αισθάνονται ότι δε μπορούν να αλλάξουν κάτι προς το καλύτερο.

Δεν γνωρίζουν τι είναι αυτό που τους κρατάει δέσμιους του αυταρχισμού, της κοροϊδίας και της απόλυτης χειραγώγησης, οπότε δε ξέρουν και πώς ακριβώς να διαχειριστούν αυτή την κατάσταση. Όταν όμως αντιληφθεί κανείς τον βασικό λόγο ή τους βασικούς λόγους για τους οποίους παραμένει σε μια τέτοια σέκτα, μπορεί κανείς να σχεδιάσει την έξοδό του από αυτή και την έναρξη μιας πραγματικά αποτελεσματικής δράσης, όπως του αξίζει, εφ όσον οι προθέσεις για τις οποίες ξεκίνησε αρχικά την πορεία του ήταν πράγματι καθαροί.

Παρακάτω παρατίθενται οι λόγοι. Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι οι λόγο αυτοί δεν είναι ανάγκη να ισχύουν όλοι συγχρόνως σε κάθε περίπτωση, αλλά σίγουρα ισχύει πάντα ένα σημαντικό μέρος τους, όταν ένα άτομο παραμένει σε μια συλλογικότητα η οποία έχει μετατραπεί σε σέκτα:

Σ. Κατσούλης. Από το Blogger.